Mosaico decorativo

1. Propôs-lhes Jesus uma parábola para mostrar que é necessário orar sempre sem jamais deixar de fazê-lo.

1. Disse loro una parabola sulla necessità di pregare sempre, senza stancarsi:

2. “Havia em certa cidade um juiz que não temia a Deus, nem respeitava pessoa alguma.

2. «C'era in una città un giudice, che non temeva Dio e non aveva riguardo per nessuno.

3. Na mesma cidade vivia também uma viúva que vinha com frequência à sua presença para dizer-lhe: Faze-me justiça contra o meu adversário.

3. In quella città c'era anche una vedova, che andava da lui e gli diceva: Fammi giustizia contro il mio avversario.

4. Ele, porém, por muito tempo não o quis. Por fim, refletiu consigo: Eu não temo a Deus nem respeito os homens;

4. Per un certo tempo egli non volle; ma poi disse tra sé: Anche se non temo Dio e non ho rispetto di nessuno,

5. todavia, porque esta viúva me importuna, lhe farei justiça, senão ela não cessará de me mo­lestar.”

5. poiché questa vedova è così molesta le farò giustizia, perché non venga continuamente a importunarmi».

6. Prosseguiu o Senhor: “Ouvis o que diz este juiz injusto?

6. E il Signore soggiunse: «Avete udito ciò che dice il giudice disonesto.

7. Por acaso não fará Deus justiça aos seus escolhidos, que estão clamando por ele dia e noite? Porventura tardará em socorrê-los?*

7. E Dio non farà giustizia ai suoi eletti che gridano giorno e notte verso di lui, e li farà a lungo aspettare?

8. Digo-vos que em breve lhes fará justiça. Mas, quando vier o Filho do Homem, acaso achará fé sobre a terra?”.

8. Vi dico che farà loro giustizia prontamente. Ma il Figlio dell'uomo, quando verrà, troverà la fede sulla terra?».

9. Jesus lhes disse ainda esta parábola a respeito de alguns que se vangloriavam como se fossem justos, e desprezavam os outros:

9. Disse ancora questa parabola per alcuni che presumevano di esser giusti e disprezzavano gli altri:

10. “Subiram dois homens ao templo para orar. Um era fariseu; o outro, publicano.

10. «Due uomini salirono al tempio a pregare: uno era fariseo e l'altro pubblicano.

11. O fariseu, em pé, orava no seu interior desta forma: Graças te dou, ó Deus, que não sou como os demais homens: ladrões, injustos e adúlteros; nem como o publicano que está ali.

11. Il fariseo, stando in piedi, pregava così tra sé: O Dio, ti ringrazio che non sono come gli altri uomini, ladri, ingiusti, adùlteri, e neppure come questo pubblicano.

12. Jejuo duas vezes na semana e pago o dízimo de todos os meus lucros.

12. Digiuno due volte la settimana e pago le decime di quanto possiedo.

13. O publicano, porém, mantendo-se à distância, não ousava sequer levantar os olhos ao céu, mas batia no peito, dizendo: Ó Deus, tem piedade de mim, que sou pecador!

13. Il pubblicano invece, fermatosi a distanza, non osava nemmeno alzare gli occhi al cielo, ma si batteva il petto dicendo: O Dio, abbi pietà di me peccatore.

14. Digo-vos: este voltou para casa justificado, e não o outro. Pois todo o que se exaltar será humilhado, e quem se humilhar será exaltado”. (= Mt 19,13ss = Mc 10,13-16)

14. Io vi dico: questi tornò a casa sua giustificato, a differenza dell'altro, perché chi si esalta sarà umiliato e chi si umilia sarà esaltato».

15. Trouxeram-lhe também crian­cinhas, para que ele as tocasse. Vendo isso, os discípulos as repreendiam.

15. Gli presentavano anche i bambini perché li accarezzasse, ma i discepoli, vedendo ciò, li rimproveravano.

16. Jesus, porém, chamou-as e disse: “Deixai vir a mim as crian­cinhas e não as impeçais, porque o Reino de Deus é daqueles que se parecem com elas.

16. Allora Gesù li fece venire avanti e disse: «Lasciate che i bambini vengano a me, non glielo impedite perché a chi è come loro appartiene il regno di Dio.

17. Em verdade vos declaro: quem não receber o Reino de Deus como uma crianci­nha, nele não entrará”. (= Mt 19,16-29 = Mc 10,17-31)

17. In verità vi dico: Chi non accoglie il regno di Dio come un bambino, non vi entrerà».

18. Um homem de posição perguntou então a Jesus: “Bom Mestre, que devo fazer para possuir a vida eterna?”.

18. Un notabile lo interrogò: «Maestro buono, che devo fare per ottenere la vita eterna?».

19. Jesus respondeu-lhe: “Por que me chamas bom? Ninguém é bom senão só Deus.

19. Gesù gli rispose: «Perché mi dici buono? Nessuno è buono, se non uno solo, Dio.

20. Conheces os mandamentos: não cometerás adultério; não matarás; não furtarás; não dirás falso testemunho; honrarás pai e mãe”.

20. Tu conosci i comandamenti: Non commettere adulterio, non uccidere, non rubare, non testimoniare il falso, onora tuo padre e tua madre».

21. Disse ele: “Tudo isso tenho guardado desde a minha mocidade”.

21. Costui disse: «Tutto questo l'ho osservato fin dalla mia giovinezza».

22. A essas palavras, Jesus lhe falou: “Ainda te falta uma coisa: vende tudo o que tens, dá-o aos pobres e terás um tesouro no céu; depois, vem e segue-me”.

22. Udito ciò, Gesù gli disse: «Una cosa ancora ti manca: vendi tutto quello che hai, distribuiscilo ai poveri e avrai un tesoro nei cieli; poi vieni e seguimi».

23. Ouvindo isso, ele se entristeceu, pois era muito rico.

23. Ma quegli, udite queste parole, divenne assai triste, perché era molto ricco.

24. Vendo-o entristecer-se, disse Jesus: “Como é difícil aos ricos entrar no Reino de Deus!

24. Quando Gesù lo vide, disse: «Quant'è difficile, per coloro che possiedono ricchezze entrare nel regno di Dio.

25. É mais fácil passar o camelo pelo fundo de uma agulha do que um rico entrar no Reino de Deus.”*

25. E' più facile per un cammello passare per la cruna di un ago che per un ricco entrare nel regno di Dio!».

26. Perguntaram os ouvintes: “Quem então poderá salvar-se?”

26. Quelli che ascoltavano dissero: «Allora chi potrà essere salvato?».

27. Respondeu Jesus: “O que é impossível aos homens é possível a Deus.”

27. Rispose: «Ciò che è impossibile agli uomini, è possibile a Dio».

28. Pedro então disse: “Vê, nós abandonamos tudo e te seguimos.”

28. Pietro allora disse: «Noi abbiamo lasciato tutte le nostre cose e ti abbiamo seguito».

29. Jesus respondeu: “Em verdade vos declaro: ninguém há que tenha abandonado, por amor do Reino de Deus, sua casa, sua mulher, seus irmãos, seus pais ou seus filhos,

29. Ed egli rispose: «In verità vi dico, non c'è nessuno che abbia lasciato casa o moglie o fratelli o genitori o figli per il regno di Dio,

30. que não receba muito mais neste mundo e no mundo vindouro a vida eterna”. (= Mt 20,17ss = Mc 10,32ss)

30. che non riceva molto di più nel tempo presente e la vita eterna nel tempo che verrà».

31. Em seguida, Jesus tomou à parte os Doze e disse-lhes: “Eis que subimos a Jerusalém. Tudo o que foi escrito pelos profetas a respeito do Filho do Homem será cumprido.

31. Poi prese con sé i Dodici e disse loro: «Ecco, noi andiamo a Gerusalemme, e tutto ciò che fu scritto dai profeti riguardo al Figlio dell'uomo si compirà.

32. Ele será entregue aos pagãos. Hão de escarnecer dele, ultrajá-lo, des­prezá-lo;

32. Sarà consegnato ai pagani, schernito, oltraggiato, coperto di sputi

33. baterão nele com varas e o farão morrer; e ao terceiro dia ressurgirá”.

33. e, dopo averlo flagellato, lo uccideranno e il terzo giorno risorgerà».

34. Mas eles nada disso compreendiam, e essas palavras eram-lhes um enigma cujo sentido não podiam entender. (= Mt 20,29-34 = Mc 10,46-52)

34. Ma non compresero nulla di tutto questo; quel parlare restava oscuro per loro e non capivano ciò che egli aveva detto.

35. Ao aproximar-se Jesus de Jeri­có, estava um cego sentado à beira do caminho, pedindo esmolas.*

35. Mentre si avvicinava a Gerico, un cieco era seduto a mendicare lungo la strada.

36. Ouvindo o ruído da multidão que passava, perguntou o que havia.

36. Sentendo passare la gente, domandò che cosa accadesse.

37. Responderam-lhe: “É Jesus de Nazaré que passa”.

37. Gli risposero: «Passa Gesù il Nazareno!».

38. Ele então exclamou: “Jesus, filho de Davi, tem piedade de mim!”.

38. Allora incominciò a gridare: «Gesù, figlio di Davide, abbi pietà di me!».

39. Os que vinham na frente repreendiam-no rudemente para que se calasse. Mas ele gritava ainda mais forte: “Filho de Davi, tem piedade de mim!”.

39. Quelli che camminavano avanti lo sgridavano, perché tacesse; ma lui continuava ancora più forte: «Figlio di Davide, abbi pietà di me!».

40. Jesus parou e mandou que lho trouxessem. Chegando ele perto, perguntou-lhe:

40. Gesù allora si fermò e ordinò che glielo conducessero. Quando gli fu vicino, gli domandò:

41. “Que queres que te faça?”. Respondeu ele: “Senhor, que eu veja”.

41. «Che vuoi che io faccia per te?». Egli rispose: «Signore, che io riabbia la vista».

42. Jesus lhe disse: “Vê! Tua fé te salvou”.

42. E Gesù gli disse: «Abbi di nuovo la vista! La tua fede ti ha salvato».

43. E imediatamente ficou vendo e seguia a Jesus, glorificando a Deus. Presenciando isto, todo o povo deu glória a Deus.

43. Subito ci vide di nuovo e cominciò a seguirlo lodando Dio. E tutto il popolo, alla vista di ciò, diede lode a Dio.


Bíblia Ave Maria - Sva prava pridržana.


Pročitajte Bibliju u godinu dana

Pridružite se našoj zajednici i pročitajte cijelu Bibliju u 365 dana. Strukturirani i inspirativni put za produbljivanje vaše vjere i znanja o Svetom pismu.