Mosaico decorativo

1. In illo tempore audivit He rodes tetrarcha famam Iesu

1. In quel tempo giunse la fama di Gesù alle orecchie del tetrarca Erode,

2. et ait pueris suis: “Hic est Ioannes Baptista; ipse surrexit a mortuis, et ideo virtutes operantur in eo”.

2. il quale disse ai suoi cortigiani: "Questi è Giovanni il Battista che è risorto da morte; infatti i suoi poteri taumaturgici operano in lui".

3. Herodes enim tenuit Ioannem et alligavit eum et posuit in carcere propter Herodiadem uxorem Philippi fratris sui.

3. Ora Erode, dopo aver preso e messo in catene Giovanni, l'aveva gettato in carcere a causa di Erodiade, la moglie di suo fratello Filippo.

4. Dicebat enim illi Ioannes: “Non licet tibi habere eam”.

4. Diceva infatti Giovanni: "Non ti è lecito tenerla!".

5. Et volens illum occidere, timuit populum, quia sicut prophetam eum habebant.

5. Pur volendo metterlo a morte, era trattenuto dal timore del popolo che lo teneva per profeta.

6. Die autem natalis Herodis saltavit filia Herodiadis in medio et placuit Herodi,

6. Una volta, in occasione del compleanno di Erode, la figlia di Erodiade danzò in pubblico e piacque tanto ad Erode,

7. unde cum iuramento pollicitus est ei dare, quodcumque postulasset.

7. che con giuramento promise di darle qualunque cosa gli avesse chiesto.

8. At illa, praemonita a matre sua: “Da mihi, inquit, hic in disco caput Ioannis Baptistae”.

8. Ella perciò, istigata da sua madre, chiese: "Dammi qui, su un vassoio, la testa di Giovanni il Battista".

9. Et contristatus rex propter iuramentum et eos, qui pariter recumbebant, iussit dari

9. Il re ne fu contristato; ma a causa del giuramento e per riguardo ai commensali ordinò che fosse accolta la sua richiesta

10. misitque et decollavit Ioannem in carcere;

10. e mandò ad uccidere Giovanni nel carcere.

11. et allatum est caput eius in disco et datum est puellae, et tulit matri suae.

11. La sua testa fu portata su un vassoio e consegnata alla fanciulla e questa la porse a sua madre.

12. Et accedentes discipuli eius tulerunt corpus et sepelierunt illud et venientes nuntiaverunt Iesu.

12. I discepoli di lui vennero a prendere il corpo e gli diedero sepoltura; poi andarono a riferire la cosa a Gesù.

13. Quod cum audisset Iesus, secessit inde in navicula in locum desertum seorsum; et cum audissent, turbae secutae sunt eum pedestres de civitatibus.

13. Quando Gesù venne a saperlo, partì di là in barca per appartarsi in un luogo deserto. Saputolo, le folle dalle città si misero a seguirlo a piedi,

14. Et exiens vidit turbam multam et misertus est eorum et curavit languidos eorum.

14. sicché, quando egli giunse, trovò molta gente; allora fu preso da compassione verso di loro e guarì i loro infermi.

15. Vespere autem facto, accesserunt ad eum discipuli dicentes: “Desertus est locus, et hora iam praeteriit; dimitte turbas, ut euntes in castella emant sibi escas”.

15. Fattasi sera, i discepoli si fecero avanti a dirgli: "Il luogo è deserto e l'ora è già passata. Rimanda le folle affinché vadano nei villaggi a comprarsi da mangiare".

16. Iesus autem dixit eis: “Non habent necesse ire; date illis vos manducare”.

16. Ma Gesù rispose: "Non è necessario che se ne vadano; date voi a loro da mangiare".

17. Illi autem dicunt ei: “Non habemus hic nisi quinque panes et duos pisces”.

17. Essi risposero: "Non abbiamo qui se non cinque pani e due pesci".

18. Qui ait: “Afferte illos mihi huc”.

18. Ed egli disse: "Portateli qui a me".

19. Et cum iussisset turbas discumbere supra fenum, acceptis quinque panibus et duobus piscibus, aspiciens in caelum benedixit et fregit et dedit discipulis panes, discipuli autem turbis.

19. Egli ordinò alla folla di adagiarsi sull'erba. Poi prese i cinque pani e i due pesci e, levati gli occhi al cielo, recitò la preghiera di benedizione, spezzò i pani e li diede ai discepoli e questi alla folla.

20. Et manducaverunt omnes et saturati sunt; et tulerunt reliquias fragmentorum duodecim cophinos plenos.

20. Tutti mangiarono a sazietà; degli avanzi portarono via dodici sporte piene.

21. Manducantium autem fuit numerus fere quinque milia virorum, exceptis mulieribus et parvulis.

21. Or quelli che mangiarono erano circa cinquemila uomini, senza contare donne e bambini.

22. Et statim iussit discipulos ascendere in naviculam et praecedere eum trans fretum, donec dimitteret turbas.

22. Subito dopo ordinò ai discepoli di salire in fretta sulla barca e precederlo sull'altra riva, mentre egli avrebbe congedato le folle.

23. Et dimissis turbis, ascendit in montem solus orare. Vespere autem facto, solus erat ibi.

23. Quando ebbe congedato le folle, salì sul monte, in disparte, per pregare.

24. Navicula autem iam multis stadiis a terra distabat, fluctibus iactata; erat enim contrarius ventus.

24. Fattasi notte, era là solo, mentre la barca si trovava lontano da terra molti stadi, sbattuta dai flutti; c'era infatti vento contrario.

25. Quarta autem vigilia noctis venit ad eos ambulans supra mare.

25. Alla quarta vigilia della notte venne Gesù verso di loro camminando sul mare.

26. Discipuli autem, videntes eum supra mare ambulantem, turbati sunt dicentes: “Phantasma est”, et prae timore clamaverunt.

26. I discepoli, vedendolo camminare sul mare, furono presi da spavento, pensando che si trattasse di un fantasma, e per paura si misero a gridare.

27. Statimque Iesus locutus est eis dicens: “Habete fiduciam, ego sum; nolite timere!”.

27. Ma subito Gesù parlò loro dicendo: "Fatevi animo, sono io; non temete!".

28. Respondens autem ei Petrus dixit: “Domine, si tu es, iube me venire ad te super aquas”.

28. Allora Pietro lo pregò dicendo: "Signore, se sei tu, comanda che anch'io venga da te sull'acqua".

29. At ipse ait: “Veni!”. Et descendens Petrus de navicula ambulavit super aquas et venit ad Iesum.

29. Ed egli: "Vieni!". Allora Pietro scese dalla barca e si mise a camminare sull'acqua andando verso Gesù.

30. Videns vero ventum validum timuit et, cum coepisset mergi, clamavit dicens: “Domine, salvum me fac!”.

30. Ma vedendo che il vento soffiava forte, fu preso dalla paura e, poiché cominciava ad andar giù, gridò dicendo:

31. Continuo autem Iesus extendens manum apprehendit eum et ait illi: “Modicae fidei, quare dubitasti?”.

31. "Signore, salvami!". Subito Gesù stese la mano, lo afferrò e gli disse: "Uomo di poca fede, perché hai dubitato?".

32. Et cum ascendissent in naviculam, cessavit ventus.

32. Saliti in barca, il vento cessò.

33. Qui autem in navicula erant, adoraverunt eum dicentes: “Vere Filius Dei es!”.

33. Quelli che erano sulla barca gli si prostrarono davanti esclamando: "Veramente sei Figlio di Dio!".

34. Et cum transfretassent, venerunt in terram Gennesaret.

34. Compiuta la traversata, approdarono a Genèsaret.

35. Et cum cognovissent eum viri loci illius, miserunt in universam regionem illam et obtulerunt ei omnes male habentes,

35. Gli abitanti del luogo, riconosciutolo, diffusero la notizia per tutta quella regione; e così portarono ogni sorta di infermi

36. et rogabant eum, ut vel fimbriam vestimenti eius tangerent; et, quicumque tetigerunt, salvi facti sunt.

36. e lo pregavano di poter toccare almeno il lembo della sua veste; e quanti riuscirono a toccarlo, furono guariti.



Olvasd el a Bibliát egy év alatt

Csatlakozz közösségünkhöz, és olvasd el a teljes Bibliát 365 nap alatt. Egy strukturált és inspiráló út a hited és a Szentírás ismeretének elmélyítéséhez.