Fondare 371 Risultati per: Dawida

• Zawiadomiono Dawida o tym, co zrobiła Rispa, córka Ajji, nałożnica Saula. (2 Księga Samuela 21, 11)

• Tymczasem niejaki Iszbo-be-Nob, pochodzący od Rafy, którego włócznia ważyła trzysta syklów brązu, przypasawszy [nowy] miecz mówił, że chce zabić Dawida. (2 Księga Samuela 21, 16)

• Ale Abiszaj, syn Serui, przyszedł mu z pomocą. Uderzył Filistyna i zabił go. Wtedy ludzie Dawida zaklinali go, mówiąc: Nie pójdziesz z nami dalej do walki, abyś nie zagasił światła Izraela. (2 Księga Samuela 21, 17)

• Kiedy urągał Izraelitom, zabił go Jonatan, syn Szimei, brata Dawida. (2 Księga Samuela 21, 21)

• Ci czterej pochodzili od Rafy z Gat. Polegli oni z ręki Dawida i jego sług. (2 Księga Samuela 21, 22)

• Oto ostatnie słowa Dawida. Wyrocznia Dawida, syna Jessego, wyrocznia człowieka wyniesionego wysoko, pomazańca Boga Jakubowego, śpiewaka psalmów Izraela: (2 Księga Samuela 23, 1)

• Owi trzej spośród trzydziestu zeszli po skale i przybyli do Dawida do jaskini Adullam, podczas gdy oddział Filistynów rozbił obóz w dolinie Refaim. (2 Księga Samuela 23, 13)

• Jeszcze raz Pan zapłonął gniewem przeciw Izraelitom. Pobudził przeciw nim Dawida słowami: Idź i policz Izraela i Judę. (2 Księga Samuela 24, 1)

• Serce Dawida zadrżało, dlatego że zliczył lud. Dawid zwrócił się do Pana: Bardzo zgrzeszyłem tym, czego dokonałem, lecz teraz, o Panie, daruj łaskawie winę swego sługi, bo postąpiłem bardzo nierozsądnie. (2 Księga Samuela 24, 10)

• Gad udał się do Dawida i przekazał mu następujące oświadczenie: Czy chcesz, by w tej ziemi nastało siedem lat głodu, czy wolisz przez trzy miesiące uciekać przed wrogiem, który cię będzie ścigał, czy też przyjść ma na twój kraj zaraza trwając trzy dni? Pomyśl i rozpatrz, co mam odpowiedzieć Temu (2 Księga Samuela 24, 13)

• Gad przybył w tym dniu do Dawida i powiedział do niego: Wyjdź, wznieś ołtarz Panu na klepisku Arauny Jebusyty! (2 Księga Samuela 24, 18)

• Ale kapłan Sadok i Benajasz, syn Jojady, prorok Natan oraz Szimei i Rei, jak też bohaterowie Dawida, nie sprzyjali Adoniaszowi. (1 Księga Królewska 1, 8)