Mosaico decorativo

1. En esto, habiéndose reunido miles y miles de personas, hasta pisarse unos a otros, se puso a decir primeramente a sus discípulos: «Guardaos de la levadura de los fariseos, que es la hipocresía.

1. Interea multis turbis cir cumstantibus, ita ut se invi cem conculcarent, coepit dicere ad discipulos suos primum: “Attendite a fermento pharisaeorum, quod est hypocrisis.

2. Nada hay encubierto que no haya de ser descubierto ni oculto que no haya de saberse.

2. Nihil autem opertum est, quod non reveletur, neque absconditum, quod non sciatur.

3. Porque cuanto dijisteis en la oscuridad, será oído a la luz, y lo que hablasteis al oído en las habitaciones privadas, será proclamado desde los terrados.

3. Quoniam, quae in tenebris dixistis, in lumine audientur; et, quod in aurem locuti estis in cubiculis, praedicabitur in tectis.

4. «Os digo a vosotros, amigos míos: No temáis a los que matan el cuerpo, y después de esto no pueden hacer más.

4. Dico autem vobis amicis meis: Ne terreamini ab his, qui occidunt corpus et post haec non habent amplius, quod faciant.

5. Os mostraré a quién debéis temer: temed a Aquel que, después de matar, tiene poder para arrojar a la gehenna; sí, os repito: temed a ése.

5. Ostendam autem vobis quem timeatis: Timete eum, qui postquam occiderit, habet potestatem mittere in gehennam. Ita dico vobis: Hunc timete.

6. «¿No se venden cinco pajarillos por dos ases? Pues bien, ni uno de ellos está olvidado ante Dios.

6. Nonne quinque passeres veneunt dipundio? Et unus ex illis non est in oblivione coram Deo.

7. Hasta los cabellos de vuestra cabeza están todos contados. No temáis; valéis más que muchos pajarillos.

7. Sed et capilli capitis vestri omnes numerati sunt. Nolite timere; multis passeribus pluris estis.

8. «Yo os digo: Por todo el que se declare por mí ante los hombres, también el Hijo del hombre se declarará por él ante los ángeles de Dios.

8. Dico autem vobis: Omnis, quicumque confessus fuerit in me coram hominibus, et Filius hominis confitebitur in illo coram angelis Dei;

9. Pero el que me niegue delante de los hombres, será negado delante de los ángeles de Dios.

9. qui autem negaverit me coram hominibus, denegabitur coram angelis Dei.

10. «A todo el que diga una palabra contra el Hijo del hombre, se le perdonará; pero al que blasfeme contra el Espíritu Santo, no se le perdonará.

10. Et omnis, qui dicet verbum in Filium hominis, remittetur illi; ei autem, qui in Spiritum Sanctum blasphemaverit, non remittetur.

11. Cuando os lleven a las sinagogas, ante los magistrados y las autoridades, no os preocupéis de cómo o con qué os defenderéis, o qué diréis,

11. Cum autem inducent vos in synagogas et ad magistratus et potestates, nolite solliciti esse qualiter aut quid respondeatis aut quid dicatis:

12. porque el Espíritu Santo os enseñará en aquel mismo momento lo que conviene decir.»

12. Spiritus enim Sanctus docebit vos in ipsa hora, quae oporteat dicere”.

13. Uno de la gente le dijo: «Maestro, di a mi hermano que reparta la herencia conmigo.»

13. Ait autem quidam ei de turba: “Magister, dic fratri meo, ut dividat mecum hereditatem”.

14. El le respondió: «¡Hombre! ¿quién me ha constituido juez o repartidor entre vosotros?»

14. At ille dixit ei: “Homo, quis me constituit iudicem aut divisorem super vos?”.

15. Y les dijo: «Mirad y guardaos de toda codicia, porque, aun en la abundancia, la vida de uno no está asegurada por sus bienes.»

15. Dixitque ad illos: “Videte et cavete ab omni avaritia, quia si cui res abundant, vita eius non est ex his, quae possidet”.

16. Les dijo una parábola: «Los campos de cierto hombre rico dieron mucho fruto;

16. Dixit autem similitudinem ad illos dicens: “Hominis cuiusdam divitis uberes fructus ager attulit.

17. y pensaba entre sí, diciendo: "¿Qué haré, pues no tengo donde reunir mi cosecha?"

17. Et cogitabat intra se dicens: “Quid faciam, quod non habeo, quo congregem fructus meos?”.

18. Y dijo: "Voy a hacer esto: Voy a demoler mis graneros, y edificaré otros más grandes y reuniré allí todo mi trigo y mis bienes,

18. Et dixit: “Hoc faciam: destruam horrea mea et maiora aedificabo et illuc congregabo omne triticum et bona mea;

19. y diré a mi alma: Alma, tienes muchos bienes en reserva para muchos años. Descansa, come, bebe, banquetea."

19. et dicam animae meae: Anima, habes multa bona posita in annos plurimos; requiesce, comede, bibe, epulare”.

20. Pero Dios le dijo: "¡Necio! Esta misma noche te reclamarán el alma; las cosas que preparaste, ¿para quién serán?"

20. Dixit autem illi Deus: “Stulte! Hac nocte animam tuam repetunt a te; quae autem parasti, cuius erunt?”.

21. Así es el que atesora riquezas para sí, y no se enriquece en orden a Dios.»

21. Sic est qui sibi thesaurizat et non fit in Deum dives”.

22. Dijo a sus discípulos: «Por eso os digo: No andéis preocupados por vuestra vida, qué comeréis, ni por vuestro cuerpo, con qué os vestiréis:

22. Dixitque ad discipulos suos: “Ideo dico vobis: nolite solliciti esse animae quid manducetis, neque corpori quid vestiamini.

23. porque la vida vale más que el alimento, y el cuerpo más que el vestido;

23. Anima enim plus est quam esca, et corpus quam vestimentum.

24. fijaos en los cuervos: ni siembran, ni cosechan; no tienen bodega ni granero, y Dios los alimenta. ¡Cuánto más valéis vosotros que las aves!

24. Considerate corvos, quia non seminant neque metunt, quibus non est cellarium neque horreum, et Deus pascit illos; quanto magis vos pluris estis volucribus.

25. Por lo demás, ¿quién de vosotros puede, por más que se preocupe, añadir un codo a la medida de su vida?

25. Quis autem vestrum cogitando potest adicere ad aetatem suam cubitum?

26. Si, pues, no sois capaces ni de lo más pequeño, ¿por qué preocuparos de lo demás?

26. Si ergo neque, quod minimum est, potestis, quid de ceteris solliciti estis?

27. Fijaos en los lirios, cómo ni hilan ni tejen. Pero yo os digo que ni Salomón en toda su gloria se vistió como uno de ellos.

27. Considerate lilia quomodo crescunt: non laborant neque nent; dico autem vobis: Nec Salomon in omni gloria sua vestiebatur sicut unum ex istis.

28. Pues si a la hierba que hoy está en el campo y mañana se echa al horno, Dios así la viste ¡cuánto más a vosotros, hombres de poca fe!

28. Si autem fenum, quod hodie in agro est et cras in clibanum mittitur, Deus sic vestit, quanto magis vos, pusillae fidei.

29. Así pues, vosotros no andéis buscando qué comer ni qué beber, y no estéis inquietos.

29. Et vos nolite quaerere quid manducetis aut quid bibatis et nolite solliciti esse.

30. Que por todas esas cosas se afanan los gentiles del mundo; y ya sabe vuestro Padre que tenéis la necesidad de eso.

30. Haec enim omnia gentes mundi quaerunt; Pater autem vester scit quoniam his indigetis.

31. Buscad más bien su Reino, y esas cosas se os darán por añadidura.

31. Verumtamen quaerite regnum eius; et haec adicientur vobis.

32. «No temas, pequeño rebaño, porque a vuestro Padre le ha parecido bien daros a vosotros el Reino.

32. Noli timere, pusillus grex, quia complacuit Patri vestro dare vobis regnum.

33. «Vended vuestros bienes y dad limosna. Haceos bolsas que no se deterioran, un tesoro inagotable en los cielos, donde no llega el ladrón, ni la polilla;

33. Vendite, quae possidetis, et date eleemosynam. Facite vobis sacculos, qui non veterescunt, thesaurum non deficientem in caelis, quo fur non appropiat, neque tinea corrumpit;

34. porque donde esté vuestro tesoro, allí estará también vuestro corazón.

34. ubi enim thesaurus vester est, ibi et cor vestrum erit.

35. «Estén ceñidos vuestros lomos y las lámparas encendidas,

35. Sint lumbi vestri praecincti et lucernae ardentes,

36. y sed como hombres que esperan a que su señor vuelva de la boda, para que, en cuanto llegue y llame, al instante le abran.

36. et vos similes hominibus exspectantibus dominum suum, quando revertatur a nuptiis, ut, cum venerit et pulsaverit, confestim aperiant ei.

37. Dichosos los siervos, que el señor al venir encuentre despiertos: yo os aseguro que se ceñirá, los hará ponerse a la mesa y, yendo de uno a otro, les servirá.

37. Beati, servi illi, quos, cum venerit dominus, invenerit vigilantes. Amen dico vobis, quod praecinget se et faciet illos discumbere et transiens ministrabit illis.

38. Que venga en la segunda vigilia o en la tercera, si los encuentra así, ¡dichosos de ellos!

38. Et si venerit in secunda vigilia, et si in tertia vigilia venerit, et ita invenerit, beati sunt illi.

39. Entendedlo bien: si el dueño de casa supiese a qué hora iba a venir el ladrón, no dejaría que le horadasen su casa.

39. Hoc autem scitote, quia, si sciret pater familias, qua hora fur veniret, non sineret perfodi domum suam.

40. También vosotros estad preparados, porque en el momento que no penséis, vendrá el Hijo del hombre.»

40. Et vos estote parati, quia, qua hora non putatis, Filius hominis venit”.

41. Dijo Pedro: «Señor, ¿dices esta parábola para nosotros o para todos?»

41. Ait autem Petrus: “Domine, ad nos dicis hanc parabolam an et ad omnes?”.

42. Respondió el Señor: «¿Quién es, pues, el administrador fiel y prudente a quien el señor pondrá al frente de su servidumbre para darles a su tiempo su ración conveniente?

42. Et dixit Dominus: “Quis putas est fidelis dispensator et prudens, quem constituet dominus super familiam suam, ut det illis in tempore tritici mensuram?

43. Dichoso aquel siervo a quien su señor, al llegar, encuentre haciéndolo así.

43. Beatus ille servus, quem, cum venerit dominus eius, invenerit ita facientem.

44. De verdad os digo que le pondrá al frente de toda su hacienda.

44. Vere dico vobis: Supra omnia, quae possidet, constituet illum.

45. Pero si aquel siervo se dice en su corazón: "Mi señor tarda en venir", y se pone a golpear a los criados y a las criadas, a comer y a beber y a emborracharse,

45. Quod si dixerit servus ille in corde suo: “Moram facit dominus meus venire”, et coeperit percutere pueros et ancillas et edere et bibere et inebriari,

46. vendrá el señor de aquel siervo el día que no espera y en el momento que no sabe, le separará y le señalará su suerte entre los infieles.

46. veniet dominus servi illius in die, qua non sperat, et hora, qua nescit, et dividet eum partemque eius cum infidelibus ponet.

47. «Aquel siervo que, conociendo la voluntad de su señor, no ha preparado nada ni ha obrado conforme a su voluntad, recibirá muchos azotes;

47. Ille autem servus, qui cognovit voluntatem domini sui et non praeparavit vel non fecit secundum voluntatem eius, vapulabit multis;

48. el que no la conoce y hace cosas dignas de azotes, recibirá pocos; a quien se le dio mucho, se le reclamará mucho; y a quien se confió mucho, se le pedirá más.

48. qui autem non cognovit et fecit digna plagis, vapulabit paucis. Omni autem, cui multum datum est, multum quaeretur ab eo; et cui commendaverunt multum, plus petent ab eo.

49. «He venido a arrojar un fuego sobre la tierra y ¡cuánto desearía que ya estuviera encendido!

49. Ignem veni mittere in terram et quid volo? Si iam accensus esset!

50. Con un bautismo tengo que ser bautizado y ¡qué angustiado estoy hasta que se cumpla!

50. Baptisma autem habeo baptizari et quomodo coartor, usque dum perficiatur!

51. «¿Creéis que estoy aquí para dar paz a la tierra? No, os lo aseguro, sino división.

51. Putatis quia pacem veni dare in terram? Non, dico vobis, sed separationem.

52. Porque desde ahora habrá cinco en una casa y estarán divididos; tres contra dos, y dos contra tres;

52. Erunt enim ex hoc quinque in domo una divisi: tres in duo, et duo in tres;

53. estarán divididos el padre contra el hijo y el hijo contra el padre; la madre contra la hija y la hija contra la madre; la suegra contra la nuera y la nuera contra la suegra.»

53. dividentur pater in filium et filius in patrem, mater in filiam et filia in matrem, socrus in nurum suam et nurus in socrum”.

54. Decía también a la gente: «Cuando veis una nube que se levanta en el occidente, al momento decís: "Va a llover", y así sucede.

54. Dicebat autem et ad turbas: “Cum videritis nubem orientem ab occasu, statim dicitis: “Nimbus venit”, et ita fit;

55. Y cuando sopla el sur, decís: "Viene bochorno", y así sucede.

55. et cum austrum flantem, dicitis: “Aestus erit”, et fit.

56. ¡Hipócritas! Sabéis explorar el aspecto de la tierra y del cielo, ¿cómo no exploráis, pues, este tiempo?

56. Hypocritae, faciem terrae et caeli nostis probare, hoc autem tempus quomodo nescitis probare?

57. «¿Por qué no juzgáis por vosotros mismos lo que es justo?

57. Quid autem et a vobis ipsis non iudicatis, quod iustum est?

58. Cuando vayas con tu adversario al magistrado, procura en el camino arreglarte con él, no sea que te arrastre ante el juez, y el juez te entregue al alguacil y el alguacil te meta en la cárcel.

58. Cum autem vadis cum adversario tuo ad principem, in via da operam liberari ab illo, ne forte trahat te apud iudicem, et iudex tradat te exactori, et exactor mittat te in carcerem.

59. Te digo que no saldrás de allí hasta que no hayas pagado el último céntimo.

59. Dico tibi: Non exies inde, donec etiam novissimum minutum reddas”.



Leggi la Bibbia in un anno

Unisciti alla nostra comunità e completa l'intera Bibbia in 365 giorni. Un percorso strutturato e stimolante per approfondire la tua fede e la tua conoscenza delle Scritture.