Mosaico decorativo

1. Entrato in Gerico, attraversava la città.

1. et ingressus perambulabat Hiericho

2. Ed ecco un uomo di nome Zaccheo, capo dei pubblicani e ricco,

2. et ecce vir nomine Zaccheus et hic erat princeps publicanorum et ipse dives

3. cercava di vedere quale fosse Gesù, ma non gli riusciva a causa della folla, poiché era piccolo di statura.

3. et quærebat videre Jesum quis esset et non poterat præ turba quia statura pusillus erat

4. Allora corse avanti e, per poterlo vedere, salì su un sicomoro, poiché doveva passare di là.

4. et præcurrens ascendit in arborem sycomorum ut videret illum quia inde erat transiturus

5. Quando giunse sul luogo, Gesù alzò lo sguardo e gli disse: «Zaccheo, scendi subito, perché oggi devo fermarmi a casa tua».

5. et cum venisset ad locum suspiciens Jesus vidit illum et dixit ad eum Zacchee festinans descende quia hodie in domo tua oportet me manere

6. In fretta scese e lo accolse pieno di gioia.

6. et festinans descendit et excepit illum gaudens

7. Vedendo ciò, tutti mormoravano: «E' andato ad alloggiare da un peccatore!».

7. et cum viderent omnes murmurabant dicentes quod ad hominem peccatorem devertisset

8. Ma Zaccheo, alzatosi, disse al Signore: «Ecco, Signore, io do la metà dei miei beni ai poveri; e se ho frodato qualcuno, restituisco quattro volte tanto».

8. stans autem Zaccheus dixit ad Dominum ecce dimidium bonorum meorum Domine do pauperibus et si quid aliquem defraudavi reddo quadruplum

9. Gesù gli rispose: «Oggi la salvezza è entrata in questa casa, perché anch'egli è figlio di Abramo;

9. ait Jesus ad eum quia hodie salus domui huic facta est eo quod et ipse filius sit Abrahæ

10. il Figlio dell'uomo infatti è venuto a cercare e a salvare ciò che era perduto».

10. venit enim Filius hominis quærere et salvum facere quod perierat

11. Mentre essi stavano ad ascoltare queste cose, Gesù disse ancora una parabola perché era vicino a Gerusalemme ed essi credevano che il regno di Dio dovesse manifestarsi da un momento all'altro.

11. hæc illis audientibus adiciens dixit parabolam eo quod esset prope Hierusalem et quia existimarent quod confestim regnum Dei manifestaretur

12. Disse dunque: «Un uomo di nobile stirpe partì per un paese lontano per ricevere un titolo regale e poi ritornare.

12. dixit ergo homo quidam nobilis abiit in regionem longinquam accipere sibi regnum et reverti

13. Chiamati dieci servi, consegnò loro dieci mine, dicendo: Impiegatele fino al mio ritorno.

13. vocatis autem decem servis suis dedit illis decem mnas et ait ad illos negotiamini dum venio

14. Ma i suoi cittadini lo odiavano e gli mandarono dietro un'ambasceria a dire: Non vogliamo che costui venga a regnare su di noi.

14. cives autem ejus oderant illum et miserunt legationem post illum dicentes nolumus hunc regnare super nos

15. Quando fu di ritorno, dopo aver ottenuto il titolo di re, fece chiamare i servi ai quali aveva consegnato il denaro, per vedere quanto ciascuno avesse guadagnato.

15. et factum est ut rediret accepto regno et jussit vocari servos quibus dedit pecuniam ut sciret quantum quisque negotiatus esset

16. Si presentò il primo e disse: Signore, la tua mina ha fruttato altre dieci mine.

16. venit autem primus dicens domine mna tua decem mnas adquisivit

17. Gli disse: Bene, bravo servitore; poiché ti sei mostrato fedele nel poco, ricevi il potere sopra dieci città.

17. et ait illi euge bone serve quia in modico fidelis fuisti eris potestatem habens supra decem civitates

18. Poi si presentò il secondo e disse: La tua mina, signore, ha fruttato altre cinque mine.

18. et alter venit dicens domine mna tua fecit quinque mnas

19. Anche a questo disse: Anche tu sarai a capo di cinque città.

19. et huic ait et tu esto supra quinque civitates

20. Venne poi anche l'altro e disse: Signore, ecco la tua mina, che ho tenuta riposta in un fazzoletto;

20. et alter venit dicens domine ecce mna tua quam habui repositam in sudario

21. avevo paura di te che sei un uomo severo e prendi quello che non hai messo in deposito, mieti quello che non hai seminato.

21. timui enim te quia homo austeris es tollis quod non posuisti et metis quod non seminasti

22. Gli rispose: Dalle tue stesse parole ti giudico, servo malvagio! Sapevi che sono un uomo severo, che prendo quello che non ho messo in deposito e mieto quello che non ho seminato:

22. dicit ei de ore tuo te judico serve nequam sciebas quod ego austeris homo sum tollens quod non posui et metens quod non seminavi

23. perché allora non hai consegnato il mio denaro a una banca? Al mio ritorno l'avrei riscosso con gli interessi.

23. et quare non dedisti pecuniam meam ad mensam et ego veniens cum usuris utique exegissem illud

24. Disse poi ai presenti: Toglietegli la mina e datela a colui che ne ha dieci

24. et adstantibus dixit auferte ab illo mnam et date illi qui decem mnas habet

25. Gli risposero: Signore, ha gia dieci mine!

25. et dixerunt ei domine habet decem mnas

26. Vi dico: A chiunque ha sarà dato; ma a chi non ha sarà tolto anche quello che ha.

26. dico autem vobis quia omni habenti dabitur ab eo autem qui non habet et quod habet auferetur ab eo

27. E quei miei nemici che non volevano che diventassi loro re, conduceteli qui e uccideteli davanti a me».

27. verumtamen inimicos meos illos qui noluerunt me regnare super se adducite huc et interficite ante me

28. Dette queste cose, Gesù proseguì avanti agli altri salendo verso Gerusalemme.

28. et his dictis præcedebat ascendens in Hierosolyma

29. Quando fu vicino a Bètfage e a Betània, presso il monte detto degli Ulivi, inviò due discepoli dicendo:

29. et factum est cum adpropinquasset ad Bethfage et Bethania ad montem qui vocatur Oliveti misit duos discipulos suos

30. «Andate nel villaggio di fronte; entrando, troverete un puledro legato, sul quale nessuno è mai salito; scioglietelo e portatelo qui.

30. dicens ite in castellum quod contra est in quod intrœuntes invenietis pullum asinæ alligatum cui nemo umquam hominum sedit solvite illum et adducite

31. E se qualcuno vi chiederà: Perché lo sciogliete?, direte così: Il Signore ne ha bisogno».

31. et si quis vos interrogaverit quare solvitis sic dicetis ei quia Dominus operam ejus desiderat

32. Gli inviati andarono e trovarono tutto come aveva detto.

32. abierunt autem qui missi erant et invenerunt sicut dixit illis stantem pullum

33. Mentre scioglievano il puledro, i proprietari dissero loro: «Perché sciogliete il puledro?».

33. solventibus autem illis pullum dixerunt domini ejus ad illos quid solvitis pullum

34. Essi risposero: «Il Signore ne ha bisogno».

34. at illi dixerunt quia Dominus eum necessarium habet

35. Lo condussero allora da Gesù; e gettati i loro mantelli sul puledro, vi fecero salire Gesù.

35. et duxerunt illum ad Jesum et jactantes vestimenta sua supra pullum inposuerunt Jesum

36. Via via che egli avanzava, stendevano i loro mantelli sulla strada.

36. eunte autem illo substernebant vestimenta sua in via

37. Era ormai vicino alla discesa del monte degli Ulivi, quando tutta la folla dei discepoli, esultando, cominciò a lodare Dio a gran voce, per tutti i prodigi che avevano veduto, dicendo:

37. et cum adpropinquaret jam ad descensum montis Oliveti cœperunt omnes turbæ discentium gaudentes laudare Deum voce magna super omnibus quas viderant virtutibus

38. «Benedetto colui che viene, il re, nel nome del Signore. Pace in cielo e gloria nel più alto dei cieli!».

38. dicentes benedictus qui venit rex in nomine Domini pax in cælo et gloria in excelsis

39. Alcuni farisei tra la folla gli dissero: «Maestro, rimprovera i tuoi discepoli».

39. et quidam Pharisæorum de turbis dixerunt ad illum magister increpa discipulos tuos

40. Ma egli rispose: «Vi dico che, se questi taceranno, grideranno le pietre».

40. quibus ipse ait dico vobis quia si hii tacuerint lapides clamabunt

41. Quando fu vicino, alla vista della città, pianse su di essa, dicendo:

41. et ut adpropinquavit videns civitatem flevit super illam dicens

42. «Se avessi compreso anche tu, in questo giorno, la via della pace. Ma ormai è stata nascosta ai tuoi occhi.

42. quia si cognovisses et tu et quidem in hac die tua quæ ad pacem tibi nunc autem abscondita sunt ab oculis tuis

43. Giorni verranno per te in cui i tuoi nemici ti cingeranno di trincee, ti circonderanno e ti stringeranno da ogni parte;

43. quia venient dies in te et circumdabunt te inimici tui vallo et circumdabunt te et coangustabunt te undique

44. abbatteranno te e i tuoi figli dentro di te e non lasceranno in te pietra su pietra, perché non hai riconosciuto il tempo in cui sei stata visitata».

44. ad terram prosternent te et filios qui in te sunt et non relinquent in te lapidem super lapidem eo quod non cognoveris tempus visitationis tuæ

45. Entrato poi nel tempio, cominciò a cacciare i venditori,

45. et ingressus in templum cœpit eicere vendentes in illo et ementes

46. dicendo: «Sta scritto: Ma voi ne avete fatto una spelonca di ladri!».

46. dicens illis scriptum est quia domus mea domus orationis est vos autem fecistis illam speluncam latronum

47. Ogni giorno insegnava nel tempio. I sommi sacerdoti e gli scribi cercavano di farlo perire e così anche i notabili del popolo;

47. et erat docens cotidie in templo principes autem sacerdotum et scribæ et principes plebis quærebant illum perdere

48. ma non sapevano come fare, perché tutto il popolo pendeva dalle sue parole.

48. et non inveniebant quid facerent illi omnis enim populus suspensus erat audiens illum



Leggi la Bibbia in un anno

Unisciti alla nostra comunità e completa l'intera Bibbia in 365 giorni. Un percorso strutturato e stimolante per approfondire la tua fede e la tua conoscenza delle Scritture.