Isaías, 33
1. ¡Ay, tú que saqueas, y no has sido saqueado, que despojas, y no has sido despojado! En terminando tú de saquear, serás saqueado; así que acabes de despojar, serás despojado;
1. væ qui prædaris nonne et ipse prædaberis et qui spernis nonne et ipse sperneris cum consummaveris deprædationem deprædaberis cum fatigatus desiveris contemnere contemneris
2. Yahveh, ten piedad de nosotros, en ti esperamos. Sé nuestro brazo por las mañanas y nuestra salvación en tiempo de apretura.
2. Domine miserere nostri te expectavimus esto brachium eorum in mane et salus nostra in tempore tribulationis
3. Al fragor del estrépito se dispersan los pueblos, al alzarte tú se desperdigan las gentes,
3. a voce angeli fugerunt populi ab exaltatione tua dispersæ sunt gentes
4. se amontona el botín como quien amontona saltamontes, se alabanzan sobre él, como se alabanzan las langostas.
4. et congregabuntur spolia vestra sicut colligitur brucus velut cum fossæ plenæ fuerint de eo
5. Exaltado sea Yahveh, pues reposa en lo alto; llene a Sión de equidad y de justicia.
5. magnificatus est Dominus quoniam habitavit in excelso implevit Sion judicio et justitia
6. Sean tus días estables; la riqueza que salva son la sabiduría y la ciencia, el temor de Yahveh sea tu tesoro.
6. et erit fides in temporibus tuis divitiæ salutis sapientia et scientia timor Domini ipse thesaurus ejus
7. ¡Mirad! Ariel se lamenta por las calles, los embajadores de paz amargamente lloran.
7. ecce videntes clamabunt foris angeli pacis amare flebunt
8. Han quedado desiertas las calzadas, ya no hay transeúntes por los caminos. Han violado la alianza, han recusado los testimonios, no se tiene en cuenta a nadie.
8. dissipatæ sunt viæ cessavit transiens per semitam irritum factum est pactum projecit civitates non reputavit homines
9. La tierra está en duelo, languidece; el líbano está ajado y mustio. Ha quedado el Sarón como la estepa, se van pelando el Basán y el Carmelo.
9. luxit et elanguit terra confusus est Libanus et obsorduit et factus est Saron sicut desertum et concussa est Basan et Carmelus
10. «Ahora me levanto - dice Yahveh - ahora me exalto, ahora me elevo.
10. nunc consurgam dicit Dominus nunc exaltabor nunc sublevabor
11. Concebiréis forraje, pariréis paja, y mi soplo como fuego os devorará;
11. concipietis ardorem parietis stipulam spiritus vester ut ignis vorabit vos
12. los pueblos serán calcinados, espinos cercenados que en fuego arderán.
12. et erunt populi quasi de incendio cinis spinæ congregatæ igni conburentur
13. Oíd, los alejados, lo que he hecho; enteraos, los cercanos, de mi fuerza.»
13. audite qui longe estis quæ fecerim et cognoscite vicini fortitudinem meam
14. Se espantaron en Sión los pecadores, sobrecogió el temblor a los impíos: ¿Quién de nosotros podrá habitar con el fuego consumidor? ¿quién de nosotros podrá habitar con las llamas eternas?
14. conterriti sunt in Sion peccatores possedit tremor hypocritas quis poterit habitare de vobis cum igne devorante quis habitabit ex vobis cum ardoribus sempiternis
15. El que anda en justicia y habla con rectitud; el que rehúsa ganancias fraudulentas, el que se sacude la palma de la mano para no aceptar soborno, el que se tapa las orejas para no oír hablar de sangre, y cierra sus ojos para no ver el mal.
15. qui ambulat in justitiis et loquitur veritates qui proicit avaritiam ex calumnia et excutit manus suas ab omni munere qui obturat aures suas ne audiat sanguinem et claudit oculos suos ne videat malum
16. Ese morará en las alturas, subirá a refugiarse en la fortaleza de las peñas, se le dará su pan y tendrá el agua segura.
16. iste in excelsis habitabit munimenta saxorum sublimitas ejus panis ei datus est aquæ ejus fideles sunt
17. Tus ojos contemplarán un rey en su belleza, verán una tierra dilatada.
17. regem in decore suo videbunt oculi ejus cernent terram de longe
18. Tu corazón musitará con sobresalto: «¿Dónde está el que contaba, dónde el que pesaba, dónde el que contaba torres?»
18. cor tuum meditabitur timorem ubi est litteratus ubi legis verba ponderans ubi doctor parvulorum
19. Y no verás al pueblo audaz, pueblo de lenguaje oscuro, incomprensible, al bárbaro cuya lengua no se entiende.
19. populum inpudentem non videbis populum alti sermonis ita ut non possis intellegere disertitudinem linguæ ejus in quo nulla est sapientia
20. Contempla a Sión, villa de nuestras solemnidades: tus ojos verán a Jerusalén, albergue fijo, tienda sin trashumancia, cuyas clavijas no serán removidas nunca y cuyas cuerdas no serán rotas.
20. respice Sion civitatem sollemnitatis nostræ oculi tui videbunt Hierusalem habitationem opulentam tabernaculum quod nequaquam transferri poterit nec auferentur clavi ejus in sempiternum et omnes funiculi ejus non rumpentur
21. Sino que allí Yahveh será magnífico para con nosotros; como un lugar de ríos y amplios canales, por donde no ande ninguna embarcación de remos, ni navío de alto bordo lo atraviese.
21. quia solummodo ibi magnificus Dominus noster locus fluviorum rivi latissimi et patentes non transibit per eum navis remigum neque trieris magna transgredietur eum
22. (Porque Yahveh es nuestro juez, Yahveh nuestro legislador, Yahveh nuestro rey: él nos salvará.)
22. Dominus enim judex noster Dominus legifer noster Dominus rex noster ipse salvabit nos
23. Se han distendido las cuerdas, no sujetan derecho el mástil, no despliegan estandarte. Entonces será repartido un botín numeroso: hasta los cojos tendrán botín,
23. laxati sunt funiculi tui sed non prævalebunt sic erit malus tuus ut dilatare signum non queas tunc dividentur spolia prædarum multarum claudi diripient rapinam
24. y no dirá ningún habitante: «Estoy enfermo»; al pueblo que allí mora le será perdonada su culpa.
24. nec dicet vicinus elangui populus qui habitat in ea auferetur ab eo iniquitas
