Talált 946 Eredmények: Król Roboão
Powiedział do niego król: Dlaczego nie oddajesz pokłonu Belowi? On zaś odrzekł: Bo nie oddaję czci bożkom uczynionym rękami, lecz Bogu żyjącemu, który stworzył niebo i ziemię oraz sprawuje władzę nad wszystkimi istotami. (Księga Daniela 14, 5)
Powiedział mu więc król: Uważasz, że Bel nie jest bogiem żyjącym? Czy nie wiesz, ile zjada i wypija codziennie? (Księga Daniela 14, 6)
Rozgniewany król wezwał swych kapłanów i powiedział do nich: Jeśli mi nie powiecie, kto zjada te ofiary, umrzecie. Jeśli zaś udowodnicie, że Bel je zjada, umrze Daniel, bo zbluźnił Belowi. (Księga Daniela 14, 8)
Udał się więc król z Danielem do świątyni Bela. (Księga Daniela 14, 10)
Gdy więc oni wyszli, przygotował król pożywienie dla Bela. (Księga Daniela 14, 13)
Król wstał o świcie i Daniel wraz z nim. (Księga Daniela 14, 16)
Król powiedział: Danielu, czy pieczęcie są nienaruszone? On zaś odrzekł: Są nienaruszone, królu! (Księga Daniela 14, 17)
Gdy tylko otworzono drzwi, spojrzał król na stół ofiarny i zawołał bardzo głośno: Jesteś wielki, Belu, i nie ma w tobie najmniejszej zdrady. (Księga Daniela 14, 18)
Król zaś powiedział: Widzę ślady mężczyzn, kobiet i dzieci. (Księga Daniela 14, 20)
Wtedy rozgniewany król kazał pochwycić kapłanów, żony ich i dzieci, i pokazali mu tajemne wejście, przez które wchodzili i spożywali to, co było na stole. (Księga Daniela 14, 21)
Król więc kazał ich zabić, Bela zaś wydał Danielowi, który go zniszczył wraz z jego świątynią. (Księga Daniela 14, 22)
Król zaś powiedział do Daniela: Nie możesz już powiedzieć, że to nie jest bóg żyjący; i oddawał mu pokłon. (Księga Daniela 14, 24)