Fondare 12332 Risultati per: Os
et prolapsi sunt, rursus renovari ad paenitentiam, rursum crucifigentes sibimetipsis Filium Dei et ostentui habentes. (Epistula ad Hebraeos 6, 6)
Terra enim saepe venientem super se bibens imbrem et generans herbam opportunam illis, propter quos et colitur, accipit benedictionem a Deo; (Epistula ad Hebraeos 6, 7)
proferens autem spinas ac tribulos reproba est et maledicto proxima, cuius finis in combustionem. (Epistula ad Hebraeos 6, 8)
non enim iniustus Deus, ut obliviscatur operis vestri et dilectionis, quam ostendistis nomini ipsius, qui ministrastis sanctis et ministratis. (Epistula ad Hebraeos 6, 10)
Cupimus autem unumquemque vestrum eandem ostentare sollicitudinem ad expletionem spei usque in finem, (Epistula ad Hebraeos 6, 11)
in quo abundantius volens Deus ostendere pollicitationis heredibus immobilitatem consilii sui, se interposuit iure iurando, (Epistula ad Hebraeos 6, 17)
ut per duas res immobiles, in quibus impossibile est mentiri Deum, fortissimum solacium habeamus, qui confugimus ad tenendam propositam spem; (Epistula ad Hebraeos 6, 18)
Hic enim Melchisedech, rex Salem, sacerdos Dei summi, qui ob viavit Abrahae regresso a caede regum et benedixit ei, (Epistula ad Hebraeos 7, 1)
sine patre, sine matre, sine genealogia, neque initium dierum neque finem vitae habens, assimilatus autem Filio Dei, manet sacerdos in perpetuum. (Epistula ad Hebraeos 7, 3)
manifestum enim quod ex Iuda ortus sit Dominus noster, in quam tribum nihil de sacerdotibus Moyses locutus est. (Epistula ad Hebraeos 7, 14)
Et amplius adhuc manifestum est, si secundum similitudinem Melchisedech exsurgit alius sacerdos, (Epistula ad Hebraeos 7, 15)
testimonium enim accipit: “Tu es sacerdos in aeternum secundum ordinem Melchisedech”. (Epistula ad Hebraeos 7, 17)
