São Marcos, 14
1. Ora, dali a dois dias seria a festa da Páscoa e dos (pães) ázimos; e os sumos sacerdotes e os escribas buscavam algum meio de prender Jesus à traição para matá-lo.
2. “Mas não durante a festa” – diziam eles – “para não haver talvez algum tumulto entre o povo.” (= Mt 26,6-13 = Jo 12,1-8)
2. căci spuneau: „Nu [în timpul] sărbătorii, ca să nu se răzvrătească poporul”.
3. Jesus se achava em Betânia, em casa de Simão, o leproso. Quando ele se pôs à mesa, entrou uma mulher trazendo um vaso de alabastro cheio de um perfume de nardo puro, de grande preço, e, quebrando o vaso, derramou-lho sobre a cabeça.
3. (Mt 26,6-13; In 12,1-8) Fiind în Betánia în casa lui Símon Leprosul, pe când stătea la masă, a venit o femeie care avea [un vas] din alabastru cu mireasmă de nard curat, foarte scump, şi, spărgând [vasul], i-a turnat pe cap.
4. Alguns, porém, ficaram indignados e disseram entre si: “Por que esse desperdício de bálsamo?
4. Dar erau acolo unii care, indignaţi, [ziceau] unii către alţii: „Pentru ce s-a făcut această risipă de mireasmă?
5. Poderia ter sido vendido por mais de trezentos denários, e serem dados aos pobres”. E irritavam-se contra ela.
5. Căci mireasma aceasta ar fi putut fi vândută cu trei sute de dinári şi să se dea săracilor”. Şi erau revoltaţi împotriva ei.
6. Mas Jesus disse-lhes: “Deixai-a. Por que a molestais? Ela me fez uma boa obra.
6. Însă Isus a spus: „Lăsaţi-o! De ce o necăjiţi? A făcut un gest frumos faţă de mine,
7. Vós sempre tendes convosco os pobres e, quando quiserdes, podeis fazer-lhes bem; mas a mim não me tendes sempre.
7. căci pe săraci îi aveţi totdeauna cu voi şi oricând voiţi, puteţi să le faceţi bine; pe mine, însă, nu mă aveţi întotdeauna.
8. Ela fez o que pode: embalsamou-me antecipadamente o corpo para a sepultura.
8. Ea a făcut ce a putut: a uns de mai înainte trupul meu pentru înmormântare.
9. Em verdade vos digo: onde quer que for pregado em todo o mundo o Evangelho, será contado para sua memória o que ela fez”. (= Mt 26,14ss = Lc 22,3-6)
9. Adevăr vă spun, oriunde va fi predicată evanghelia în lumea întreagă, se va spune în amintirea ei şi ceea ce a făcut ea”.
10. Judas Iscariotes, um dos Doze, foi avistar-se com os sumos sacerdotes para lhes entregar Jesus.
10. (Mt 26,14-16; Lc 22,3-6) Iúda Iscariót, unul dintre cei doisprezece, a plecat la arhierei ca să-l dea pe mâna lor.
11. A essa notícia, eles alegraram-se e prometeram dar-lhe dinheiro. E ele buscava ocasião oportuna para o entregar. (= Mt 26,17-29 = Lc 22,7-23)
11. Când au auzit, s-au bucurat şi i-au promis că-i vor da arginţi. Iar el căuta un moment potrivit ca să-l dea pe mâna lor.
12. No primeiro dia dos Ázimos, em que se imolava a Páscoa, perguntaram-lhe os discípulos: “Onde queres que preparemos a refeição da Páscoa?”.*
12. (Mt 26,17-19; Lc 22,7-13) În prima zi a Ázimelor, când se jertfea Paştele, discipolii săi i-au spus: „Unde vrei să mergem să pregătim ca să mănânci Paştele?”.
13. Ele enviou dois de seus discípulos, dizendo: “Ide à cidade, e vos sairá ao encontro um homem, carregando um cântaro de água.
13. Atunci a trimis doi dintre discipolii săi şi le-a spus: „Mergeţi în cetate şi vă va întâmpina un om care duce un urcior cu apă; mergeţi după el
14. Segui-o e, onde ele entrar, dizei ao dono da casa: O Mestre pergunta: Onde está a sala em que devo comer a Páscoa com os meus discípulos?
14. şi, acolo unde va intra, spuneţi stăpânului casei că învăţătorul zice: «Unde este camera mea, în care să mănânc Paştele cu discipolii mei?»!
15. E ele vos mostrará uma grande sala no andar superior, mobiliada e pronta. Fazei ali os preparativos”.
15. El vă va arăta o sală mare la etaj, gata pregătită. Pregătiţi acolo pentru noi!”.
16. Partiram os discípulos para a cidade e acharam tudo como Jesus lhes havia dito, e prepararam a Páscoa.
16. Discipolii au ieşit şi au venit în cetate. Ei au găsit după cum le spusese şi au pregătit Paştele.
17. Chegando a tarde, dirigiu-se ele para lá com os Doze.
17. (Mt 26,20-25; Lc 22,21-23; In 13,21-30) Când s-a înserat, a venit împreună cu cei doisprezece.
18. E enquanto estavam sentados à mesa e comiam, Jesus disse: “Em verdade vos digo: um de vós que come comigo me há de entregar”.
18. Şi, în timp ce stăteau la masă şi mâncau, Isus a spus: „Adevăr vă spun, unul dintre voi, care mănâncă cu mine, mă va trăda!”.
19. Começaram a entristecer-se e a perguntar-lhe, um após outro: “Porventura sou eu?”.
19. Atunci au început să se întristeze şi să-i spună unul după altul: „Nu cumva eu?”.
20. Respondeu-lhes ele: “É um dos Doze, que se serve comigo do mesmo prato.
20. El le-a spus: „Unul dintre cei doisprezece, cel care întinge cu mine în blid.
21. O Filho do Homem vai, segundo o que dele está escrito, mas ai daquele homem por quem o Filho do Homem for traído! Melhor lhe seria que nunca tivesse nascido...”.
21. Într-adevăr, Fiul Omului merge după cum este scris despre el. Însă vai omului aceluia prin care Fiul Omului este trădat! Ar fi fost mai bine pentru omul acela dacă nu s-ar fi născut”.
22. Durante a refeição, Jesus tomou o pão e, depois de o benzer, partiu-o e deu-lho, dizendo: “Tomai, isto é o meu corpo”.
22. (Mt 26,26-30; Lc 22,15-20; 1Cor 11,23-25) Şi, în timp ce mâncau, a luat pâinea, a binecuvântat-o, a frânt-o, le-a dat-o şi le-a spus: „Luaţi, acesta este trupul meu!”.
23. Em seguida, tomou o cálice, deu graças e apresentou-lho, e todos dele beberam.
23. Apoi, luând potirul şi mulţumind, l-a dat lor şi au băut din el toţi.
24. E disse-lhes: “Isto é o meu sangue, o sangue da aliança, que é derramado por muitos.
24. Şi le-a spus: „Acesta este sângele meu, al alianţei, care se varsă pentru mulţi.
25. Em verdade vos digo: já não beberei do fruto da videira até aquele dia em que o beberei de novo no Reino de Deus”.* (= Mt 26,30-35 = Lc 22,31-34.39 = Jo 13,36ss)
25. Adevăr vă spun că nu voi mai bea din rodul viţei până în ziua aceea când îl voi bea nou în împărăţia lui Dumnezeu!”.
26. Terminado o canto dos Salmos, saíram para o monte das Oliveiras.
26. Şi, cântând imnuri, au ieşit spre Muntele Măslinilor.
27. E Jesus disse-lhes: “Vós todos vos escandalizareis, pois está escrito: Ferirei o pastor, e as ovelhas serão dispersas (Zc 13,7).
27. (Mt 26,31-35; Lc 22,31-34; In 13,36-38) Iar Isus le-a spus: „Voi toţi vă veţi scandaliza, căci este scris: «Voi bate păstorul şi oile se vor risipi».
28. Mas depois que eu ressurgir, eu vos precederei na Galileia”.
28. Dar după ce voi fi înviat, voi merge înaintea voastră în Galiléea”.
29. Entretanto, Pedro lhe respondeu: “Ainda que todos se escandalizem de ti, eu, porém, nunca!”.
29. Atunci Petru i-a zis: „Chiar dacă toţi se vor scandaliza, eu nu”.
30. Jesus disse-lhe: “Em verdade te digo: hoje, nesta mesma noite, antes que o galo cante duas vezes, três vezes me terás negado”.
30. Dar Isus i-a zis: „Adevăr îţi spun că tu, astăzi, în această noapte, înainte de a fi cântat un cocoş de două ori, de trei ori mă vei renega”.
31. Mas Pedro repetia com maior ardor: “Ainda que seja preciso morrer contigo, não te renegarei”. E todos disseram o mesmo. (= Mt 26,36-46 = Lc 22,39-46)
31. Iar el spunea şi mai insistent: „Chiar dacă ar trebui să mor împreună cu tine, nu te voi renega”. Şi toţi ziceau la fel.
32. Foram em seguida para o lugar chamado Getsêmani, e Jesus disse a seus discípulos: “Sentai-vos aqui, enquanto vou orar”.
32. (Mt 26,36-46; Lc 22,39-46) Apoi au venit într-un loc al cărui nume era „Ghetsémani” şi le-a spus discipolilor săi: „Staţi aici până când mă voi ruga!”.
33. Levou consigo Pedro, Tiago e João; e começou a ter pavor e a angustiar-se.
33. I-a luat cu sine pe Petru, pe Iacób şi pe Ioan şi a început a se înfiora şi a se nelinişti
34. Disse-lhes: “A minha alma está numa tristeza mortal; ficai aqui e vigiai”.
34. şi le-a spus: „Sufletul meu este trist până la moarte; rămâneţi aici şi vegheaţi!”.
35. Adiantando-se alguns passos, prostrou-se com a face por terra e orava que, se fosse possível, passasse dele aquela hora.
35. Şi, mergând puţin mai în faţă, a căzut la pământ şi se ruga ca, dacă este posibil, să treacă de la el ceasul [acela],
36. “Aba! (Pai!), suplicava ele. Tudo te é possível; afasta de mim este cálice! Contudo, não se faça o que eu quero, senão o que tu queres.”
36. zicând: „Abbá, Tată! Pentru tine totul este posibil. Îndepărtează de la mine potirul acesta! Însă nu ceea ce vreau eu, dar ceea ce [vrei] tu”.
37. Em seguida, foi ter com seus discípulos e achou-os dormindo. Disse a Pedro: “Simão, dormes? Não pudeste vigiar uma hora!
37. Apoi a venit şi i-a găsit dormind. Atunci i-a zis lui Petru: „Símon, dormi? Nu ai putut să veghezi [nici măcar] un ceas?
38. Vigiai e orai, para que não entreis em tentação. Pois o espírito está pronto, mas a carne é fraca”.
38. Vegheaţi şi rugaţi-vă ca să nu intraţi în ispită! Căci sufletul este plin de avânt, dar trupul este slab”.
39. Afastou-se outra vez e orou, dizendo as mesmas palavras.
39. Şi, plecând din nou, s-a rugat spunând aceleaşi cuvinte.
40. Voltando, achou-os de novo dormindo, porque seus olhos estavam pesados; e não sabiam o que lhe responder.
40. A venit din nou şi i-a găsit dormind, căci ochii lor erau îngreuiaţi şi nu ştiau ce să-i răspundă.
41. Voltando pela terceira vez, disse-lhes: “Dormi e descansai. Basta! Veio a hora! O Filho do Homem vai ser entregue nas mãos dos pecadores.
41. A venit a treia oară şi le-a spus: „Dormiţi mai departe şi odihniţi-vă! Ajunge! A venit ceasul. Iată, Fiul Omului este dat pe mâna păcătoşilor!
42. Levantai-vos e vamos! Aproxima-se o que me há de entregar”. (= Mt 26,47-56 = Lc 22,47-54 = Jo 18,2-12)
42. Ridicaţi-vă, să mergem! Iată, cel care mă trădează este aproape!”.
43. Ainda falava, quando chegou Judas Iscariotes, um dos Doze, e com ele um bando armado de espadas e cacetes, enviado pelos sumos sacerdotes, escribas e anciãos.
43. (Mt 26,47-56; Lc 22,47-53; In 18,3-11) Şi îndată, pe când încă mai vorbea, a venit Iúda, unul din cei doisprezece, şi împreună cu el o mulţime, cu săbii şi ciomege, din partea arhiereilor, a cărturarilor şi a bătrânilor,
44. Ora, o traidor tinha-lhes dado o seguinte sinal: “Aquele a quem eu beijar é ele. Prendei-o e levai-o com cuidado”.
44. iar trădătorul lui le dăduse un semnal, spunând: „Cel pe care îl voi săruta, acela este; prindeţi-l şi duceţi-l [sub pază] sigură!”.
45. Assim que ele se aproximou de Jesus, disse: “Rabi!” –, e o beijou.
45. Venind, s-a apropiat îndată de el şi i-a spus: „Rabbí!”. Şi l-a sărutat.
46. Lançaram-lhe as mãos e o prenderam.
46. Atunci ei au pus mâna pe el şi l-au prins.
47. Um dos circunstantes tirou da espada, feriu o servo do sumo sacerdote e decepou-lhe a orelha.
47. Însă unul dintre cei care erau de faţă, scoţându-şi sabia, l-a lovit pe servitorul arhiereului şi i-a tăiat urechea.
48. Mas Jesus tomou a palavra e disse-lhes: “Como a um bandido, saístes com espadas e cacetes para prender-me!
48. Luând cuvântul, Isus le-a zis: „Aţi ieşit ca împotriva unui tâlhar, cu săbii şi cu ciomege, ca să mă prindeţi.
49. Entretanto, todos os dias estava convosco, ensinando no templo, e não me prendestes. Mas isso acontece para que se cumpram as Escrituras”.
49. Zi de zi eram la voi şi învăţam în templu, şi nu m-aţi arestat. Dar aceasta-i ca să se împlinească Scripturile”.
50. Então, todos o abandonaram e fugiram.
50. Atunci, [discipolii], părăsindu-l, au fugit cu toţii.
51. Seguia-o um jovem coberto somente de um pano de linho; e prenderam-no.
51. Însă îl urma un tânăr oarecare, acoperit numai cu o pânză pe [trupul] gol; l-au prins,
52. Mas, lançando ele de si o pano de linho, escapou-lhes despido.* (= Mt 26,57-68 = Lc 22,63-71)
52. dar acesta, lăsând pânza, a fugit gol.
53. Conduziram Jesus à casa do sumo sacerdote, onde se reuniram todos os sacerdotes, escribas e anciãos.
53. (Mt 26,57-68; Lc 22,66-71; In 18,13-24) L-au dus pe Isus la marele preot şi s-au adunat toţi arhiereii, bătrânii şi cărturarii.
54. Pedro o foi seguindo de longe até dentro do pátio. Sentou-se junto do fogo com os servos e aquecia-se.
54. Iar Petru l-a urmat de departe până în interiorul curţii marelui preot şi, stând împreună cu servitorii, se încălzea la foc.
55. Os sumos sacerdotes e todo o conselho buscavam algum testemunho contra Jesus, para o condenar à morte, mas não o achavam.
55. Iar arhiereii şi tot Sinédriul căutau o mărturie împotriva lui Isus ca să-l dea la moarte, dar nu găseau;
56. Muitos diziam falsos testemunhos contra ele, mas seus depoimentos não concordavam.
56. căci mulţi dădeau mărturie falsă împotriva lui, dar mărturiile nu se potriveau.
57. Levantaram-se, então, alguns e deram este falso testemunho contra ele:
57. Câţiva, ridicându-se, dădeau mărturie falsă împotriva lui, zicând:
58. “Ouvimo-lo dizer: Eu destruirei este templo, feito por mãos de homens, e em três dias edificarei outro, que não será feito por mãos de homens”.*
58. „Noi l-am auzit pe acesta, spunând: «Eu voi distruge acest templu făcut de mâini de om şi în trei zile voi construi un altul, nefăcut de mâini de om»”.
59. Mas nem neste ponto eram coerentes os seus testemunhos.
59. Dar nici aşa mărturia lor nu se potrivea.
60. O sumo sacerdote levantou-se no meio da assembleia e perguntou a Jesus: “Não respondes nada? O que é isto que dizem contra ti?”.
60. Atunci marele preot, ridicându-se în mijlocul lor, l-a întrebat pe Isus: „Nu răspunzi nimic? Ce mărturie dau aceştia împotriva ta?”.
61. Mas Jesus se calava e nada respondia. O sumo sacerdote tornou a perguntar-lhe: “És tu o Cristo, o Filho de Deus bendito?”.
61. Însă el tăcea şi nu răspundea nimic. Marele preot l-a întrebat din nou şi i-a spus: „Tu eşti Cristos, Fiul Celui Binecuvântat?”.
62. Jesus respondeu: “Eu o sou. E vereis o Filho do Homem sentado à direita do poder de Deus, vindo sobre as nuvens do céu”.
62. Isus a zis: „Eu sunt. «Și-l veţi vedea pe Fiul Omului stând la dreapta puterii şi venind pe norii cerului»”.
63. O sumo sacerdote rasgou então as suas vestes. “Para que desejamos ainda testemunhas?!” – exclamou ele –.
63. Atunci marele preot şi-a sfâşiat hainele şi a spus: „Ce nevoie mai avem de martori?
64. “Ouvistes a blasfêmia! Que vos parece?” E unanimemente o julgaram merecedor da morte.
64. Aţi auzit blasfemia. Ce vi se pare?”. Toţi l-au condamnat ca fiind vinovat de moarte.
65. Alguns começaram a cuspir nele, a tapar-lhe o rosto, a dar-lhe socos e a dizer-lhe: “Adivinha!”. Os servos igualmente davam-lhe bofetadas. (= Mt 26,69-75 = Lc 22,55-62 = Jo 18,15-27)
65. Unii au început să-l scuipe şi, acoperindu-i faţa, îl loveau spunându-i: „Profeţeşte!”. Iar servitorii îi dădeau palme.
66. Estando Pedro embaixo, no pátio, veio uma das criadas do sumo sacerdote.
66. (Mt 26,69-75; Lc 22,55-62; In 18,15-18.25-27) Pe când Petru era jos, în curte, a venit una dintre servitoarele marelui preot
67. Ela fixou os olhos em Pedro, que se aquecia, e disse: “Também tu estavas com Jesus de Nazaré”.
67. şi, văzându-l pe Petru încălzindu-se, l-a privit fix şi i-a zis: „Şi tu erai cu Nazarinéanul, cu Isus”.
68. Ele negou: “Não sei, nem compreendo o que dizes”. E saiu para a entrada do pátio; e o galo cantou.
68. Dar el a negat, spunând: „Nu ştiu, nu înţeleg ce zici”, și a ieşit afară în faţa curţii. Şi un cocoş a cântat.
69. A criada, que o vira, começou a dizer aos circunstantes: “Este faz parte do grupo deles”.
69. Iar servitoarea, văzându-l, a început din nou să le spună celor care stăteau acolo: „Acesta este dintre ei”.
70. Mas Pedro negou outra vez. Pouco depois, os que ali estavam diziam de novo a Pedro: “Certamente tu és daqueles, pois és galileu.”
70. Dar el a negat din nou. După câtva timp, cei care stăteau acolo i-au spus din nou lui Petru: „Cu adevărat eşti dintre ei, căci eşti galileean”.
71. Então, ele começou a praguejar e a jurar: “Não conheço esse homem de quem falais.”
71. Iar el a început să se blesteme şi să jure: „Nu-l cunosc pe omul acesta despre care vorbiţi”.
72. E imediatamente cantou o galo pela segunda vez. Pedro lembrou-se da palavra que Jesus lhe havia dito: “Antes que o galo cante duas vezes, três vezes me negarás”. E, lembrando-se disso, rompeu em soluços. (= Mt 27,1s.11-26 = Lc 23,1-5.13-25 = Jo 18,28–19,16)
72. Şi îndată cocoşul a cântat a doua oară. Atunci, Petru şi-a adus aminte de cuvântul pe care i-l spusese Isus: „Înainte ca un cocoş să cânte de două ori, de trei ori mă vei renega”. Şi a izbucnit în plâns.
Bíblia Ave Maria - Minden jog fenntartva.
