List do Rzymian, 9

1. Prawdę mówię w Chrystusie, nie kłamię, potwierdza mi to moje sumienie w Duchu Świętym,

1. veritatem dico in Christo non mentior testimonium mihi perhibente conscientia mea in Spiritu Sancto

2. że w sercu swoim odczuwam wielki smutek i nieprzerwany ból.

2. quoniam tristitia est mihi magna et continuus dolor cordi meo

3. Wolałbym bowiem sam być pod klątwą [odłączony] od Chrystusa dla [zbawienia] braci moich, którzy według ciała są moimi rodakami.

3. optabam enim ipse ego anathema esse a Christo pro fratribus meis qui sunt cognati mei secundum carnem

4. Są to Izraelici, do których należą przybrane synostwo i chwała, przymierza i nadanie Prawa, pełnienie służby Bożej i obietnice.

4. qui sunt Israhelitæ quorum adoptio est filiorum et gloria et testamenta et legislatio et obsequium et promissa

5. Do nich należą praojcowie, z nich również jest Chrystus według ciała, który jest ponad wszystkim, Bóg błogosławiony na wieki. Amen.

5. quorum patres et ex quibus Christus secundum carnem qui est super omnia Deus benedictus in sæcula amen

6. Nie znaczy to jednak wcale, że słowo Boże zawiodło. Nie wszyscy bowiem, którzy pochodzą od Izraela, są Izraelem,

6. non autem quod exciderit verbum Dei non enim omnes qui ex Israël hii sunt Israël

7. i nie wszyscy, przez to, że są potomstwem Abrahama, stają się jego dziećmi, lecz w Izaaku uznane będzie twoje potomstwo,

7. neque quia semen sunt Abrahæ omnes filii sed in Isaac vocabitur tibi semen

8. to znaczy: nie synowie co do ciała są dziećmi Bożymi, lecz synowie obietnicy są uznani za potomstwo.

8. id est non qui filii carnis hii filii Dei sed qui filii sunt promissionis æstimantur in semine

9. Albowiem to jest słowo obietnicy: Przyjdę o tym samym czasie, a Sara będzie miała syna.

9. promissionis enim verbum hoc est secundum hoc tempus veniam et erit Sarræ filius

10. Ale nie tylko ona - bo także i Rebeka, która poczęła [pbliźnięta] z jednego [zbliżenia] z ojcem naszym Izaakiem.

10. non solum autem sed et Rebecca ex uno concubitum habens Isaac patre nostro

11. Bo gdy one jeszcze się nie urodziły ani nic dobrego czy złego nie uczyniły - aby niewzruszone pozostało postanowienie Boże, powzięte na zasadzie wolnego wyboru,

11. cum enim nondum nati fuissent aut aliquid egissent bonum aut malum ut secundum electionem propositum Dei maneret

12. zależne nie od uczynków, ale od woli powołującego - powiedziano jej: starszy będzie służyć młodszemu,

12. non ex operibus sed ex vocante dictum est ei quia major serviet minori

13. jak jest napisane: Jakuba umiłowałem, a Ezawa miałem w nienawiści.

13. sicut scriptum est Jacob dilexi Esau autem odio habui

14. Cóż na to powiemy? Czyżby Bóg był niesprawiedliwy? żadną miarą!

14. quid ergo dicemus numquid iniquitas apud Deum absit

15. Przecież On mówi do Mojżesza: Ja wyświadczam łaskę, komu chcę, i miłosierdzie, nad kim się lituję.

15. Mosi enim dicit miserebor cujus misereor et misericordiam præstabo cujus miserebor

16. [Wybranie] więc nie zależy od tego, kto go chce lub o nie się ubiega, ale od Boga, który okazuje miłosierdzie.

16. igitur non volentis neque currentis sed miserentis Dei

17. Albowiem mówi Pismo do faraona: Po to właśnie cię wzbudziłem, aby okazać na tobie moją potęgę i żeby rozsławiło się moje imię po całej ziemi.

17. dicit enim scriptura Pharaoni quia in hoc ipsum excitavi te ut ostendam in te virtutem meam et ut adnuntietur nomen meum in universa terra

18. A zatem komu chce, okazuje miłosierdzie, a kogo chce, czyni zatwardziałym.

18. ergo cujus vult miseretur et quem vult indurat

19. Powiesz mi na to: Dlaczego więc Bóg czyni jeszcze wyrzuty? Któż bowiem woli Jego może się sprzeciwić?

19. dicis itaque mihi quid adhuc queritur voluntati enim ejus quis resistit

20. Człowiecze! Kimże ty jesteś, byś mógł się spierać z Bogiem? Czyż może naczynie gliniane zapytać tego, kto je ulepił: Dlaczego mnie takim uczyniłeś?

20. o homo tu quis es qui respondeas Deo numquid dicit figmentum ei qui se finxit quid me fecisti sic

21. Czyż garncarz nie ma mocy nad gliną i nie może z tej samej zaprawy zrobić jednego naczynia ozdobnego, drugiego zaś na użytek niezaszczytny?

21. an non habet potestatem figulus luti ex eadem massa facere aliud quidem vas in honorem aliud vero in contumeliam

22. Jeżeli więc Bóg, chcąc okazać swój gniew i dać poznać swoją potęgę, znosił z wielką cierpliwością naczynia [zasługujące] na gniew, gotowe na zagładę,

22. quod si volens Deus ostendere iram et notam facere potentiam suam sustinuit in multa patientia vasa iræ aptata in interitum

23. i żeby dać poznać bogactwo swojej chwały względem naczyń [objętych] zmiłowaniem, które już wprzód przygotował ku chwale,

23. ut ostenderet divitias gloriæ suæ in vasa misericordiæ quæ præparavit in gloriam

24. względem nas, których powołał nie tylko spośród Żydów, ale i spośród pogan ... ?

24. quos et vocavit nos non solum ex Judæis sed etiam ex gentibus

25. Mówi o tym u Ozeasza: Nazwę lud nie mój - ludem moim, i "nie umiłowaną" - umiłowaną.

25. sicut in Osee dicit vocabo non plebem meam plebem meam et non misericordiam consecutam misericordiam consecutam

26. I stanie się: w miejscu, gdzie im powiedziano: Wy nie jesteście ludem moim, tam nazywać ich będą synami Boga żywego.

26. et erit in loco ubi dictum est eis non plebs mea vos ibi vocabuntur filii Dei vivi

27. O Izraelu zaś głosi Izajasz: Choćby liczba synów Izraela była jak piasek morski, tylko Reszta będzie zbawiona.

27. Esajas autem clamat pro Israël si fuerit numerus filiorum Israël tamquam harena maris reliquiæ salvæ fient

28. Bo Pan wypełni na ziemi swoje słowo skutecznie i bez zwłoki.

28. verbum enim consummans et brevians in æquitate quia verbum breviatum faciet Dominus super terram

29. Jak to też Izajasz przepowiedział: Gdyby Pan Zastępów nie zostawił nam potomstwa, stalibyśmy się jak Sodoma i bylibyśmy podobni do Gomory.

29. et sicut prædixit Esajas nisi Dominus Sabaoth reliquisset nobis semen sicut Sodoma facti essemus et sicut Gomorra similes fuissemus

30. Cóż więc powiemy? To, że poganie nie zabiegając o usprawiedliwienie, osiągnęli usprawiedliwienie, mianowicie usprawiedliwienie z wiary,

30. quid ergo dicemus quod gentes quæ non sectabantur justitiam adprehenderunt justitiam justitiam autem quæ ex fide est

31. a Izrael, który zabiegał o Prawo usprawiedliwiające, do celu Prawa nie doszedł.

31. Israël vero sectans legem justitiæ in legem justitiæ non pervenit

32. Dlaczego? Ponieważ zabiegał o usprawiedliwienie nie z wiary, lecz - jakby to było możliwe - z uczynków. Potknęli się o kamień obrazy,

32. quare quia non ex fide sed quasi ex operibus offenderunt in lapidem offensionis

33. jak jest napisane: Oto kładę na Syjonie kamień obrazy i skałę zgorszenia, a kto wierzy w niego, nie będzie zawstydzony.

33. sicut scriptum est ecce pono in Sion lapidem offensionis et petram scandali et omnis qui credit in eum non confundetur