Mosaico decorativo

1. Elifaz de Temán tomó la palabra y dijo:

1. Elifaz de Temã tomou a palavra nestes termos:

2. ¿Responde un sabio con una ciencia de aire, hincha su vientre de solano,

2. “Porventura, responde um sábio como se falasse ao vento e enche de ar o seu ventre?

3. replicando con palabras vacías, con discursos inútiles?

3. Defende-se ele com argumentos fúteis e com palavras que não servem para nada?

4. ¡Tú llegas incluso a destruir la piedad, a anular los piadosos coloquios ante Dios!

4. Acabarás destruindo a piedade, reduzes a nada o respeito devido a Deus.

5. Ya que tu culpa inspira tus palabras, y eliges el hablar de los astutos,

5. É a tua iniquidade que inspira teus discursos e adotas a linguagem dos impostores.

6. tu propia boca te condena, que no yo, tus mismos labios atestiguan contra ti.

6. É a tua boca que te condena, e não eu; são teus lábios que dão testemunho contra ti mesmo.

7. ¿Has nacido tú el primero de los hombres? ¿Se te dio a luz antes que a las colinas?

7. Acaso, és o primeiro homem que nasceu, e foste tu gerado antes das colinas?

8. ¿Escuchas acaso los secretos de Dios? ¿acaparas la sabiduría?!

8. Assististe, porventura, ao conselho de Deus e monopolizaste a sabedoria?

9. ¿Qué sabes tú, que nosotros no sepamos? ¿qué comprendes, que a nosotros se escape?

9. Que sabes tu, que nós ignoremos? Que aprendeste, que não nos seja familiar?

10. ¡También entre nosotros hay un cano, un anciano, más cargado de días que tu padre!

10. Há entre nós também anciãos e encanecidos, muito mais avançados em dias do que teu pai.

11. ¿Te parecen poco los consuelos divinos, y una palabra que con dulzura se te dice?

11. Fazes pouco caso das consolações divinas e das doces palavras que te são dirigidas?

12. ¡Cómo te arrebata el corazón, qué aviesos son tus ojos,

12. Por que te deixas levar pelo impulso de teu coração, e o que significam esses maus-olhares?

13. cuando revuelves contra Dios tu furia y echas palabras por la boca!

13. É contra Deus que ousas encolerizar-te e que tua boca profere tais discursos?

14. ¿Cómo puede ser puro un hombre? ¿cómo ser justo el nacido de mujer?

14. Que é o homem para que seja puro? Pode ser justo o que nasce de mulher?

15. Si ni en sus santos tiene Dios confianza, y ni los cielos son puros a sus ojos,

15. Nem mesmo em seus santos Deus confia, nem os céus são puros a seus olhos!*

16. ¡cuánto menos un ser abominable y corrompido, el hombre, que bebe la iniquidad como agua!

16. Quanto menos um ser abominável e corrompido, um homem que bebe a iniquidade como água!

17. Voy a instruirte, escúchame, voy a contarte lo que he visto,

17. Ouve-me! Vou instruir-te. Eu te contarei o que vi,

18. lo que transmiten los sabios, sin pasar por alto nada de sus padres,

18. aquilo que os sábios ensinam, aquilo que seus pais não lhes ocultaram.

19. - a ellos solos les fue dada la tierra, sin que se mezclara extranjero entre ellos -:

19. A eles somente foi dada terra, e no meio dos quais não tinha penetrado estrangeiro algum.

20. «Todos sus días vive el malvado en tormento, contados están los años asignados al tirano.

20. Em todos os dias de sua vida o mau é atormentado, os anos do opressor são em número restrito.

21. Grito de espanto resuena en sus oídos, en plena paz el bandido le asalta.

21. Ruídos terrificantes ressoam-lhe aos ouvidos, no seio da paz, lhe sobrevém o destruidor.

22. No espera escapar a las tinieblas, y se ve destinado a la espada.

22. Ele não espera escapar das trevas, está destinado à espada.

23. Asignado como pasto de los buitres, sabe que su ruina es inminente. La hora de las tinieblas

23. Anda vagando à procura de pão, mas onde? Ele sabe que o dia das trevas está a seu lado.

24. le espanta, la ansiedad y la angustia le invaden, como un rey pronto al asalto.

24. A tribulação e a angústia vêm sobre ele como um rei que vai para o combate.

25. ¡Alzaba él su mano contra Dios, se atrevía a retar a Sadday!

25. Pois estendeu a mão contra Deus e desafiou o Todo-poderoso.

26. Embestía contra él, el cuello tenso, tras las macizas gibas de su escudo;

26. Investiu contra ele com a cabeça levantada, por trás da grossura de seus escudos.

27. porque tenía el rostro cubierto de grasa, en sus ijadas había echado sebo,

27. Cobriu de gordura o seu rosto e deixou a gordura ajuntar-se sobre seus rins.

28. y habitaba ciudades destruidas, casas inhabitadas que amenazaban convertirse en ruinas.

28. Habitou em cidades desoladas, em casas que foram abandonadas, destinadas a se tornarem em ruínas.

29. No se enriquecerá, no será estable su fortuna, su sombra no cubrirá la tierra,

29. Mas não se enriquecerá, nem os seus bens resistirão, não mais estenderá sua sombra sobre a terra.

30. (ni escapará a las tinieblas). Agotará sus renuevos la llama, su flor será barrida por el viento.

30. Não escapará das trevas; o fogo queimará seus ramos e sua flor será levada pelo vento.

31. No se fíe de su elevada talla, pues vanidad es su follaje.

31. E não se fie na mentira: ficará prisioneiro dela, pois a mentira será a sua recompensa.

32. Se amustiará antes de tiempo, y sus ramas no reverdecerán.

32. Suas ramagens secarão antes da hora, seus ramos não tornarão a ficar verdes.

33. Sacudirá como la viña sus agraces, como el olivo dejará caer su flor.

33. Como a vinha, sacudirá seus frutos verdes, e, como a oliveira, deixará cair a flor.

34. Sí, es estéril la ralea del impío, devora el fuego la tienda del soborno.

34. Pois a raça dos ímpios é estéril, e um fogo devorará as tendas dos corruptos.

35. Quien concibe dolor, desgracia engendra, su vientre incuba decepción»

35. Quem concebe o mal gera a infelicidade: é o engano que amadurece em seu seio”.



Pročitajte Bibliju u godinu dana

Pridružite se našoj zajednici i pročitajte cijelu Bibliju u 365 dana. Strukturirani i inspirativni put za produbljivanje vaše vjere i znanja o Svetom pismu.