Jó, 21

1. ὑπολαβὼν δὲ Ιωβ λέγει

1. Respondens autem Job, dixit:

2. ἀκούσατε ἀκούσατέ μου τῶν λόγων ἵνα μὴ ᾖ μοι παρ’ ὑμῶν αὕτη ἡ παράκλησις

2. Audite, quæso, sermones meos, et agite pœnitentiam.

3. ἄρατέ με ἐγὼ δὲ λαλήσω εἶτ’ οὐ καταγελάσετέ μου

3. Sustinete me, et ego loquar: et post mea, si videbitur, verba, ridete.

4. τί γάρ μὴ ἀνθρώπου μου ἡ ἔλεγξις ἢ διὰ τί οὐ θυμωθήσομαι

4. Numquid contra hominem disputatio mea est, ut merito non debeam contristari?

5. εἰσβλέψαντες εἰς ἐμὲ θαυμάσατε χεῖρα θέντες ἐπὶ σιαγόνι

5. Attendite me et obstupescite, et superponite digitum ori vestro.

6. ἐάν τε γὰρ μνησθῶ ἐσπούδακα ἔχουσιν δέ μου τὰς σάρκας ὀδύναι

6. Et ego, quando recordatus fuero, pertimesco, et concutit carnem meam tremor.

7. διὰ τί ἀσεβεῖς ζῶσιν πεπαλαίωνται δὲ καὶ ἐν πλούτῳ

7. Quare ergo impii vivunt, sublevati sunt, confortatique divitiis?

8. ὁ σπόρος αὐτῶν κατὰ ψυχήν τὰ δὲ τέκνα αὐτῶν ἐν ὀφθαλμοῖς

8. Semen eorum permanet coram eis: propinquorum turba et nepotum in conspectu eorum.

9. οἱ οἶκοι αὐτῶν εὐθηνοῦσιν φόβος δὲ οὐδαμοῦ μάστιξ δὲ παρὰ κυρίου οὐκ ἔστιν ἐπ’ αὐτοῖς

9. Domus eorum securæ sunt et pacatæ, et non est virga Dei super illos.

10. ἡ βοῦς αὐτῶν οὐκ ὠμοτόκησεν διεσώθη δὲ αὐτῶν ἐν γαστρὶ ἔχουσα καὶ οὐκ ἔσφαλεν

10. Bos eorum concepit, et non abortivit: vacca peperit, et non est privata fœtu suo.

11. μένουσιν δὲ ὡς πρόβατα αἰώνια τὰ δὲ παιδία αὐτῶν προσπαίζουσιν

11. Egrediuntur quasi greges parvuli eorum, et infantes eorum exsultant lusibus.

12. ἀναλαβόντες ψαλτήριον καὶ κιθάραν καὶ εὐφραίνονται φωνῇ ψαλμοῦ

12. Tenent tympanum et citharam, et gaudent ad sonitum organi.

13. συνετέλεσαν δὲ ἐν ἀγαθοῖς τὸν βίον αὐτῶν ἐν δὲ ἀναπαύσει ᾅδου ἐκοιμήθησαν

13. Ducunt in bonis dies suos, et in puncto ad inferna descendunt.

14. λέγει δὲ κυρίῳ ἀπόστα ἀπ’ ἐμοῦ ὁδούς σου εἰδέναι οὐ βούλομαι

14. Qui dixerunt Deo: Recede a nobis, et scientiam viarum tuarum nolumus.

15. τί ἱκανός ὅτι δουλεύσομεν αὐτῷ καὶ τίς ὠφέλεια ὅτι ἀπαντήσομεν αὐτῷ

15. Quis est Omnipotens, ut serviamus ei? et quid nobis prodest si oraverimus illum?

16. ἐν χερσὶν γὰρ ἦν αὐτῶν τὰ ἀγαθά ἔργα δὲ ἀσεβῶν οὐκ ἐφορᾷ

16. Verumtamen quia non sunt in manu eorum bona sua, consilium impiorum longe sit a me.

17. οὐ μὴν δὲ ἀλλὰ καὶ ἀσεβῶν λύχνος σβεσθήσεται ἐπελεύσεται δὲ αὐτοῖς ἡ καταστροφή ὠδῖνες δὲ αὐτοὺς ἕξουσιν ἀπὸ ὀργῆς

17. Quoties lucerna impiorum extinguetur, et superveniet eis inundatio, et dolores dividet furoris sui?

18. ἔσονται δὲ ὥσπερ ἄχυρα πρὸ ἀνέμου ἢ ὥσπερ κονιορτός ὃν ὑφείλατο λαῖλαψ

18. Erunt sicut paleæ ante faciem venti, et sicut favilla quam turbo dispergit.

19. ἐκλίποι υἱοὺς τὰ ὑπάρχοντα αὐτοῦ ἀνταποδώσει πρὸς αὐτὸν καὶ γνώσεται

19. Deus servabit filiis illius dolorem patris, et cum reddiderit, tunc sciet.

20. ἴδοισαν οἱ ὀφθαλμοὶ αὐτοῦ τὴν ἑαυτοῦ σφαγήν ἀπὸ δὲ κυρίου μὴ διασωθείη

20. Videbunt oculi ejus interfectionem suam, et de furore Omnipotentis bibet.

21. ὅτι τί θέλημα αὐτοῦ ἐν οἴκῳ αὐτοῦ μετ’ αὐτόν καὶ ἀριθμοὶ μηνῶν αὐτοῦ διῃρέθησαν

21. Quid enim ad eum pertinet de domo sua post se, et si numerus mensium ejus dimidietur?

22. πότερον οὐχὶ ὁ κύριός ἐστιν ὁ διδάσκων σύνεσιν καὶ ἐπιστήμην αὐτὸς δὲ φόνους διακρινεῖ

22. Numquid Deus docebit quispiam scientiam, qui excelsos judicat?

23. οὗτος ἀποθανεῖται ἐν κράτει ἁπλοσύνης αὐτοῦ ὅλος δὲ εὐπαθῶν καὶ εὐθηνῶν

23. Iste moritur robustus et sanus, dives et felix:

24. τὰ δὲ ἔγκατα αὐτοῦ πλήρη στέατος μυελὸς δὲ αὐτοῦ διαχεῖται

24. viscera ejus plena sunt adipe, et medullis ossa illius irrigantur:

25. ὁ δὲ τελευτᾷ ὑπὸ πικρίας ψυχῆς οὐ φαγὼν οὐδὲν ἀγαθόν

25. alius vero moritur in amaritudine animæ absque ullis opibus:

26. ὁμοθυμαδὸν δὲ ἐπὶ γῆς κοιμῶνται σαπρία δὲ αὐτοὺς ἐκάλυψεν

26. et tamen simul in pulvere dormient, et vermes operient eos.

27. ὥστε οἶδα ὑμᾶς ὅτι τόλμῃ ἐπίκεισθέ μοι

27. Certe novi cogitationes vestras, et sententias contra me iniquas.

28. ὅτι ἐρεῖτε ποῦ ἐστιν οἶκος ἄρχοντος καὶ ποῦ ἐστιν ἡ σκέπη τῶν σκηνωμάτων τῶν ἀσεβῶν

28. Dicitis enim: Ubi est domus principis? et ubi tabernacula impiorum?

29. ἐρωτήσατε παραπορευομένους ὁδόν καὶ τὰ σημεῖα αὐτῶν οὐκ ἀπαλλοτριώσετε

29. Interrogate quemlibet de viatoribus, et hæc eadem illum intelligere cognoscetis:

30. ὅτι εἰς ἡμέραν ἀπωλείας κουφίζεται ὁ πονηρός εἰς ἡμέραν ὀργῆς αὐτοῦ ἀπαχθήσονται

30. quia in diem perditionis servatur malus, et ad diem furoris ducetur.

31. τίς ἀπαγγελεῖ ἐπὶ προσώπου αὐτοῦ τὴν ὁδὸν αὐτοῦ καὶ αὐτὸς ἐποίησεν τίς ἀνταποδώσει αὐτῷ

31. Quis arguet coram eo viam ejus? et quæ fecit, quis reddet illi?

32. καὶ αὐτὸς εἰς τάφους ἀπηνέχθη καὶ ἐπὶ σορῷ ἠγρύπνησεν

32. Ipse ad sepulchra ducetur, et in congerie mortuorum vigilabit.

33. ἐγλυκάνθησαν αὐτῷ χάλικες χειμάρρου καὶ ὀπίσω αὐτοῦ πᾶς ἄνθρωπος ἀπελεύσεται καὶ ἔμπροσθεν αὐτοῦ ἀναρίθμητοι

33. Dulcis fuit glareis Cocyti, et post se omnem hominem trahet, et ante se innumerabiles.

34. πῶς δὲ παρακαλεῖτέ με κενά τὸ δὲ ἐμὲ καταπαύσασθαι ἀφ’ ὑμῶν οὐδέν

34. Quomodo igitur consolamini me frustra, cum responsio vestra repugnare ostensa sit veritati?