Talált 1059 Eredmények: Terytorialna Ekspansja Izraela
Wówczas padł strach Boży na wszystkie królestwa i kraje, skoro usłyszano, że Pan walczył z wrogami Izraela. (2 Księga Kronik 20, 29)
Pozostałe zaś czyny Jozafata, od pierwszych do ostatnich, zapisane są w dziejach Jehu, syna Chananiego, i włączone do Księgi Królów Izraela. (2 Księga Kronik 20, 34)
Joram więc wziął we władanie królestwo swego ojca i umocniwszy się, pozabijał mieczem wszystkich swoich braci oraz niektórych książąt Izraela. (2 Księga Kronik 21, 4)
Zebrał więc kapłanów i lewitów i rozkazał im: Wyjdźcie do miast Judy i zbierajcie od całego Izraela pieniądze na coroczne odnawianie świątyni waszego Boga. Pośpieszcie się z tą sprawą! Lewici jednak się nie śpieszyli. (2 Księga Kronik 24, 5)
Król więc przywołał ich zwierzchnika, Jojadę, i rzekł mu: Dlaczego nie domagałeś się od lewitów, aby przynieśli z Judy i z Jerozolimy na rzecz Namiotu Świadectwa podatek, który Mojżesz, sługa Pański, nałożył na całą społeczność Izraela? (2 Księga Kronik 24, 6)
I ogłoszono w Judzie i w Jerozolimie, żeby przynosić Panu podatek, który Mojżesz, sługa Boży, nałożył na Izraela na pustyni. (2 Księga Kronik 24, 9)
Najął następnie z Izraela sto tysięcy dzielnych wojowników za sto talentów srebra. (2 Księga Kronik 25, 6)
Wszedł wówczas do niego mąż Boży mówiąc: Królu, niech nie wyrusza z tobą wojsko Izraela, bo Pan nie jest z Izraelem ani z żadnym z synów Efraima. (2 Księga Kronik 25, 7)
Amazjasz zapytał męża Bożego: A co zrobić ze stu talentami srebra, które dałem oddziałowi wojowników z Izraela? Mąż Boży odpowiedział: Pan ma więcej do dania tobie niż to. (2 Księga Kronik 25, 9)
Juda został pobity przez Izraela, i uciekł każdy do swego namiotu. (2 Księga Kronik 25, 22)
Pozostałe zaś dzieje Jotama, wszystkie jego walki i przedsięwzięcia opisane są w Księdze Królów Izraela i Judy. (2 Księga Kronik 27, 7)
lecz kroczył drogami królów Izraela, nawet sporządził Baalom posągi ulane z metalu. (2 Księga Kronik 28, 2)