Provérbios, 5
1. υἱέ ἐμῇ σοφίᾳ πρόσεχε ἐμοῖς δὲ λόγοις παράβαλλε σὸν οὖς
1. Fili mi, attende ad sapientiam meam, et prudentiæ meæ inclina aurem tuam:
2. ἵνα φυλάξῃς ἔννοιαν ἀγαθήν αἴσθησιν δὲ ἐμῶν χειλέων ἐντέλλομαί σοι
2. ut custodias cogitationes, et disciplinam labia tua conservent. Ne attendas fallaciæ mulieris ;
3. μὴ πρόσεχε φαύλῃ γυναικί μέλι γὰρ ἀποστάζει ἀπὸ χειλέων γυναικὸς πόρνης ἣ πρὸς καιρὸν λιπαίνει σὸν φάρυγγα
3. favus enim distillans labia meretricis, et nitidius oleo guttur ejus:
4. ὕστερον μέντοι πικρότερον χολῆς εὑρήσεις καὶ ἠκονημένον μᾶλλον μαχαίρας διστόμου
4. novissima autem illius amara quasi absinthium, et acuta quasi gladius biceps.
5. τῆς γὰρ ἀφροσύνης οἱ πόδες κατάγουσιν τοὺς χρωμένους αὐτῇ μετὰ θανάτου εἰς τὸν ᾅδην τὰ δὲ ἴχνη αὐτῆς οὐκ ἐρείδεται
5. Pedes ejus descendunt in mortem, et ad inferos gressus illius penetrant.
6. ὁδοὺς γὰρ ζωῆς οὐκ ἐπέρχεται σφαλεραὶ δὲ αἱ τροχιαὶ αὐτῆς καὶ οὐκ εὔγνωστοι
6. Per semitam vitæ non ambulant ; vagi sunt gressus ejus et investigabiles.
7. νῦν οὖν υἱέ ἄκουέ μου καὶ μὴ ἀκύρους ποιήσῃς ἐμοὺς λόγους
7. Nunc ergo fili mi, audi me, et ne recedas a verbis oris mei.
8. μακρὰν ποίησον ἀπ’ αὐτῆς σὴν ὁδόν μὴ ἐγγίσῃς πρὸς θύραις οἴκων αὐτῆς
8. Longe fac ab ea viam tuam, et ne appropinques foribus domus ejus.
9. ἵνα μὴ πρόῃ ἄλλοις ζωήν σου καὶ σὸν βίον ἀνελεήμοσιν
9. Ne des alienis honorem tuum, et annos tuos crudeli:
10. ἵνα μὴ πλησθῶσιν ἀλλότριοι σῆς ἰσχύος οἱ δὲ σοὶ πόνοι εἰς οἴκους ἀλλοτρίων εἰσέλθωσιν
10. ne forte impleantur extranei viribus tuis, et labores tui sint in domo aliena,
11. καὶ μεταμεληθήσῃ ἐπ’ ἐσχάτων ἡνίκα ἂν κατατριβῶσιν σάρκες σώματός σου
11. et gemas in novissimis, quando consumpseris carnes tuas et corpus tuum, et dicas:
12. καὶ ἐρεῖς πῶς ἐμίσησα παιδείαν καὶ ἐλέγχους ἐξέκλινεν ἡ καρδία μου
12. Cur detestatus sum disciplinam, et increpationibus non acquievit cor meum,
13. οὐκ ἤκουον φωνὴν παιδεύοντός με καὶ διδάσκοντός με οὐδὲ παρέβαλλον τὸ οὖς μου
13. nec audivi vocem docentium me, et magistris non inclinavi aurem meam?
14. παρ’ ὀλίγον ἐγενόμην ἐν παντὶ κακῷ ἐν μέσῳ ἐκκλησίας καὶ συναγωγῆς
14. pene fui in omni malo, in medio ecclesiæ et synagogæ.
15. πῖνε ὕδατα ἀπὸ σῶν ἀγγείων καὶ ἀπὸ σῶν φρεάτων πηγῆς
15. Bibe aquam de cisterna tua, et fluenta putei tui ;
16. μὴ ὑπερεκχείσθω σοι τὰ ὕδατα ἐκ τῆς σῆς πηγῆς εἰς δὲ σὰς πλατείας διαπορευέσθω τὰ σὰ ὕδατα
16. deriventur fontes tui foras, et in plateis aquas tuas divide.
17. ἔστω σοι μόνῳ ὑπάρχοντα καὶ μηδεὶς ἀλλότριος μετασχέτω σοι
17. Habeto eas solus, nec sint alieni participes tui.
18. ἡ πηγή σου τοῦ ὕδατος ἔστω σοι ἰδία καὶ συνευφραίνου μετὰ γυναικὸς τῆς ἐκ νεότητός σου
18. Sit vena tua benedicta, et lætare cum muliere adolescentiæ tuæ.
19. ἔλαφος φιλίας καὶ πῶλος σῶν χαρίτων ὁμιλείτω σοι ἡ δὲ ἰδία ἡγείσθω σου καὶ συνέστω σοι ἐν παντὶ καιρῷ ἐν γὰρ τῇ ταύτης φιλίᾳ συμπεριφερόμενος πολλοστὸς ἔσῃ
19. Cerva carissima, et gratissimus hinnulus: ubera ejus inebrient te in omni tempore ; in amore ejus delectare jugiter.
20. μὴ πολὺς ἴσθι πρὸς ἀλλοτρίαν μηδὲ συνέχου ἀγκάλαις τῆς μὴ ἰδίας
20. Quare seduceris, fili mi, ab aliena, et foveris in sinu alterius?
21. ἐνώπιον γάρ εἰσιν τῶν τοῦ θεοῦ ὀφθαλμῶν ὁδοὶ ἀνδρός εἰς δὲ πάσας τὰς τροχιὰς αὐτοῦ σκοπεύει
21. Respicit Dominus vias hominis, et omnes gressus ejus considerat.
22. παρανομίαι ἄνδρα ἀγρεύουσιν σειραῖς δὲ τῶν ἑαυτοῦ ἁμαρτιῶν ἕκαστος σφίγγεται
22. Iniquitates suas capiunt impium, et funibus peccatorum suorum constringitur.
23. οὗτος τελευτᾷ μετὰ ἀπαιδεύτων ἐκ δὲ πλήθους τῆς ἑαυτοῦ βιότητος ἐξερρίφη καὶ ἀπώλετο δι’ ἀφροσύνην
23. Ipse morietur, quia non habuit disciplinam, et in multitudine stultitiæ suæ decipietur.
