Sabiduría, 2

1. Porque se dicen discurriendo desacertadamente: «Corta es y triste nuestra vida; no hay remedio en la muerte del hombre ni se sabe de nadie que haya vuelto del Hades.

1. Jer oni krivo misle i ovako mudruju: "Kratkovijek je i tužan život naš i nema lijeka kad èovjeku doðe kraj i još nije poznat tko bi se iz Podzemlja izbavio.

2. Por azar llegamos a la existencia y luego seremos como si nunca hubiéramos sido. Porque humo es el aliento de nuestra nariz y el pensamiento, una chispa del latido de nuestro corazón;

2. Mi smo djeca pukog sluèaja i kasnije æemo biti kao da nikad nismo ni bili, jer samo je dim ono èime dišu naše nosnice, a misao je tek iskra od kucaja našega srca.

3. al apagarse, el cuerpo se volverá ceniza y el espíritu se desvanecerá como aire inconsistente.

3. Kad se ona utrne, pretvorit æe se tijelo u pepeo, a duh æe se rasplinuti kao lagan zrak.

4. Caerá con el tiempo nuestro nombre en el olvido, nadie se acordará de nuestras obras; pasará nuestra vida como rastro de nube, se disipará como niebla acosada por los rayos del sol y por su calor vencida.

4. Ime æe nam se s vremenom zaboraviti i nitko se neæe sjeæati djela naših; i život æe nam proæi kao pramenje oblaka i nestat æe ga kao magle što je gone zrake sunèane i pritiskuje žega njihova.

5. Paso de una sombra es el tiempo que vivimos, no hay retorno en nuestra muerte; porque se ha puesto el sello y nadie regresa.

5. Jer život naš kao sjena odmièe, iz naše smrti nema povratka, zapeèaæeno je i nitko se ne vraæa.

6. Venid, pues, y disfrutemos de los bienes presentes, gocemos de las criaturas con el ardor de la juventud.

6. Zato hodite ovamo! Uživajmo dobra sadašnja, koristimo se stvorovima sa žarom mladosti.

7. Hartémonos de vinos exquisitos y de perfumes, no se nos pase ninguna flor primaveral,

7. Nauživajmo se odabranih vina i mirisa i neka nas ne mimoiðe ni jedan cvijet proljetni,

8. coronémonos de rosas antes que se marchiten;

8. okrunimo se ružama prije no što uvenu.

9. ningún prado quede libre de nuestra orgía, dejemos por doquier constancia de nuestro negocijo; que nuestra parte es ésta, ésta nuestra herencia.

9. Neka svaki od nas sudjeluje u pijanki našoj, ostavimo svuda znake našeg veseljenja: to je naš dio i to je naša baština.

10. Oprimamos al justo pobre, no perdonemos a la viuda, no respetemos las canas llenas de años del anciano.

10. Potlaèimo ubogoga pravednika, ne štedimo udovice, ne poštujmo starca ni sjedina od mnogih godina.

11. Sea nuestra fuerza norma de la justicia, que la debilidad, como se ve, de nada sirve.

11. Nek' naša snaga bude zakon pravde, jer ono što je slabo nije ni za što.

12. Tendamos lazos al justo, que nos fastidia, se enfrenta a nuestro modo de obrar, nos echa en cara faltas contra la Ley y nos culpa de faltas contra nuestra educación.

12. Postavimo zasjedu pravedniku jer nam smeta i protivi se našem ponašanju, predbacuje nam prijestupe protiv Zakona i spoèitava kako izdadosmo odgoj svoj.

13. Se gloría de tener el conocimiento de Dios y se llama a sí mismo hijo del Señor.

13. On se hvasta posjedom spoznaje o Bogu i naziva se sinom Gospodnjim.

14. Es un reproche de nuestros criterios, su sola presencia nos es insufrible,

14. On je ukor utjelovljeni našim mislima, sama njegova pojava tišti našu dušu.

15. lleva una vida distinta de todas y sus caminos son extraños.

15. Život njegov nije kao u ostalih i njegovo je ponašanje nastrano.

16. Nos tiene por bastardos, se aparta de nuestros caminos como de impurezas; proclama dichosa la suerte final de los justos y se ufana de tener a Dios por padre.

16. Smatra nas patvorinom i uklanja se od putova naših kao od neèisti. On svršetak pravednika proglašava sretnim i hvali se da mu je Bog otac.

17. Veamos si sus palabras son verdaderas, examinemos lo que pasará en su tránsito.

17. Pogledajmo jesu li istinite rijeèi njegove, istražimo kakav æe biti njegov svršetak.

18. Pues si el justo es hijo de Dios, él le asistirá y le librará de las manos de sus enemigos.

18. Jer ako je pravednik Božji sin, On æe se za nj zauzeti i izbavit æe ga iz ruku neprijateljskih.

19. Sometámosle al ultraje y al tormento para conocer su temple y probar su entereza.

19. Zato ga iskušajmo porugom i mukom da istražimo blagost njegovu i da prosudimo strpljivost njegovu.

20. Condenémosle a una muerte afrentosa, pues, según él, Dios le visitará.»

20. Osudimo ga na smrt sramotnu, jer æe mu, kako veli, doæi izbavljenje."

21. Así discurren, pero se equivocan; los ciega su maldad;

21. Tako oni misle, ali se varaju, jer ih zloæa njihova zasljepljuje.

22. no conocen los secretos de Dios, no esperan recompensa por la santidad ni creen en el premio de las almas intachables.

22. Oni ne znaju tajna Božjih, ne oèekuju nagradu za svetost, ne vjeruju u naknadu èistim dušama.

23. Porque Dios creó al hombre para la incorruptibilidad, le hizo imagen de su misma naturaleza;

23. Jer je Bog stvorio èovjeka za neraspadljivost i uèinio ga na sliku svoje besmrtnosti.

24. mas por envidia del diablo entró la muerte en el mundo, y la experimentan los que le pertenecen.

24. A ðavlovom je zavišæu došla smrt u svijet i nju æe iskusiti oni koji njemu pripadaju.