Biblia w rok.

W 124. dniu, 2 Samuela 5 opowiada o zjednoczeniu Judy i Izraela pod wodzą Dawida, ustanawiając Jerozolimę stolicą. 1 Kronik 7-8 szczegółowo opisuje genealogie plemion, podkreślając ciągłość ludu Bożego. Psalm 27 inspiruje do całkowitego zaufania Panu, przypominając nam, że On jest naszym światłem i zbawieniem nawet w obliczu wrogów.

1. Wszystkie pokolenia izraelskie zeszły się u Dawida w Hebronie i oświadczyły mu: Oto myśmy kości twoje i ciało.

2. Już dawno, gdy Saul był królem nad nami, tyś odbywał wyprawy na czele Izraela. I Pan rzekł do ciebie: Ty będziesz pasł mój lud - Izraela, i ty będziesz wodzem nad Izraelem.

3. Cała starszyzna Izraela przybyła do króla do Hebronu. I zawarł król Dawid przymierze z nimi wobec Pana w Hebronie. Namaścili więc Dawida na króla nad Izraelem.

4. W chwili objęcia rządów Dawid miał lat trzydzieści, a rządził lat czterdzieści.

5. Judą rządził w Hebronie lat siedem i sześć miesięcy, w Jerozolimie zaś całym Izraelem i Judą rządził lat trzydzieści trzy.

6. Razem ze swoimi ludźmi król wyruszył do Jerozolimy przeciw Jebusytom, zamieszkującym tę krainę. Rzekli oni do Dawida: Nie wejdziesz tutaj, lecz odepchną cię ślepi i kulawi. Oznaczało to: Dawid tu nie wejdzie.

7. Dawid jednak zdobył twierdzę Syjon, to jest Miasto Dawidowe.

8. Dawid w tym dniu powiedział: Ktokolwiek pokona Jebusytów, zdobywając przejście podziemne, oraz ślepych i kulawych nienawistnych dla duszy Dawida... ten będzie wodzem. Stąd pochodzi powiedzenie: ślepiec i kulawy nie wejdą do wnętrza domu.

9. Dawid zamieszkał w twierdzy, którą nazwał Miastem Dawidowym. Zbudował potem mur dokoła: od Millo do wnętrza.

10. Dawid stawał się coraz potężniejszy, bo Pan, Bóg Zastępów, był z nim.

11. Hiram, król Tyru, wysłał posłów do Dawida z drzewem cedrowym, cieślami i murarzami, aby zbudowali Dawidowi pałac.

12. Wtedy Dawid uznał, że Pan potwierdził go królem nad Izraelem i że jego władzę królewską wywyższył ze względu na lud swój - Izraela.

13. Po przybyciu z Hebronu Dawid wziął sobie jeszcze nałożnicę i żony z Jerozolimy. Urodzili się Dawidowi jeszcze synowie i córki.

14. Oto imiona tych, którzy urodzili się w Jerozolimie: Szammua, Szobab, Natan, Salomon,

15. Jibchar, Eliszua, Nefeg, Jafija,

16. Eliszama, Eliada i Elifelet.

17. Filistyni usłyszawszy, że Dawid został namaszczony na króla nad Izraelem, wyruszyli wszyscy, aby pochwycić Dawida. Gdy się Dawid o tym dowiedział, schronił się do twierdzy.

18. Filistyni przybywszy rozciągnęli się w dolinie Refaim.

19. Wtedy Dawid radził się Pana: Czy mam pójść na Filistynów i czy oddasz ich w moje ręce? A Pan odrzekł Dawidowi: Idź! Z pewnością oddam Filistynów w twoje ręce.

20. Dawid wyruszył do Baal-Perasim i tam ich pokonał. Wtedy rzekł Dawid: Jak rwąca woda Pan rozbił wrogów mych przede mną. Dlatego nazwano to miejsce Baal-Perasim.

21. Filistyni pozostawili tam nawet swoje bożki, a Dawid i jego ludzie zabrali je.

22. I znowu wyruszyli Filistyni i rozciągnęli się na dolinie Refaim.

23. Dawid radził się Pana, a On mu odpowiedział: Nie dokonuj natarcia czołowego, lecz obejdź ich z tyłu i dokonasz natarcia od strony drzew balsamowych.

24. Kiedy zaś posłyszysz odgłosy kroków wśród wierzchołków drzew balsamowych, wtedy się pośpiesz; wtedy bowiem Pan wyjdzie przed tobą, by rozbić wojsko Filistynów.

25. Dawid postąpił tak, jak mu polecił Pan, i pokonał Filistynów od Gibeonu aż do Gezer.

Rozdział 7

1. Synowie Issachara: Tola, Pua, Jaszub i Szimron, czterej.

2. Synowie Toli: Uzzi, Refajasz, Jeriel, Jachmaj, Jibsam i Samuel, naczelnicy rodów Toli, dzielni wojownicy - za czasów Dawida liczba ich wynosiła według ich rodowodów dwadzieścia dwa tysiące sześciuset.

3. Synowie Uzzjego: Izrachiasz, a synowie Izrachiasza: Mikael, Obadiasz, Joel, Jiszszijasz, pięciu, wszyscy naczelnicy rodów.

4. Przy nich były hufce zbrojne do walki, według spisów i według ich rodów liczące trzydzieści sześć tysięcy, mieli bowiem wiele żon i synów.

5. A bracia ich we wszystkich rodach Issachara, dzielni wojownicy, liczyli osiemdziesiąt siedem tysięcy; wszyscy zapisani w rodowodach.

6. [Synowie] Beniamina: Bela, Beker i Jediael, trzej.

7. Synowie Beli: Esbon, Uzzi, Uzzjel, Jerimot i Iri, pięciu, naczelnicy rodów, dzielni wojownicy; według swoich wykazów rodowych liczyli dwadzieścia dwa tysiące trzydziestu czterech.

8. Synowie Bekera: Zemira, Joasz, Eliezer, Elioenaj, Omri, Jeremot, Abiasz, Anatot i Alamet; ci wszyscy są synami Bekera.

9. Według wykazów rodowych dla swego pokolenia, naczelnicy rodów, dzielni wojownicy, liczyli dwadzieścia tysięcy dwustu.

10. Synowie Jediaela: Bilhan, a synowie Bilhana: Jeusz, Beniamin, Ehud, Kenaana, Zetan, Tarszisz i Achiszachar.

11. Wszyscy ci byli synami Jediaela: naczelnicy rodów, dzielni wojownicy, liczyli siedemnaście tysięcy dwustu, gdy wychodzili w szyku na wojnę.

12. Szuppim i Chuppim, synowie Ira, Chuszim, syn Achera.

13. Synowie Neftalego: Jachasjel, Guni, Jeser i Szallum, potomkowie z Bilhy.

14. Synowie Manassesa: Asriel, którego urodziła drugorzędna jego żona, Aramejka. Urodziła ona Makira, ojca Gileada.

15. Makir wziął żony dla Chuppima i Szuppima. Imię jego siostry było Maaka. Imię drugiego syna Selofchad, lecz Selofchad miał tylko córki.

16. Maaka, żona Makira, urodziła syna i dała mu imię Peresz. A bratu jego było na imię Szeresz, którego synami byli Ulam i Rekem.

17. Syn Ulama: Bedan. Ci byli synami Gileada, syna Makira, syna Manassesa.

18. Ich siostra, Hammoleket, urodziła Iszhoda, Abiezera i Machlę.

19. Synami Szemidy byli: Achian, Szekem, Likchi i Aniam.

20. Synowie Efraima: synem jego Szutelach, synem jego Bered, synem jego Tachat, synem jego Eleada, synem jego Tachat,

21. synem jego Zabad, synem jego Szutelach, a także Ezer i Elead. Zabili ich ludzie z Gat, urodzeni w tym kraju, bo tamci zstąpili, aby zabrać ich stada.

22. Efraim, ich ojciec, przez długi czas obchodził żałobę i przychodzili bracia jego, aby go pocieszyć.

23. Potem zbliżył się do żony swej, która poczęła i urodziła syna, i dał mu imię Beria, ponieważ stało się nieszczęście w jego domu.

24. Jego córką była Szeera, która zbudowała Bet-Choron niższe i wyższe oraz Uzzen-Szeera.

25. Synami jego byli Refach i Reszef, synem jego Telach, synem jego Tachan,

26. synem jego Ladan, synem jego Ammihud, synem jego Eliszama,

27. synem jego Nun, synem jego Jozue.

28. Ich posiadłości i ich siedziby były w Betel i miejscowościach przynależnych; w Naaran ku wschodowi, a ku zachodowi w Gezer i miejscowościach przynależnych, w Sychem i miejscowościach przynależnych aż do Ajji i miast przynależnych.

29. W rękach synów Manassesa były: Bet-Szean i miejscowości przynależne, Taanak i miejscowości przynależne, Megiddo i miejscowości przynależne, Dor i miejscowości przynależne. W tych mieszkali synowie Józefa, syna Izraela.

30. Synowie Asera: Jimna, Jiszwa, Jiszwi, Beria i siostra ich Serach.

31. Synowie Berii: Cheber i Malkiel; ten był ojcem Birzaita.

32. Cheber był ojcem Jafleta, Szemera, Chotama i siostry ich Szuy.

33. Synowie Jafleta: Pasak, Bimhal i Aszwat; to są synowie Jafleta.

34. Synowie Szemera: Achi, Rohga, Chubba i Aram.

35. Synowie brata jego, Helema: Sofach, Jimna, Szelesz i Amal.

36. Synowie Sofacha: Suach, Charnefer, Szual, Beri i Jimra;

37. Beser, Hod, Szamma-Szilsza, Jitran i Beera.

38. Synowie Jetera: Jefune, Pispa i Ara.

39. Synowie Ulli: Arach, Channiel i Risja.

40. Wszyscy ci synowie Asera, naczelnicy rodów, znamienici mężowie, dzielni wojownicy, główni wśród książąt, a według spisów liczyli w swoich rodowodach dwadzieścia sześć tysięcy wojska zdolnego do walki.

Rozdział 8

1. Beniamin był ojcem swego pierworodnego Beli; drugiego - Aszbela, trzeciego - Achracha,

2. czwartego - Nochy, piątego - Rafy.

3. Synami Beli byli: Addar, Gera, ojciec Ehuda,

4. Abiszua, Naaman i Achoach,

5. Gera, Szefufan i Churam.

6. Oto synowie Ehuda; ci byli naczelnikami rodów mieszkających w Geba i przesiedlili ich do Manachat:

7. Naaman, Achiasz i Gera; on to ich przesiedlił i był ojcem Uzzy i Achichuda,

8. a Szacharaima - w kraju Moabu. Potem gdy odprawił swe żony: Chuszim i Baarę,

9. miał ze swej nowej żony: Jobaba, Sibię, Meszę, Malkoma,

10. Jeusa, Sakiasza i Mirmę; ci byli jego synami, naczelnikami rodów.

11. Z Chuszim miał: Abituba i Elpaala.

12. Synowie Elpaala: Eber, Miszam i Szemed, on to zbudował Ono, Lod i miejscowości przynależne.

13. Beria i Szema byli naczelnikami rodów mieszkających w Ajjalonie; oni to wypędzili mieszkańców Gat.

14. Achio, Szaszak, Jeremot,

15. Zebadiasz, Arad, Eder,

16. Mikael, Jiszpa i Jocha, byli synami Berii,

17. Zebadiasz, Meszullam, Chizki, Cheber,

18. Jiszmeraj, Jizlia i Jobab, byli synami Elpaala.

19. Jakim, Zikri, Zabdi,

20. Elienaj, Silletaj, Eliel,

21. Adajasz, Berajasz, Szimrat byli synami Szimejego.

22. Jiszpan, Eber, Eliel,

23. Abdon, Zikri, Chanan,

24. Chananiasz, Elam, Antotiasz,

25. Jifdejasz i Peniel byli synami Szaszaka.

26. Szamszeraj, Szechariasz, Ataliasz,

27. Jaareszjasz, Eliasz, Zikri byli synami Jerochama.

28. Ci byli naczelnikami rodów według ich spisów; zamieszkali oni w Jerozolimie.

29. W Gibeonie mieszkał Abi-Gibeon; imię jego żony było Maaka.

30. Jego synem pierworodnym był Abdon, potem Sur, Kisz, Baal, Ner, Nadab,

31. Gedor, Achio i Zeker.

32. Miklot był ojcem Szimejego. Oni również mieszkali w pobliżu swych krewnych ze swoimi braćmi w Jerozolimie.

33. Ner był ojcem Kisza, Kisz - Saula. Saul był ojcem Jonatana, Malkiszuy, Abinadaba i Eszbaala.

34. Synem Jonatana był Meribbaal; Meribbaal był ojcem Miki.

35. Synowie Miki: Piton, Melek, Tarea i Achaz.

36. Achaz był ojcem Joaddy; Joadda - Alemeta, Azmaweta i Zimriego; Zimri był ojcem Mosy.

37. Mosa był ojcem Binei; jego synem był Rafa, synem jego Eleasa, synem jego Asel.

38. Asel miał sześciu synów, a oto ich imiona: Azrikam, Bokru, Izmael, Szeariasz, Obadiasz i Chanan. Wszyscy oni byli synami Asela.

39. Synowie jego brata Eszeka: Ulam, jego pierworodny, drugi Jeusz, trzeci Elifelet.

40. Synowie Ulama byli dzielnymi wojownikami, strzelającymi z łuku. Mieli oni wielu synów i wnuków - stu pięćdziesięciu. Ci wszyscy byli potomkami Beniamina.

1. Dawidowy. Pan światłem i zbawieniem moim: kogóż mam się lękać? Pan obroną mojego życia: przed kim mam się trwożyć?

2. Gdy na mnie nastają złośliwi, by zjeść moje ciało, wtenczas oni, wrogowie moi i nieprzyjaciele, chwieją się i padają.

3. Chociażby stanął naprzeciw mnie obóz, moje serce bać się nie będzie; choćby wybuchła przeciw mnie wojna, nawet wtedy będę pełen ufności.

4. O jedno proszę Pana, tego poszukuję: bym w domu Pańskim przebywał po wszystkie dni mego życia, abym zażywał łaskawości Pana, stale się radował Jego świątynią.

5. Albowiem On przechowa mnie w swym namiocie w dniu nieszczęścia, ukryje mnie w głębi swego przybytku, wydźwignie mnie na skałę.

6. Już teraz głowa moja się podnosi nad nieprzyjaciół, co wokół mnie stoją. Złożę w Jego przybytku ofiary radości, zaśpiewam i zagram Panu.

7. Usłysz, Panie, głos mój - wołam: zmiłuj się nade mną i wysłuchaj mnie!

8. O Tobie mówi moje serce: Szukaj Jego oblicza! Szukam, o Panie, Twojego oblicza;

9. swego oblicza nie zakrywaj przede mną, nie odpędzaj z gniewem swojego sługi! Ty jesteś moją pomocą, więc mnie nie odrzucaj i nie opuszczaj mnie, Boże, moje Zbawienie!

10. Choćby mnie opuścili ojciec mój i matka, to jednak Pan mnie przygarnie.

11. Panie, naucz mnie Twojej drogi, prowadź mnie ścieżką prostą, ze względu na mych wrogów!

12. Nie wydawaj mnie na łaskę moich nieprzyjaciół, bo przeciw mnie powstali kłamliwi świadkowie i ci, którzy dyszą gwałtem.

13. Wierzę, iż będę oglądał dobra Pańskie w ziemi żyjących.

14. Ufaj Panu, bądź mężny, niech się twe serce umocni, ufaj Panu!