Mosaico decorativo

1. Job continuó pronunciando su discurso y dijo:

1. addidit quoque Job adsumens parabolam suam et dixit

2. ¡Vive Dios, que justicia me rehúsa, por Sadday, que me ha amargado el alma,

2. vivit Deus qui abstulit judicium meum et Omnipotens qui ad amaritudinem adduxit animam meam

3. mientras siga en mí todo mi espíritu y el aliento de Dios en mis narices,

3. quia donec superest halitus in me et spiritus Dei in naribus meis

4. no dirán mis labios falsedad, ni mi lengua proferirá mentira!

4. non loquentur labia mea iniquitatem nec lingua mea meditabitur mendacium

5. Lejos de mí daros la razón: hasta mi último suspiro mantendré mi inocencia.

5. absit a me ut justos vos esse judicem donec deficiam non recedam ab innocentia mea

6. Me he aferrado a mi justicia, y no la soltaré, mi corazón no se avergüenza de mis días.

6. justificationem meam quam cœpi tenere non deseram nec enim reprehendit me cor meum in omni vita mea

7. ¡Tenga la suerte del malvado mi enemigo, la del injusto mi adversario!

7. sit ut impius inimicus meus et adversarius meus quasi iniquus

8. Pues ¿cuál es la esperanza del impío cuando suplica, cuando hacia Dios eleva su alma?

8. quæ enim spes est hypocritæ si avare rapiat et non liberet Deus animam ejus

9. ¿Acaso Dios escucha su gemido, cuando viene sobre él una calamidad?

9. numquid clamorem ejus Deus audiet cum venerit super illum angustia

10. ¿Tenía él sus delicias en Sadday? ¿invocaba a Dios en todo instante?

10. aut poterit in Omnipotente delectari et invocare Deum in omni tempore

11. Yo os muestro el proceder de Dios, sin ocultar los secretos de Sadday.

11. docebo vos per manum Dei quæ Omnipotens habeat nec abscondam

12. Y si todos vosotros ya lo habéis comprobado, ¿para qué esos vanos discursos al vacío?

12. ecce vos omnes nostis et quid sine causa vana loquimini

13. Esta es la suerte que al malvado Dios reserva, la herencia que reciben de Sadday los violentos.

13. hæc est pars hominis impii apud Deum et hereditas violentorum quam ab Omnipotente suscipient

14. Aunque sean muchos sus hijos, son para la espada, y sus vástagos no tendrán pan con que saciarse.

14. si multiplicati fuerint filii ejus in gladio erunt et nepotes ejus non saturabuntur pane

15. Los que queden serán sepultados por la Peste, y sus viudas no los llorarán.

15. qui reliqui fuerint ex eo sepelientur in interitu et viduæ illius non plorabunt

16. Si acumula la plata como polvo, si amontona vestidos como fango,

16. si conportaverit quasi terram argentum et sicut lutum præparaverit vestimenta

17. ¡que amontone!: un justo se vestirá con ellos, un inocente heredará la plata.

17. præparabit quidem sed justus vestietur illis et argentum innocens dividet

18. Se edificó una casa de araña, como garita que un guarda construye.

18. ædificavit sicut tinea domum suam et sicut custos fecit umbraculum

19. Rico se acuesta, mas por última vez; cuando abre los ojos, ya no es nada.

19. dives cum dormierit nihil secum auferet aperit oculos suos et nihil inveniet

20. En pleno día le asaltan los terrores, de noche un torbellino le arrebata.

20. adprehendit eum quasi aqua inopia nocte opprimet eum tempestas

21. El solano se lo lleva, y desaparece, le arranca del lugar de su mansión.

21. tollet eum ventus urens et auferet et velut turbo rapiet eum de loco suo

22. Sin compasión por blanco se le toma, trata de huir de la mano que le hiere.

22. et mittet super eum et non parcet de manu ejus fugiens fugiet

23. Bátense palmas a su ruina, doquiera se encuentre se le silba.

23. stringet super eum manus suas et sibilabit super illum intuens locum ejus



Pročitajte Bibliju u godinu dana

Pridružite se našoj zajednici i pročitajte cijelu Bibliju u 365 dana. Strukturirani i inspirativni put za produbljivanje vaše vjere i znanja o Svetom pismu.