Mosaico decorativo

1. Et factum est, postquam per cussit Alexander Philippi Mace do, qui prius regnavit in Graecia, egressus de terra Cetthim, Darium regem Persarum et Medorum,

1. Avvenne che Alessandro il macedone, figlio di Filippo, uscito dal paese dei Chittim, dopo aver battuto Dario, re dei Persi e dei Medi, regnò in suo luogo, incominciando dalla Grecia.

2. constituit proelia multa et obtinuit munitiones et interfecit reges terrae;

2. Intraprese poi molte guerre, s'impadronì di fortezze e uccise i re della terra,

3. et pertransiit usque ad fines terrae et accepit spolia multitudinis gentium, et siluit terra in conspectu eius, et exaltatum est et elevatum est cor eius.

3. giunse fino alle estremità della terra e portò via le spoglie di una moltitudine di popoli. Davanti a lui la terra tacque, ma il suo cuore montò in superbia.

4. Et congregavit virtutem fortem nimis et obtinuit regiones gentium et tyrannos, et facti sunt illi in tributum.

4. Radunò un esercito molto potente e sottomise regioni, nazioni e prìncipi che divennero suoi tributari.

5. Et post haec decidit in lectum et cognovit quia moreretur;

5. Ma dopo di ciò cadde ammalato e comprese che doveva morire.

6. et vocavit pueros suos nobiles, qui secum erant nutriti a iuventute, et divisit illis regnum suum, cum adhuc viveret.

6. Perciò chiamò i suoi ufficiali più illustri, che erano stati educati con lui fin dalla fanciullezza, e divise tra loro il suo regno mentre era ancora vivo.

7. Et regnavit Alexander annis duodecim et mortuus est.

7. Alessandro aveva regnato dodici anni; quando morì,

8. Et obtinuerunt pueri eius regnum, unusquisque in loco suo;

8. i suoi ufficiali presero il potere, ciascuno nel proprio territorio.

9. et imposuerunt omnes sibi diademata post mortem eius, et filii eorum post eos annis multis. Et multiplicata sunt mala in terra.

9. Cinsero il diadema dopo che egli era morto e così i loro figli dopo di essi, per molti anni, moltiplicando i mali sulla terra.

10. Et exiit ex eis radix peccatrix, Antiochus Epiphanes filius Antiochi regis, qui fuerat Romae obses, et regnavit in anno centesimo tricesimo septimo regni Graecorum.

10. Finché uscì da essi un rampollo peccatore, Antioco Epifane, figlio del re Antioco, il quale era stato ostaggio a Roma. Egli incominciò a regnare l'anno 137 del regno dei Greci.

11. In diebus illis exierunt ex Israel filii iniqui et suaserunt multis dicentes: “Eamus et disponamus testamentum cum gentibus, quae circa nos sunt, quia, ex quo recessimus ab eis, invenerunt nos multa mala”.

11. In quei giorni uscirono da Israele dei figli iniqui, i quali sedussero molte persone dicendo: "Andiamo e facciamo alleanza con le genti che sono intorno a noi; poiché, da quando ci siamo separati da esse, ci incolsero molti mali".

12. Et bonus visus est sermo in oculis eorum;

12. Questo discorso parve buono ai loro occhi.

13. et destinaverunt aliqui de populo et abierunt ad regem, et dedit illis potestatem, ut facerent iustitias gentium.

13. Perciò alcuni tra il popolo s'incaricarono di andare dal re, il quale diede loro facoltà di adottare le leggi delle genti.

14. Et aedificaverunt gymnasium in Hierosolymis secundum leges nationum;

14. Costruirono un ginnasio in Gerusalemme secondo l'uso delle genti,

15. et fecerunt sibi praeputia et recesserunt a testamento sancto et iuncti sunt nationibus et venumdati sunt, ut facerent malum.

15. cancellarono i segni della circoncisione e si staccarono dalla santa alleanza: così si posero sotto il giogo delle genti e si vendettero per fare il male.

16. Et paratum est regnum in conspectu Antiochi, et coepit regnare in terra Aegypti, ut regnaret super duo regna.

16. Quando gli parve che il regno fosse ben consolidato, Antioco volle estendere il suo potere sulla terra d'Egitto per regnare sui due regni:

17. Et intravit in Aegyptum in multitudine gravi, in curribus et elephantis et equitibus et navium multitudine;

17. con un'armata imponente di carri, elefanti, cavalli e una grande flotta invase l'Egitto

18. et constituit bellum adversus Ptolemaeum regem Aegypti, et veritus est Ptolemaeus a facie eius et fugit, et ceciderunt vulnerati multi.

18. e affrontò in battaglia Tolomeo, re d'Egitto. Davanti a lui Tolomeo ripiegò e poi fuggì, e molti caddero feriti.

19. Et comprehenderunt civitates munitas in terra Aegypti, et accepit spolia terrae Aegypti.

19. Così Antioco conquistò le città fortificate che erano nella terra d'Egitto e prese il suo bottino.

20. Et reversus est Antiochus, postquam percussit Aegyptum in centesimo et quadragesimo tertio anno, et ascendit ad Israel et ad Hierosolyma in multitudine gravi

20. Dopo aver battuto l'Egitto nell'anno 14 3, Antioco prese la via del ritorno e marciò contro Israele, salendo fino a Gerusalemme con una grande armata.

21. et intravit in sanctificationem cum superbia et accepit altare aureum et candelabrum luminis et universa vasa eius

21. Entrò nel santuario con arroganza e ne asportò l'altare d'oro, il candelabro della luce con tutti i suoi accessori,

22. et mensam propositionis et libatoria et phialas et pateras aureas et velum et coronas et ornamentum aureum, quod in facie templi erat; et comminuit omnia.

22. la tavola dell'offerta, le coppe, i calici, gl'incensieri d'oro, il velo, le corone e ogni ornamento d'oro che stava sulla facciata del tempio. Tutto spogliò.

23. Et accepit argentum et aurum et vasa concupiscibilia et accepit thesauros occultos, quos invenit;

23. Prese inoltre l'argento, l'oro e i vasi preziosi, come pure i tesori nascosti che poté trovare.

24. et, sublatis omnibus, abiit in terram suam et fecit caedem hominum et locutus est superbia magna.

24. Poi, raccolta ogni cosa, se ne tornò alla sua terra, dopo aver fatto una strage e proferito parole di grande insolenza.

25. Et factus est planctus magnus in Israel et in omni loco eorum;

25. Allora vi fu un grande lamento per Israele, in tutto il suo territorio.

26. et ingemuerunt principes et seniores, virgines et iuvenes infirmati sunt, et speciositas mulierum immutata est,

26. Gemettero i prìncipi e gli anziani, languirono fanciulle e ragazzi e venne meno la bellezza delle donne.

27. omnis maritus sumpsit lamentum, et, quae sedebat in toro maritali, lugebat;

27. Ogni giovane sposo alzò un lamento, nella camera nuziale la sposa mise il lutto.

28. et commota est terra super habitantes in ea, et universa domus Iacob induit confusionem.

28. Anche la terra sussultò per i suoi abitanti, e tutta la casa di Giacobbe si rivestì di confusione.

29. Et post duos annos dierum misit rex principem tributorum in civitates Iudae et venit Ierusalem cum turba magna;

29. Due anni dopo, il re inviò un soprintendente ai tributi nelle città di Giuda, il quale venne a Gerusalemme con una grande armata.

30. et locutus est ad eos verba pacifica in dolo, et crediderunt ei. Et irruit super civitatem repente et percussit eam plaga magna et perdidit populum multum ex Israel.

30. Rivolse loro con inganno discorsi di pace ed essi gli prestarono fede. Ma poi, all'improvviso, piombato sulla città, le inflisse un colpo terribile e fece perire molta gente in Israele.

31. Et accepit spolia civitatis et succendit eam igne et destruxit domos eius et muros eius in circuitu;

31. Saccheggiata la città, vi appiccò il fuoco e ne distrusse le case e le mura di cinta.

32. et captivas duxerunt mulieres et natos et pecora possederunt.

32. Fecero schiavi donne e bambini e si impossessarono del bestiame.

33. Et aedificaverunt civitatem David muro magno et firmo et turribus firmis; et facta est illis in arcem.

33. Fortificarono la Città di Davide con un muro grande e robusto e con delle torri potenti e ne fecero la loro roccaforte.

34. Et posuerunt illic gentem peccatricem, viros iniquos, et convaluerunt in ea;

34. Vi stabilirono gente empia, uomini iniqui, e vi si fortificarono.

35. et posuerunt arma et escas et, congregatis spoliis Ierusalem, reposuerunt illic; et facti sunt in laqueum magnum.

35. Vi ammassarono armi e vettovaglie e vi depositarono il bottino raccolto in Gerusalemme. Divenne così un grande tranello.

36. Et factum est hoc ad insidias sanctificationi et in diabolum malum in Israel semper;

36. Fu un'insidia per il santuario, un nemico perverso per Israele in continuazione.

37. et effuderunt sanguinem innocentem per circuitum sanctificationis et contaminaverunt sanctificationem.

37. Sparsero sangue innocente intorno al santuario, e profanarono il santuario.

38. Et fugerunt habitatores Ierusalem propter eos, et facta est habitatio exterorum, et facta est extera semini suo; et nati eius reliquerunt eam.

38. Per causa loro fuggirono gli abitanti da Gerusalemme, che divenne abitazione di estranei; divenne estranea alla sua stessa progenie e i suoi figli l'abbandonarono.

39. Sanctificatio eius desolata est sicut solitudo, dies festi eius conversi sunt in luctum, sabbata eius in opprobrium, honor eius in nihilum.

39. Il suo santuario fu desolato come un deserto, le sue feste si mutarono in lutto, i suoi sabati in derisione e il suo onore in disprezzo.

40. Secundum gloriam eius multiplicata est ignominia eius, et sublimitas eius conversa est in luctum.

40. Pari alla sua gloria fu il suo disonore e la sua magnificenza si mutò in lutto.

41. Et scripsit rex Antiochus omni regno suo, ut essent universi populus unus,

41. Il re poi inviò in tutto il suo regno l'ordine che tutti dovessero formare un popolo solo,

42. et relinqueret unusquisque legem suam. Et receperunt omnes gentes secundum verbum regis Antiochi;

42. rinunziando ciascuno ai propri costumi. Tutte le nazioni accettarono l'ordine del re

43. et multi ex Israel consenserunt cultui eius et sacrificaverunt idolis et coinquinaverunt sabbatum.

43. e anche in Israele molti abbracciarono la sua religione, sacrificando agli idoli e profanando il sabato.

44. Et misit rex libros per manus nuntiorum in Ierusalem et in civitates Iudae, ut sequerentur leges gentium terrae,

44. Il re inviò pure, per mezzo di messaggeri, lettere a Gerusalemme e nelle città di Giuda con l'ordine di seguire i costumi estranei alla regione,

45. et prohibere holocausta et sacrificia et placationes fieri in templo Dei et contaminare sabbata et dies sollemnes

45. di impedire gli olocausti, il sacrificio e le libazioni nel santuario, di profanare i sabati e le feste,

46. et polluere sancta et sanctos,

46. di contaminare il santuario e i santi,

47. instruere aras et templa et idola et immolare porcina et pecora communia

47. di costruire altari, tempietti e idoli, di immolare porci e animali immondi,

48. et relinquere filios suos incircumcisos et polluere animas eorum in omni immundo et abominatione,

48. di lasciare i loro figli incirconcisi e di rendere abominevoli le loro anime con ogni sorta d'impurità e di profanazione,

49. ita ut obliviscerentur legem et immutarent omnes iustificationes;

49. cosicché si dimenticassero della legge e cambiassero le tradizioni.

50. et, quicumque non fecerit secundum verbum regis Antiochi, morietur.

50. Chiunque non avesse agito secondo l'ordine del re, sarebbe stato messo a morte.

51. Secundum omnia verba haec scripsit omni regno suo et praeposuit consideratores super omnem populum et mandavit civitatibus Iudae immolare per civitatem et civitatem.

51. In conformità a tutti questi ordini, che aveva inviato in tutto il regno, stabilì poi degli ispettori per tutto il popolo e ingiunse alle città di Giuda di offrire sacrifici, città per città.

52. Et congregati sunt multi de populo ad eos, omnes, qui dereliquerant legem Domini, et fecerunt mala in terra;

52. Molti tra il popolo si unirono ad essi, tutta gente che aveva abbandonato la legge, e fecero del male nel paese,

53. et posuerunt Israel in abditis et in absconditis fugitivorum locis.

53. costringendo Israele a vivere nei nascondigli e in ogni sorta di rifugio.

54. Die quinta decima mensis Casleu, quinto et quadragesimo et centesimo anno, aedificavit abominationem desolationis super altare; et per civitates Iudae in circuitu aedificaverunt aras

54. Il giorno 15 di Casleu, nell'anno 14 5, costruirono l'abominazione della desolazione sull'altare degli olocausti e nelle città di Giuda circonvicine costruirono altari.

55. et ante ianuas domorum et in plateis sacrificabant.

55. Sulle porte delle case e nelle piazze si offrivano sacrifici.

56. Et libros legis, quos invenerunt, combusserunt igne scindentes eos;

56. I libri della legge, come venivano trovati, li gettavano al fuoco, dopo averli lacerati.

57. et ubicumque inveniebatur apud aliquem liber testamenti, et si quis consentiebat legi, constitutio regis interficiebat eum.

57. Se presso qualcuno veniva scoperto il libro dell'alleanza o se qualche altro osservava la legge, era ordine del re che si uccidesse.

58. In virtute sua faciebant haec Israeli, omnibus, qui inveniebantur in omni mense et mense in civitatibus.

58. Nella loro potenza così agivano contro Israele con quelli che venivano scoperti, mese per mese, nelle singole città.

59. Et quinta et vicesima die mensis sacrificabant super aram, quae erat super altare;

59. Il 25 del mese si offrivano sacrifici sull'ara che era sull'altare degli olocausti.

60. et mulieres, quae circumciderant filios suos, interficiebant secundum iussum

60. Secondo l'editto, mettevano a morte le donne che avevano fatto circoncidere i loro figli,

61. — et suspendebant infantes a cervicibus eorum — et domos eorum et eos, qui circumciderant illos.

61. con i loro bambini sospesi al collo, i loro familiari e quelli che avevano praticato la circoncisione.

62. Et multi in Israel obtinuerunt et confortati sunt apud se, ut non manducarent immunda,

62. Tuttavia molti in Israele si dimostrarono forti e restarono fermi nel non mangiare cose impure.

63. et elegerunt mori, ut non polluerentur escis et non profanarent testamentum sanctum, et moriebantur.

63. E preferendo morire per non contaminarsi con cibi e per non profanare la santa alleanza, di fatto morirono.

64. Et facta est ira magna super Israel valde.

64. Fu davvero grande l'ira su Israele!



Leggi la Bibbia in un anno

Unisciti alla nostra comunità e completa l'intera Bibbia in 365 giorni. Un percorso strutturato e stimolante per approfondire la tua fede e la tua conoscenza delle Scritture.