Mosaico decorativo

1. Aconteceu que, tendo ouvido isto, o rei Ezequias rasgou as suas vestes, cobriu-se de saco e entrou na casa do Senhor.

1. καὶ ἐγένετο ἐν τῷ ἀκοῦσαι τὸν βασιλέα Εζεκιαν ἔσχισεν τὰ ἱμάτια καὶ σάκκον περιεβάλετο καὶ ἀνέβη εἰς τὸν οἶκον κυρίου

2. Mandou Eliacim, mordomo-mor da sua casa, Sobna, secretário, e os mais velhos dentre os sacerdotes, cobertos de saco, ao profeta Isaías, filho de Amós,

2. καὶ ἀπέστειλεν Ελιακιμ τὸν οἰκονόμον καὶ Σομναν τὸν γραμματέα καὶ τοὺς πρεσβυτέρους τῶν ἱερέων περιβεβλημένους σάκκους πρὸς Ησαιαν υἱὸν Αμως τὸν προφήτην

3. os quais lhe disseram: Eis o que diz Ezequias: Este dia é um dia de tribulação, de castigo e de opróbrio, porque os filhos estão prestes a nascer, porém não há força na mãe para os dar à luz.

3. καὶ εἶπαν αὐτῷ τάδε λέγει Εζεκιας ἡμέρα θλίψεως καὶ ὀνειδισμοῦ καὶ ἐλεγμοῦ καὶ ὀργῆς ἡ σήμερον ἡμέρα ὅτι ἥκει ἡ ὠδὶν τῇ τικτούσῃ ἰσχὺν δὲ οὐκ ἔχει τοῦ τεκεῖν

4. O Senhor teu Deus talvez terá ouvido as palavras de Rabsaces, que foi enviado pelo rei dos Assírios, seu amo, para blasfemar do Deus vivo, e talvez o castigue pelas palavras que o Senhor teu Deus ouviu. Eleva, pois, a tua oração pelos restos (do povo) que ainda subsistem.

4. εἰσακούσαι κύριος ὁ θεός σου τοὺς λόγους Ραψακου οὓς ἀπέστειλεν βασιλεὺς Ἀσσυρίων ὀνειδίζειν θεὸν ζῶντα καὶ ὀνειδίζειν λόγους οὓς ἤκουσεν κύριος ὁ θεός σου καὶ δεηθήσῃ πρὸς κύριον τὸν θεόν σου περὶ τῶν καταλελειμμένων τούτων

5. Os servos do rei Ezequias foram ter com Isaías.

5. καὶ ἦλθον οἱ παῖδες τοῦ βασιλέως πρὸς Ησαιαν

6. Isaías disse-lhes: Direis ao vosso amo o seguinte: Eis o que diz o Senhor: Não temas as palavras que ouviste, com as quais os servos do rei dos Assírios me ultrajaram.

6. καὶ εἶπεν αὐτοῖς Ησαιας οὕτως ἐρεῖτε πρὸς τὸν κύριον ὑμῶν τάδε λέγει κύριος μὴ φοβηθῇς ἀπὸ τῶν λόγων ὧν ἤκουσας οὓς ὠνείδισάν με οἱ πρέσβεις βασιλέως Ἀσσυρίων

7. Vou dar-lhe um espírito tal que, a uma nova que ele há-de ouvir, voltará para a sua terra, e fá-lo-ei cair morto à espada na sua terra.

7. ἰδοὺ ἐγὼ ἐμβαλῶ εἰς αὐτὸν πνεῦμα καὶ ἀκούσας ἀγγελίαν ἀποστραφήσεται εἰς τὴν χώραν αὐτοῦ καὶ πεσεῖται μαχαίρᾳ ἐν τῇ γῇ αὐτοῦ

8. Rabsaces voltou ao encontro do rei dos Assírios, posto em campanha contra Lobna, quando ouviu dizer que ele se tinha retirado de Laquis.

8. καὶ ἀπέστρεψεν Ραψακης καὶ κατέλαβεν πολιορκοῦντα τὸν βασιλέα Λομναν καὶ ἤκουσεν βασιλεὺς Ἀσσυρίων ὅτι

9. Então (o rei da Assíria) recebeu uma nova a respeito de Taraca, rei da Etiópia. Disseram-lhe: Ele pôs-se em marcha, a fim de pelejar contra ti. Ao ouvir (esta nova), enviou mensageiros a Ezequias, dizendo:

9. ἐξῆλθεν Θαρακα βασιλεὺς Αἰθιόπων πολιορκῆσαι αὐτόν καὶ ἀκούσας ἀπέστρεψεν καὶ ἀπέστειλεν ἀγγέλους πρὸς Εζεκιαν λέγων

10. Isto direis a Ezequias, rei de Judá, quando lhe falardes: Não te engane o teu Deus, em quem confias, dizendo: Não será entregue Jerusalém na mão do rei dos Assírios.

10. οὕτως ἐρεῖτε Εζεκια βασιλεῖ τῆς Ιουδαίας μή σε ἀπατάτω ὁ θεός σου ἐφ’ ᾧ πεποιθὼς εἶ ἐπ’ αὐτῷ λέγων οὐ μὴ παραδοθῇ Ιερουσαλημ εἰς χεῖρας βασιλέως Ἀσσυρίων

11. Tens ouvido o que os reis dos Assírios fizeram a todas as terras, que destruíram. (Julgas que) poderás livrar-te?

11. ἢ οὐκ ἤκουσας ἃ ἐποίησαν βασιλεῖς Ἀσσυρίων πᾶσαν τὴν γῆν ὡς ἀπώλεσαν

12. Porventura os deuses das gentes livraram aqueles povos que meus pais destruíram: Gozam, Haram, Resef e os filhos de Eden, que estavam em Télasar?

12. μὴ ἐρρύσαντο αὐτοὺς οἱ θεοὶ τῶν ἐθνῶν οὓς οἱ πατέρες μου ἀπώλεσαν τήν τε Γωζαν καὶ Χαρραν καὶ Ραφες αἵ εἰσιν ἐν χώρᾳ Θεμαδ

13. Onde estão o rei de Hamath, o rei de Arfad, o rei da cidade de Sefarvaim, de Ana e de Ava?

13. ποῦ εἰσιν οἱ βασιλεῖς Αιμαθ καὶ Αρφαθ καὶ πόλεως Σεπφαριμ Αναγ Ουγαυα

14. Ezequias tomou a carta da mão dos embaixadores e leu-a; depois subiu à casa do Senhor e estendeu-a diante do Senhor.

14. καὶ ἔλαβεν Εζεκιας τὸ βιβλίον παρὰ τῶν ἀγγέλων καὶ ἤνοιξεν αὐτὸ ἐναντίον κυρίου

15. Ezequias orou ao Senhor, dizendo:

15. καὶ προσεύξατο Εζεκιας πρὸς κύριον λέγων

16. Senhor dos exércitos, Deus de Israel, que estás sentado sobre os querubins, só tu és o Deus de todos os reinos da terra, tu o que fizeste o céu e a terra.

16. κύριε σαβαωθ ὁ θεὸς Ισραηλ ὁ καθήμενος ἐπὶ τῶν χερουβιν σὺ θεὸς μόνος εἶ πάσης βασιλείας τῆς οἰκουμένης σὺ ἐποίησας τὸν οὐρανὸν καὶ τὴν γῆν

17. Inclina, Senhor, o teu ouvido e escuta; abre, Senhor, os teus olhos e vê. Ouve todas as palavras de Senaquerib, as quais ele mandou dizer para ultrajar o Deus vivo.

17. εἰσάκουσον κύριε εἴσβλεψον κύριε καὶ ἰδὲ τοὺς λόγους οὓς ἀπέστειλεν Σενναχηριμ ὀνειδίζειν θεὸν ζῶντα

18. É verdade, Senhor, que os reis dos Assírios assolaram aquelas nações e os seus territórios,

18. ἐπ’ ἀληθείας γὰρ ἠρήμωσαν βασιλεῖς Ἀσσυρίων τὴν οἰκουμένην ὅλην καὶ τὴν χώραν αὐτῶν

19. e entregaram ao fogo os seus deuses, porque eles não eram deuses, mas obras das mãos dos homens, pau e pedra; (por isso) os despedaçaram.

19. καὶ ἐνέβαλον τὰ εἴδωλα αὐτῶν εἰς τὸ πῦρ οὐ γὰρ θεοὶ ἦσαν ἀλλὰ ἔργα χειρῶν ἀνθρώπων ξύλα καὶ λίθοι καὶ ἀπώλεσαν αὐτούς

20. Agora, Senhor nosso Deus, salva-nos da sua mão, e conheçam todos os reinos da terra que só tu és o Senhor (o Deus verdadeiro).

20. σὺ δέ κύριε ὁ θεὸς ἡμῶν σῶσον ἡμᾶς ἐκ χειρὸς αὐτῶν ἵνα γνῷ πᾶσα βασιλεία τῆς γῆς ὅτι σὺ εἶ ὁ θεὸς μόνος

21. E Isaías, filho de Amós, mandou dizer a Ezequias: Eis o que diz o Senhor Deus de Israel: Quanto ao que me pediste acerca de Senaquerib, rei dos Assírios,

21. καὶ ἀπεστάλη Ησαιας υἱὸς Αμως πρὸς Εζεκιαν καὶ εἶπεν αὐτῷ τάδε λέγει κύριος ὁ θεὸς Ισραηλ ἤκουσα ἃ προσηύξω πρός με περὶ Σενναχηριμ βασιλέως Ἀσσυρίων

22. eis a palavra que contra ele pronunciou o Senhor: Ela te despreza e te escarnece, a virgem, filha de Sião; por detrás de ti abana a cabeça, a filha de Jerusalém, (em sinal de escárnio).

22. οὗτος ὁ λόγος ὃν ἐλάλησεν περὶ αὐτοῦ ὁ θεός ἐφαύλισέν σε καὶ ἐμυκτήρισέν σε παρθένος θυγάτηρ Σιων ἐπὶ σοὶ κεφαλὴν ἐκίνησεν θυγάτηρ Ιερουσαλημ

23. A quem insultaste (ó rei orgulhoso) e ultrajaste, contra quem levantaste a voz e elevaste os olhos insolentes? Contra o Santo de Israel.

23. τίνα ὠνείδισας καὶ παρώξυνας ἢ πρὸς τίνα ὕψωσας τὴν φωνήν σου καὶ οὐκ ἦρας εἰς ὕψος τοὺς ὀφθαλμούς σου εἰς τὸν ἅγιον τοῦ Ισραηλ

24. Por meio dos teus servos ultrajaste o Senhor, dizendo: Eu, com a multidão dos meus carros de guerra, subi ao alto dos montes, aos cabeços do Líbano; cortei os mais elevados cedros, os mais formosos ciprestes, subi aos mais altos cumes, aos mais espessos bosques.

24. ὅτι δι’ ἀγγέλων ὠνείδισας κύριον σὺ γὰρ εἶπας τῷ πλήθει τῶν ἁρμάτων ἐγὼ ἀνέβην εἰς ὕψος ὀρέων καὶ εἰς τὰ ἔσχατα τοῦ Λιβάνου καὶ ἔκοψα τὸ ὕψος τῆς κέδρου αὐτοῦ καὶ τὸ κάλλος τῆς κυπαρίσσου καὶ εἰσῆλθον εἰς ὕψος μέρους τοῦ δρυμοῦ

25. Eu cavei e bebi as suas águas, e sequei com a planta dos meus pés todos os rios do Egito.

25. καὶ ἔθηκα γέφυραν καὶ ἠρήμωσα ὕδατα καὶ πᾶσαν συναγωγὴν ὕδατος

26. Porventura não ouviste dizer o que, desde há muito tenho feito e que desde os tempos antigos planeei? Desde os dias antigos formei este projeto, e agora o executo. Assim aconteceu que arruinaste cidades fortificadas, cujos

26. οὐ ταῦτα ἤκουσας πάλαι ἃ ἐγὼ ἐποίησα ἐξ ἀρχαίων ἡμερῶν συνέταξα νῦν δὲ ἐπέδειξα ἐξερημῶσαι ἔθνη ἐν ὀχυροῖς καὶ ἐνοικοῦντας ἐν πόλεσιν ὀχυραῖς

27. habitantes, de mãos débeis, tremeram e ficaram confundidos; tornaram-se como a erva dos campos, como a relva dos prados, como a erva dos telhados, como o trigo que seca antes de amadurecer.

27. ἀνῆκα τὰς χεῖρας καὶ ἐξηράνθησαν καὶ ἐγένοντο ὡς χόρτος ξηρὸς ἐπὶ δωμάτων καὶ ὡς ἄγρωστις

28. Eu conheço (bem) a tua habitação, a tua saída e a tua entrada, o teu furor insensato contra mim.

28. νῦν δὲ τὴν ἀνάπαυσίν σου καὶ τὴν ἔξοδόν σου καὶ τὴν εἴσοδόν σου ἐγὼ ἐπίσταμαι

29. Porque estás furioso contra mim, e porque a tua soberba subiu até aos meus ouvidos, eu te porei pois uma argola no nariz, um freio nos lábios, e te farei voltar pelo caminho por onde vieste.

29. ὁ δὲ θυμός σου ὃν ἐθυμώθης καὶ ἡ πικρία σου ἀνέβη πρός με καὶ ἐμβαλῶ φιμὸν εἰς τὴν ῥῖνά σου καὶ χαλινὸν εἰς τὰ χείλη σου καὶ ἀποστρέψω σε τῇ ὁδῷ ᾗ ἦλθες ἐν αὐτῇ

30. Tu, porém, (ó Ezequias) terás isto por sinal: Comer-se-á este ano do que nasce espontaneamente, e no segundo ano do que crescer sem sementeira; porém no terceiro ano semeareis e segareis, plantareis vinhas e comereis o fruto delas.

30. τοῦτο δέ σοι τὸ σημεῖον φάγε τοῦτον τὸν ἐνιαυτὸν ἃ ἔσπαρκας τῷ δὲ ἐνιαυτῷ τῷ δευτέρῳ τὸ κατάλειμμα τῷ δὲ τρίτῳ σπείραντες ἀμήσατε καὶ φυτεύσατε ἀμπελῶνας καὶ φάγεσθε τὸν καρπὸν αὐτῶν

31. O que ficar salvo da casa de Judá, o que dela restar, lançará raízes para baixo, e produzirá frutos para cima;

31. καὶ ἔσονται οἱ καταλελειμμένοι ἐν τῇ Ιουδαίᾳ φυήσουσιν ῥίζαν κάτω καὶ ποιήσουσιν σπέρμα ἄνω

32. porque de Jerusalém sairão os restos (do meu povo), e do monte Sião os que se hão-de salvar. Isto fará o zelo do Senhor dos exércitos.

32. ὅτι ἐξ Ιερουσαλημ ἐξελεύσονται οἱ καταλελειμμένοι καὶ οἱ σῳζόμενοι ἐξ ὄρους Σιων ὁ ζῆλος κυρίου σαβαωθ ποιήσει ταῦτα

33. Por isso, eis o que diz o Senhor a respeito do rei dos Assírios: Ele não entrará nesta cidade, nem atirará contra ela setas, nem virá para ela com o seu escudo, nem a rodeará de trincheiras.

33. διὰ τοῦτο οὕτως λέγει κύριος ἐπὶ βασιλέα Ἀσσυρίων οὐ μὴ εἰσέλθῃ εἰς τὴν πόλιν ταύτην οὐδὲ μὴ βάλῃ ἐπ’ αὐτὴν βέλος οὐδὲ μὴ ἐπιβάλῃ ἐπ’ αὐτὴν θυρεὸν οὐδὲ μὴ κυκλώσῃ ἐπ’ αὐτὴν χάρακα

34. Pelo caminho por onde veio, por esse voltará, e não entrará nesta cidade, diz o Senhor.

34. ἀλλὰ τῇ ὁδῷ ᾗ ἦλθεν ἐν αὐτῇ ἀποστραφήσεται τάδε λέγει κύριος

35. Protegerei esta cidade para a salvar, por causa de mim e por causa de Davide meu servo.

35. ὑπερασπιῶ ὑπὲρ τῆς πόλεως ταύτης τοῦ σῶσαι αὐτὴν δι’ ἐμὲ καὶ διὰ Δαυιδ τὸν παῖδά μου

36. Saiu o anjo do Senhor e feriu cento e oitenta e cinco mil homens no campo dos Assírios. Quando surgiu a manhã, todos estavam reduzidos a cadáveres.

36. καὶ ἐξῆλθεν ἄγγελος κυρίου καὶ ἀνεῖλεν ἐκ τῆς παρεμβολῆς τῶν Ἀσσυρίων ἑκατὸν ὀγδοήκοντα πέντε χιλιάδας καὶ ἐξαναστάντες τὸ πρωὶ εὗρον πάντα τὰ σώματα νεκρά

37. Retirou-se então dali Senaquerib, rei dos Assírios, foi-se embora e habitou em Nínive.

37. καὶ ἀποστραφεὶς ἀπῆλθεν βασιλεὺς Ἀσσυρίων καὶ ᾤκησεν ἐν Νινευη

38. E aconteceu que, enquanto ele adorava no templo o seu deus Nesroch, Adrameleeh e Sarasar, seus filhos, o mataram à espada e fugiram para a terra de Ararat. Reinou seu filho Assaradão em seu lugar.

38. καὶ ἐν τῷ αὐτὸν προσκυνεῖν ἐν τῷ οἴκῳ Νασαραχ τὸν παταχρον αὐτοῦ Αδραμελεχ καὶ Σαρασαρ οἱ υἱοὶ αὐτοῦ ἐπάταξαν αὐτὸν μαχαίραις αὐτοὶ δὲ διεσώθησαν εἰς Ἀρμενίαν καὶ ἐβασίλευσεν Ασορδαν ὁ υἱὸς αὐτοῦ ἀντ’ αὐτοῦ



Pročitajte Bibliju u godinu dana

Pridružite se našoj zajednici i pročitajte cijelu Bibliju u 365 dana. Strukturirani i inspirativni put za produbljivanje vaše vjere i znanja o Svetom pismu.