Provérbios, 10
1. υἱὸς σοφὸς εὐφραίνει πατέρα υἱὸς δὲ ἄφρων λύπη τῇ μητρί
1. Filius sapiens lætificat patrem, filius vero stultus mœstitia est matris suæ.
2. οὐκ ὠφελήσουσιν θησαυροὶ ἀνόμους δικαιοσύνη δὲ ῥύσεται ἐκ θανάτου
2. Nil proderunt thesauri impietatis, justitia vero liberabit a morte.
3. οὐ λιμοκτονήσει κύριος ψυχὴν δικαίαν ζωὴν δὲ ἀσεβῶν ἀνατρέψει
3. Non affliget Dominus fame animam justi, et insidias impiorum subvertet.
4. πενία ἄνδρα ταπεινοῖ χεῖρες δὲ ἀνδρείων πλουτίζουσιν (4a) υἱὸς πεπαιδευμένος σοφὸς ἔσται τῷ δὲ ἄφρονι διακόνῳ χρήσεται
4. Egestatem operata est manus remissa ; manus autem fortium divitias parat. Qui nititur mendaciis, hic pascit ventos ; idem autem ipse sequitur aves volantes.
5. διεσώθη ἀπὸ καύματος υἱὸς νοήμων ἀνεμόφθορος δὲ γίνεται ἐν ἀμήτῳ υἱὸς παράνομος
5. Qui congregat in messe, filius sapiens est ; qui autem stertit æstate, filius confusionis.
6. εὐλογία κυρίου ἐπὶ κεφαλὴν δικαίου στόμα δὲ ἀσεβῶν καλύψει πένθος ἄωρον
6. Benedictio Domini super caput justi ; os autem impiorum operit iniquitas.
7. μνήμη δικαίων μετ’ ἐγκωμίων ὄνομα δὲ ἀσεβοῦς σβέννυται
7. Memoria justi cum laudibus, et nomen impiorum putrescet.
8. σοφὸς καρδίᾳ δέξεται ἐντολάς ὁ δὲ ἄστεγος χείλεσιν σκολιάζων ὑποσκελισθήσεται
8. Sapiens corde præcepta suscipit ; stultus cæditur labiis.
9. ὃς πορεύεται ἁπλῶς πορεύεται πεποιθώς ὁ δὲ διαστρέφων τὰς ὁδοὺς αὐτοῦ γνωσθήσεται
9. Qui ambulat simpliciter ambulat confidenter ; qui autem depravat vias suas manifestus erit.
10. ὁ ἐννεύων ὀφθαλμοῖς μετὰ δόλου συνάγει ἀνδράσι λύπας ὁ δὲ ἐλέγχων μετὰ παρρησίας εἰρηνοποιεῖ
10. Qui annuit oculo dabit dolorem ; et stultus labiis verberabitur.
11. πηγὴ ζωῆς ἐν χειρὶ δικαίου στόμα δὲ ἀσεβοῦς καλύψει ἀπώλεια
11. Vena vitæ os justi, et os impiorum operit iniquitatem.
12. μῖσος ἐγείρει νεῖκος πάντας δὲ τοὺς μὴ φιλονεικοῦντας καλύπτει φιλία
12. Odium suscitat rixas, et universa delicta operit caritas.
13. ὃς ἐκ χειλέων προφέρει σοφίαν ῥάβδῳ τύπτει ἄνδρα ἀκάρδιον
13. In labiis sapientis invenitur sapientia, et virga in dorso ejus qui indiget corde.
14. σοφοὶ κρύψουσιν αἴσθησιν στόμα δὲ προπετοῦς ἐγγίζει συντριβῇ
14. Sapientes abscondunt scientiam ; os autem stulti confusioni proximum est.
15. κτῆσις πλουσίων πόλις ὀχυρά συντριβὴ δὲ ἀσεβῶν πενία
15. Substantia divitis, urbs fortitudinis ejus ; pavor pauperum egestas eorum.
16. ἔργα δικαίων ζωὴν ποιεῖ καρποὶ δὲ ἀσεβῶν ἁμαρτίας
16. Opus justi ad vitam, fructus autem impii ad peccatum.
17. ὁδοὺς δικαίας ζωῆς φυλάσσει παιδεία παιδεία δὲ ἀνεξέλεγκτος πλανᾶται
17. Via vitæ custodienti disciplinam ; qui autem increpationes relinquit, errat.
18. καλύπτουσιν ἔχθραν χείλη δίκαια οἱ δὲ ἐκφέροντες λοιδορίας ἀφρονέστατοί εἰσιν
18. Abscondunt odium labia mendacia ; qui profert contumeliam, insipiens est.
19. ἐκ πολυλογίας οὐκ ἐκφεύξῃ ἁμαρτίαν φειδόμενος δὲ χειλέων νοήμων ἔσῃ
19. In multiloquio non deerit peccatum, qui autem moderatur labia sua prudentissimus est.
20. ἄργυρος πεπυρωμένος γλῶσσα δικαίου καρδία δὲ ἀσεβοῦς ἐκλείψει
20. Argentum electum lingua justi ; cor autem impiorum pro nihilo.
21. χείλη δικαίων ἐπίσταται ὑψηλά οἱ δὲ ἄφρονες ἐν ἐνδείᾳ τελευτῶσιν
21. Labia justi erudiunt plurimos ; qui autem indocti sunt in cordis egestate morientur.
22. εὐλογία κυρίου ἐπὶ κεφαλὴν δικαίου αὕτη πλουτίζει καὶ οὐ μὴ προστεθῇ αὐτῇ λύπη ἐν καρδίᾳ
22. Benedictio Domini divites facit, nec sociabitur eis afflictio.
23. ἐν γέλωτι ἄφρων πράσσει κακά ἡ δὲ σοφία ἀνδρὶ τίκτει φρόνησιν
23. Quasi per risum stultus operatur scelus, sapientia autem est viro prudentia.
24. ἐν ἀπωλείᾳ ἀσεβὴς περιφέρεται ἐπιθυμία δὲ δικαίου δεκτή
24. Quod timet impius veniet super eum ; desiderium suum justis dabitur.
25. παραπορευομένης καταιγίδος ἀφανίζεται ἀσεβής δίκαιος δὲ ἐκκλίνας σῴζεται εἰς τὸν αἰῶνα
25. Quasi tempestas transiens non erit impius ; justus autem quasi fundamentum sempiternum.
26. ὥσπερ ὄμφαξ ὀδοῦσι βλαβερὸν καὶ καπνὸς ὄμμασιν οὕτως παρανομία τοῖς χρωμένοις αὐτήν
26. Sicut acetum dentibus, et fumus oculis, sic piger his qui miserunt eum.
27. φόβος κυρίου προστίθησιν ἡμέρας ἔτη δὲ ἀσεβῶν ὀλιγωθήσεται
27. Timor Domini apponet dies, et anni impiorum breviabuntur.
28. ἐγχρονίζει δικαίοις εὐφροσύνη ἐλπὶς δὲ ἀσεβῶν ὄλλυται
28. Exspectatio justorum lætitia, spes autem impiorum peribit.
29. ὀχύρωμα ὁσίου φόβος κυρίου συντριβὴ δὲ τοῖς ἐργαζομένοις κακά
29. Fortitudo simplicis via Domini, et pavor his qui operantur malum.
30. δίκαιος τὸν αἰῶνα οὐκ ἐνδώσει ἀσεβεῖς δὲ οὐκ οἰκήσουσιν γῆν
30. Justus in æternum non commovebitur, impii autem non habitabunt super terram.
31. στόμα δικαίου ἀποστάζει σοφίαν γλῶσσα δὲ ἀδίκου ἐξολεῖται
31. Os justi parturiet sapientiam ; lingua pravorum peribit.
32. χείλη ἀνδρῶν δικαίων ἀποστάζει χάριτας στόμα δὲ ἀσεβῶν ἀποστρέφεται
32. Labia justi considerant placita, et os impiorum perversa.
