Mosaico decorativo

1. Um filho sábio ama a disciplina, mas o incorrigível não aceita repreensões.

1. Ein weiser Sohn ist die Frucht der Erziehung des Vaters, / der zuchtlose aber hört nicht auf Mahnung.

2. O homem de bem goza do fruto de sua boca, mas o desejo dos pérfidos é a violência.

2. Von der Frucht seiner Worte zehrt der Gute, / aber die Verräter begehren Gewalttat.

3. Quem vigia sua boca guarda sua vida; quem muito abre seus lábios se perde.

3. Wer seine Lippen hütet, bewahrt sein Leben, / wer seinen Mund aufreißt, den trifft Verderben.

4. O preguiçoso cobiça, mas nada obtém. É o desejo dos homens diligentes que é satisfeito.

4. Das Verlangen des Faulen regt sich vergebens, / das Verlangen der Fleißigen wird befriedigt.

5. O justo detesta a mentira; o ímpio só faz coisas vergonhosas e ignominiosas.

5. Verlogene Worte hasst der Gerechte, / der Frevler handelt schändlich und schimpflich.

6. A justiça protege o que caminha na integridade, mas a maldade arruína o pecador.

6. Gerechtigkeit behütet den Schuldlosen auf seinem Weg, / Frevler bringt die Sünde zu Fall.

7. Há quem parece rico, não tendo nada, há quem se faz de pobre e possui copiosas riquezas.

7. Mancher stellt sich reich und hat doch nichts, / ein anderer stellt sich arm und hat großen Besitz.

8. A riqueza de um homem é o resgate de sua vida, mas o pobre está livre de ameaças.

8. Der Reichtum eines Mannes ist das Lösegeld für sein Leben, / der Arme jedoch hört nichts von Loskauf.

9. A luz do justo ilumina, enquanto a lâmpada dos maus se extingue.*

9. Das Licht der Gerechten strahlt auf, / die Lampe der Frevler erlischt.

10. O orgulho só causa disputas; a sabedoria se acha com os que procuram aconselhar-se.

10. Der Leichtsinnige stiftet aus Übermut Zank, / doch wer sich beraten lässt, der ist klug.

11. Os bens que muito depressa se ajuntam se desvanecem; os acumulados pouco a pouco aumentam.

11. Schnell errafftes Gut schwindet schnell, / wer Stück für Stück sammelt, wird reich.

12. Esperança retardada faz adoecer o coração; o desejo realizado, porém, é uma árvore de vida.

12. Hingehaltene Hoffnung macht das Herz krank, / erfülltes Verlangen ist ein Lebensbaum.

13. Quem menospreza a palavra se perderá; quem respeita o preceito será recompensado.

13. Wer gute Worte missachtet, erleidet Schaden, / wer Ehrfurcht hat vor dem Gebot, bleibt unversehrt.

14. O ensinamento do sábio é uma fonte de vida para libertar-se dos laços da morte.

14. Die Lehre des Weisen ist ein Lebensquell, / um den Schlingen des Todes zu entgehen.

15. Bom entendimento procura favor; o caminho dos pérfidos, porém, é escabroso.

15. Rechte Einsicht bringt Gunst, / aber den Verrätern bringt ihr Verhalten den Untergang.

16. Todo homem prudente age com discernimento, mas o insensato põe em evidência sua loucura.

16. Der Kluge tut alles mit Überlegung, / der Tor verbreitet nur Dummheit.

17. Um mau mensageiro provoca a desgraça; o enviado fiel, porém, traz a saúde.

17. Ein gewissenloser Bote richtet Unheil an, / ein zuverlässiger Bote bringt Heilung.

18. Miséria e vergonha a quem recusa a disciplina; honra ao que aceita a reprimenda.

18. Armut und Schande erntet ein Verächter der Zucht, / doch wer Tadel beherzigt, wird geehrt.

19. O desejo cumprido deleita a alma. Os insensatos detestam os que fogem do mal.

19. Ein erfüllter Wunsch tut dem Herzen wohl, / vom Bösen zu lassen ist dem Toren ein Gräuel.

20. Quem visita os sábios torna-se sábio; quem se faz amigo dos insensatos perde-se.

20. Wer mit Weisen unterwegs ist, wird weise, / wer mit Toren verkehrt, dem geht es übel.

21. A desgraça persegue os pecadores; a felicidade é a recompensa dos justos.

21. Unglück verfolgt die Sünder, / den Gerechten wird mit Gutem vergolten.

22. O homem de bem deixa sua herança para os filhos de seus filhos; ao justo foi reservada a fortuna do pecador.

22. Der Gute hinterlässt seinen Enkeln das Erbe, / der Besitz des Sünders wird für den Gerechten aufgespart.

23. É abundante em alimento um campo preparado pelo pobre, mas há quem pereça por falta de justiça.

23. In der Hand der Vornehmen ist reichlich Nahrung, / der Arme wird zu Unrecht dahingerafft.

24. Quem poupa a vara odeia seu filho; quem o ama, castiga-o na hora precisa.

24. Wer die Rute spart, hasst seinen Sohn, / wer ihn liebt, nimmt ihn früh in Zucht.

25. O justo come até se saciar, mas o ventre dos pérfidos conhece a penúria.

25. Der Gerechte hat zu essen, bis sein Hunger gestillt ist, / der Bauch der Frevler aber muss darben.


Bíblia Ave Maria - Sva prava pridržana.


Pročitajte Bibliju u godinu dana

Pridružite se našoj zajednici i pročitajte cijelu Bibliju u 365 dana. Strukturirani i inspirativni put za produbljivanje vaše vjere i znanja o Svetom pismu.