Mosaico decorativo

1. Después de esto, hubo una fiesta de los judíos, y Jesús subió a Jerusalén.

1. Post haec erat dies festus Iu daeorum, et ascendit Iesus Hie rosolymam.

2. Hay en Jerusalén, junto a la Probática, una piscina que se llama en hebreo Betesda, que tiene cinco pórticos.

2. Est autem Hierosolymis, super Probatica, piscina, quae cognominatur Hebraice Bethsatha, quinque porticus habens.

3. En ellos yacía una multitud de enfermos, ciegos, cojos, paralíticos, esperando la agitación del agua.

3. In his iacebat multitudo languentium, caecorum, claudorum, aridorum.

4. Porque el Angel del Señor bajaba de tiempo en tiempo a la piscina y agitaba el agua; y el primero que se metía después de la agitación del agua, quedaba curado de cualquier mal que tuviera.

4. Erat autem quidam homo ibi triginta et octo annos habens in infirmitate sua.

5. Había allí un hombre que llevaba treinta y ocho años enfermo.

5. []

6. Jesús, viéndole tendido y sabiendo que llevaba ya mucho tiempo, le dice: «¿Quieres curarte?»

6. Hunc cum vidisset Iesus iacentem, et cognovisset quia multum iam tempus habet, dicit ei: “Vis sanus fieri?”.

7. Le respondió el enfermo: «Señor, no tengo a nadie que me meta en la piscina cuando se agita el agua; y mientras yo voy, otro baja antes que yo.»

7. Respondit ei languidus: “Domine, hominem non habeo, ut, cum turbata fuerit aqua, mittat me in piscinam; dum autem venio ego, alius ante me descendit”.

8. Jesús le dice: «Levántate, toma tu camilla y anda.»

8. Dicit ei Iesus: “Surge, tolle grabatum tuum et ambula”.

9. Y al instante el hombre quedó curado, tomó su camilla y se puso a andar. Pero era sábado aquel día.

9. Et statim sanus factus est homo et sustulit grabatum suum et ambulabat. Erat autem sabbatum in illo die.

10. Por eso los judíos decían al que había sido curado: «Es sábado y no te está permitido llevar la camilla.»

10. Dicebant ergo Iudaei illi, qui sanatus fuerat: “Sabbatum est, et non licet tibi tollere grabatum tuum”.

11. El le respondió: «El que me ha curado me ha dicho: Toma tu camilla y anda.»

11. Ille autem respondit eis: “Qui me fecit sanum, ille mihi dixit: “Tolle grabatum tuum et ambula””.

12. Ellos le preguntaron: «¿Quién es el hombre que te ha dicho: Tómala y anda?»

12. Interrogaverunt eum: “Quis est ille homo, qui dixit tibi: “Tolle et ambula”?”.

13. Pero el curado no sabía quién era, pues Jesús había desaparecido porque había mucha gente en aquel lugar.

13. Is autem, qui sanus fuerat effectus, nesciebat quis esset; Iesus enim declinavit a turba constituta in loco.

14. Más tarde Jesús le encuentra en el Templo y le dice: «Mira, estás curado; no peques más, para que no te suceda algo peor.»

14. Postea invenit eum Iesus in templo et dixit illi: “Ecce sanus factus es; iam noli peccare, ne deterius tibi aliquid contingat”.

15. El hombre se fue a decir a los judíos que era Jesús el que lo había curado.

15. Abiit ille homo et nuntiavit Iudaeis quia Iesus esset, qui fecit eum sanum.

16. Por eso los judíos perseguían a Jesús, porque hacía estas cosas en sábado.

16. Et propterea persequebantur Iudaei Iesum, quia haec faciebat in sabbato.

17. Pero Jesús les replicó: «Mi Padre trabaja hasta ahora, y yo también trabajo.»

17. Iesus autem respondit eis: “Pater meus usque modo operatur, et ego operor”.

18. Por eso los judíos trataban con mayor empeño de matarle, porque no sólo quebrantaba el sábado, sino que llamaba a Dios su propio Padre, haciéndose a sí mismo igual a Dios.

18. Propterea ergo magis quaerebant eum Iudaei interficere, quia non solum solvebat sabbatum, sed et Patrem suum dicebat Deum, aequalem se faciens Deo.

19. Jesús, pues, tomando la palabra, les decía: «En verdad, en verdad os digo: el Hijo no puede hacer nada por su cuenta, sino lo que ve hacer al Padre: lo que hace él, eso también lo hace igualmente el Hijo.

19. Respondit itaque Iesus et dixit eis: “Amen, amen dico vobis: Non potest Filius a se facere quidquam, nisi quod viderit Patrem facientem; quaecumque enim ille faciat, haec et Filius similiter facit.

20. Porque el Padre quiere al Hijo y le muestra todo lo que él hace. Y le mostrará obras aún mayores que estas, para que os asombréis.

20. Pater enim diligit Filium et omnia demonstrat ei, quae ipse facit, et maiora his demonstrabit ei opera, ut vos miremini.

21. Porque, como el Padre resucita a los muertos y les da la vida, así también el Hijo da la vida a los que quiere.

21. Sicut enim Pater suscitat mortuos et vivificat, sic et Filius, quos vult, vivificat.

22. Porque el Padre no juzga a nadie; sino que todo juicio lo ha entregado al Hijo,

22. Neque enim Pater iudicat quemquam, sed iudicium omne dedit Filio,

23. para que todos honren al Hijo como honran al Padre. El que no honra al Hijo no honra al Padre que lo ha enviado.

23. ut omnes honorificent Filium, sicut honorificant Patrem. Qui non honorificat Filium, non honorificat Patrem, qui misit illum.

24. En verdad, en verdad os digo: el que escucha mi Palabra y cree en el que me ha enviado, tiene vida eterna y no incurre en juicio, sino que ha pasado de la muerte a la vida.

24. Amen, amen dico vobis: Qui verbum meum audit et credit ei, qui misit me, habet vitam aeternam et in iudicium non venit, sed transiit a morte in vitam.

25. En verdad, en verdad os digo: llega la hora (ya estamos en ella), en que los muertos oirán la voz del Hijo de Dios, y los que la oigan vivirán.

25. Amen, amen dico vobis: Venit hora, et nunc est, quando mortui audient vocem Filii Dei et, qui audierint, vivent.

26. Porque, como el Padre tiene vida en sí mismo, así también le ha dado al Hijo tener vida en sí mismo,

26. Sicut enim Pater habet vitam in semetipso, sic dedit et Filio vitam habere in semetipso;

27. y le ha dado poder para juzgar, porque es Hijo del hombre.

27. et potestatem dedit ei iudicium facere, quia Filius hominis est.

28. No os extrañéis de esto: llega la hora en que todos los que estén en los sepulcros oirán su voz

28. Nolite mirari hoc, quia venit hora, in qua omnes, qui in monumentis sunt, audient vocem eius;

29. y saldrán los que hayan hecho el bien para una resurrección de vida, y los que hayan hecho el mal, para una resurrección de juicio.

29. et procedent, qui bona fecerunt, in resurrectionem vitae, qui vero mala egerunt, in resurrectionem iudicii.

30. Y no puedo hacer nada por mi cuenta: juzgo según lo que oigo; y mi juicio es justo, porque no busco mi voluntad, sino la voluntad del que me ha enviado.

30. Non possum ego a meipso facere quidquam; sicut audio, iudico, et iudicium meum iustum est, quia non quaero voluntatem meam, sed voluntatem eius, qui misit me.

31. «Si yo diera testimonio de mí mismo, mi testimonio no sería válido.

31. Si ego testimonium perhibeo de meipso, testimonium meum non est verum;

32. Otro es el que da testimonio de mí, y yo sé que es válido el testimonio que da de mí.

32. alius est, qui testimonium perhibet de me, et scio quia verum est testimonium, quod perhibet de me.

33. Vosotros mandasteis enviados donde Juan, y él dio testimonio de la verdad.

33. Vos misistis ad Ioannem, et testimonium perhibuit veritati;

34. No es que yo busque testimonio de un hombre, sino que digo esto para que os salvéis.

34. ego autem non ab homine testimonium accipio, sed haec dico, ut vos salvi sitis.

35. El era la lámpara que arde y alumbra y vosotros quisisteis recrearos una hora con su luz.

35. Ille erat lucerna ardens et lucens; vos autem voluistis exsultare ad horam in luce eius.

36. Pero yo tengo un testimonio mayor que el de Juan; porque las obras que el Padre me ha encomendado llevar a cabo, las mismas obras que realizo, dan testimonio de mí, de que el Padre me ha enviado.

36. Ego autem habeo testimonium maius Ioanne; opera enim, quae dedit mihi Pater, ut perficiam ea, ipsa opera, quae ego facio, testimonium perhibent de me, quia Pater me misit;

37. Y el Padre, que me ha enviado, es el que ha dado testimonio de mí. Vosotros no habéis oído nunca su voz, ni habéis visto nunca su rostro,

37. et, qui misit me, Pater, ipse testimonium perhibuit de me. Neque vocem eius umquam audistis neque speciem eius vidistis;

38. ni habita su palabra en vosotros, porque no creéis al que El ha enviado.

38. et verbum eius non habetis in vobis manens, quia, quem misit ille, huic vos non creditis.

39. «Vosotros investigáis las escrituras, ya que creéis tener en ellas vida eterna; ellas son las que dan testimonio de mí;

39. Scrutamini Scripturas, quia vos putatis in ipsis vitam aeternam habere; et illae sunt, quae testimonium perhibent de me.

40. y vosotros no queréis venir a mí para tener vida.

40. Et non vultis venire ad me, ut vitam habeatis.

41. La gloria no la recibo de los hombres.

41. Gloriam ab hominibus non accipio,

42. Pero yo os conozco: no tenéis en vosotros el amor de Dios.

42. sed cognovi vos, quia dilectionem Dei non habetis in vobis.

43. Yo he venido en nombre de mi Padre, y no me recibís; si otro viene en su propio nombre, a ése le recibiréis.

43. Ego veni in nomine Patris mei, et non accipitis me; si alius venerit in nomine suo, illum accipietis.

44. ¿Cómo podéis creer vosotros, que aceptáis gloria unos de otros, y no buscáis la gloria que viene del único Dios?

44. Quomodo potestis vos credere, qui gloriam ab invicem accipitis, et gloriam, quae a solo est Deo, non quaeritis?

45. No penséis que os voy a acusar yo delante del Padre. Vuestro acusador es Moisés, en quién habéis puesto vuestra esperanza.

45. Nolite putare quia ego accusaturus sim vos apud Patrem; est qui accuset vos: Moyses, in quo vos speratis.

46. Porque, si creyerais a Moisés, me creeríais a mí, porque él escribió de mí.

46. Si enim crederetis Moysi, crederetis forsitan et mihi; de me enim ille scripsit.

47. Pero si no creéis en sus escritos, cómo vais a creer en mis palabras?»

47. Si autem illius litteris non creditis, quomodo meis verbis credetis?”.



Leia a Bíblia em um Ano

Junte-se a nossa comunidade e complete a leitura de toda a Bíblia em 365 dias. Um caminho estruturado e inspirador para aprofundar sua fé e conhecimento das Escrituras.