Rozdział 15
1. Zaraz wczesnym rankiem arcykapłani wraz ze starszymi i uczonymi w Piśmie i cała Wysoka Rada powzięli uchwałę. Kazali Jezusa związanego odprowadzić i wydali Go Piłatowi.
2. Piłat zapytał Go: Czy Ty jesteś królem żydowskim? Odpowiedział mu: Tak, Ja nim jestem.
3. Arcykapłani zaś oskarżali Go o wiele rzeczy.
4. Piłat ponownie Go zapytał: Nic nie odpowiadasz? Zważ, o jakie rzeczy Cię oskarżają.
5. Lecz Jezus nic już nie odpowiedział, tak że Piłat się dziwił.
6. Na każde zaś święto miał zwyczaj uwalniać im jednego więźnia, którego żądali.
7. A był tam jeden, zwany Barabaszem, uwięziony z buntownikami, którzy w rozruchu popełnili zabójstwo.
8. Tłum przyszedł i zaczął domagać się tego, co zawsze im czynił.
9. Piłat im odpowiedział: Jeśli chcecie, uwolnię wam Króla żydowskiego?
10. Wiedział bowiem, że arcykapłani wydali Go przez zawiść.
11. Lecz arcykapłani podburzyli tłum, żeby uwolnił im raczej Barabasza.
12. Piłat ponownie ich zapytał: Cóż więc mam uczynić z tym, którego nazywacie Królem źydowskim?
13. Odpowiedzieli mu krzykiem: Ukrzyżuj Go!
14. Piłat odparł: Cóż więc złego uczynił? Lecz oni jeszcze głośniej krzyczeli: Ukrzyżuj Go!
15. Wtedy Piłat, chcąc zadowolić tłum, uwolnił im Barabasza, Jezusa zaś kazał ubiczować i wydał na ukrzyżowanie.
16. Żołnierze zaprowadzili Go na wewnętrzny dziedziniec, czyli pretorium, i zwołali całą kohortę.
17. ubrali Go w purpurę i uplótłszy wieniec z ciernia włożyli Mu na głowę.
18. I zaczęli Go pozdrawiać: Witaj, Królu żydowski!
19. Przy tym bili Go trzciną po głowie, pluli na Niego i przyklękając oddawali Mu hołd.
20. A gdy Go wyszydzili, zdjęli z Niego purpurę i włożyli na Niego własne Jego szaty. Następnie wyprowadzili Go, aby Go ukrzyżować.
21. I przymusili niejakiego Szymona z Cyreny, ojca Aleksandra i Rufusa, który wracając z pola właśnie przechodził, żeby niósł krzyż Jego.
22. Przyprowadzili Go na miejsce Golgota, to znaczy miejsce Czaszki.
23. Tam dawali Mu wino zaprawione mirrą, lecz On nie przyjął.
24. Ukrzyżowali Go i rozdzielili między siebie Jego szaty, rzucając o nie losy, co który miał zabrać.
25. A była godzina trzecia, gdy go ukrzyżowali.
26. Był też napis z podaniem Jego winy, tak ułożony: Król żydowski.
27. Razem z Nim ukrzyżowali dwóch złoczyńców, jednego po prawej, drugiego po lewej Jego stronie.
28. Tak wypełniło się słowo Pisma: W poczet złoczyńców został zaliczony.
29. Ci zaś, którzy przechodzili obok, przeklinali Go, potrząsali głowami, mówiąc: Ej, Ty, który burzysz przybytek i w trzech dniach go odbudowujesz,
30. zejdź z krzyża i wybaw samego siebie!
31. Podobnie arcykapłani wraz z uczonymi w Piśmie drwili między sobą i mówili: Innych wybawiał, siebie nie może wybawić.
32. Mesjasz, król Izraela, niechże teraz zejdzie z krzyża, żebyśmy widzieli i uwierzyli. Lżyli Go także ci, którzy byli z Nim ukrzyżowani.
33. A gdy nadeszła godzina szósta, mrok ogarnął całą ziemię aż do godziny dziewiątej.
34. O godzinie dziewiątej Jezus zawołał donośnym głosem: Eloi, Eloi, lema sabachthani, to znaczy: Boże mój, Boże mój, czemuś Mnie opuścił?
35. Niektórzy ze stojących obok, słysząc to, mówili: Patrz, woła Eliasza.
36. Ktoś pobiegł i napełniwszy gąbkę octem, włożył na trzcinę i dawał Mu pić, mówiąc: Poczekajcie, zobaczymy, czy przyjdzie Eliasz, żeby Go zdjąć [ krzyża].
37. Lecz Jezus zawołał donośnym głosem i oddał ducha.
38. A zasłona przybytku rozdarła się na dwoje, z góry na dół.
39. Setnik zaś, który stał naprzeciw, widząc, że w ten sposób oddał ducha, rzekł: Prawdziwie, ten człowiek był Synem Bożym.
40. Były tam również niewiasty, które przypatrywały się z daleka, między nimi Maria Magdalena, Maria, matka Jakuba Mniejszego i Józefa, i Salome.
41. Kiedy przebywał w Galilei, one towarzyszyły Mu i usługiwały. I było wiele innych, które razem z Nim przyszły do Jerozolimy.
42. Pod wieczór już, ponieważ było Przygotowanie, czyli dzień przed szabatem,
43. przyszedł Józef z Arymatei, poważny członek Rady, który również wyczekiwał królestwa Bożego. Śmiało udał się do Piłata i poprosił o ciało Jezusa.
44. Piłat zdziwił się, że już skonał. Kazał przywołać setnika i pytał go, czy już dawno umarł.
45. Upewniony przez setnika, podarował ciało Józefowi.
46. Ten kupił płótno, zdjął Jezusa [z krzyża], owinął w płótno i złożył w grobie, który wykuty był w skale. Przed wejście do grobu zatoczył kamień.
47. A Maria Magdalena i Maria, matka Józefa, przyglądały się, gdzie Go złożono.
Rozdział 16
1. Po upływie szabatu Maria Magdalena, Maria, matka Jakuba, i Salome nakupiły wonności, żeby pójść namaścić Jezusa.
2. Wczesnym rankiem w pierwszy dzień tygodnia przyszły do grobu, gdy słońce wzeszło.
3. A mówiły między sobą: Kto nam odsunie kamień od wejścia do grobu?
4. Gdy jednak spojrzały, zauważyły, że kamień był już odsunięty, a był bardzo duży.
5. Weszły więc do grobu i ujrzały młodzieńca, siedzącego po prawej stronie, ubranego w białą szatę; i bardzo się przestraszyły.
6. Lecz on rzekł do nich: Nie bójcie się! Szukacie Jezusa z Nazaretu, ukrzyżowanego; powstał, nie ma Go tu. Oto miejsce, gdzie Go złożyli.
7. Lecz idźcie, powiedzcie Jego uczniom i Piotrowi: Idzie przed wami do Galilei, tam Go ujrzycie, jak wam powiedział.
8. One wyszły i uciekły od grobu; ogarnęło je bowiem zdumienie i przestrach. Nikomu też nic nie oznajmiły, bo się bały.
9. Po swym zmartwychwstaniu, wczesnym rankiem w pierwszy dzień tygodnia, Jezus ukazał się najpierw Marii Magdalenie, z której wyrzucił siedem złych duchów.
10. Ona poszła i oznajmiła to tym, którzy byli z Nim, pogrążonym w smutku i płaczącym.
11. Ci jednak słysząc, że żyje i że ona Go widziała, nie chcieli wierzyć.
12. Potem ukazał się w innej postaci dwom z nich na drodze, gdy szli do wsi.
13. Oni powrócili i oznajmili pozostałym. Lecz im też nie uwierzyli.
14. W końcu ukazał się samym Jedenastu, gdy siedzieli za stołem, i wyrzucał im brak wiary i upór, że nie wierzyli tym, którzy widzieli Go zmartwychwstałego.
15. I rzekł do nich: Idźcie na cały świat i głoście Ewangelię wszelkiemu stworzeniu!
16. Kto uwierzy i przyjmie chrzest, będzie zbawiony; a kto nie uwierzy, będzie potępiony.
17. Tym zaś, którzy uwierzą, te znaki towarzyszyć będą: w imię moje złe duchy będą wyrzucać, nowymi językami mówić będą;
18. węże brać będą do rąk, i jeśliby co zatrutego wypili, nie będzie im szkodzić. Na chorych ręce kłaść będą, i ci odzyskają zdrowie.
19. Po rozmowie z nimi Pan Jezus został wzięty do nieba i zasiadł po prawicy Boga.
20. Oni zaś poszli i głosili Ewangelię wszędzie, a Pan współdziałał z nimi i potwierdził naukę znakami, które jej towarzyszyły.
