Liber Proverbiorum, 11
1. Statera dolosa abominatio est apud Dominum, et pondus aequum voluntas eius.
1. ζυγοὶ δόλιοι βδέλυγμα ἐνώπιον κυρίου στάθμιον δὲ δίκαιον δεκτὸν αὐτῷ
2. Venit superbia, veniet et contumelia; apud humiles autem sapientia.
2. οὗ ἐὰν εἰσέλθῃ ὕβρις ἐκεῖ καὶ ἀτιμία στόμα δὲ ταπεινῶν μελετᾷ σοφίαν
3. Simplicitas iustorum diriget eos, et supplantatio perversorum vastabit illos.
3. ἀποθανὼν δίκαιος ἔλιπεν μετάμελον πρόχειρος δὲ γίνεται καὶ ἐπίχαρτος ἀσεβῶν ἀπώλεια
4. Non proderunt divitiae in die ultionis, iustitia autem liberabit a morte.
4. []
5. Iustitia simplicis diriget viam eius, et in impietate sua corruet impius.
5. δικαιοσύνη ἀμώμους ὀρθοτομεῖ ὁδούς ἀσέβεια δὲ περιπίπτει ἀδικίᾳ
6. Iustitia rectorum liberabit eos, et in insidiis suis capientur iniqui.
6. δικαιοσύνη ἀνδρῶν ὀρθῶν ῥύεται αὐτούς τῇ δὲ ἀπωλείᾳ αὐτῶν ἁλίσκονται παράνομοι
7. Mortuo homine impio, nulla erit ultra spes; et exspectatio divitiarum peribit.
7. τελευτήσαντος ἀνδρὸς δικαίου οὐκ ὄλλυται ἐλπίς τὸ δὲ καύχημα τῶν ἀσεβῶν ὄλλυται
8. Iustus de angustia liberatus est, et tradetur impius pro eo.
8. δίκαιος ἐκ θήρας ἐκδύνει ἀντ’ αὐτοῦ δὲ παραδίδοται ὁ ἀσεβής
9. Simulator ore decipit amicum suum, iusti autem liberabuntur scientia.
9. ἐν στόματι ἀσεβῶν παγὶς πολίταις αἴσθησις δὲ δικαίων εὔοδος
10. In bonis iustorum exsultabit civitas, et in perditione impiorum erit laudatio.
10. ἐν ἀγαθοῖς δικαίων κατώρθωσεν πόλις
11. Benedictione iustorum exaltabitur civitas et ore impiorum subvertetur.
11. στόμασιν δὲ ἀσεβῶν κατεσκάφη
12. Qui despicit amicum suum, indigens corde est, vir autem prudens tacebit.
12. μυκτηρίζει πολίτας ἐνδεὴς φρενῶν ἀνὴρ δὲ φρόνιμος ἡσυχίαν ἄγει
13. Qui ambulat susurrans, revelat arcana; qui autem fidelis est animi, celat commissum.
13. ἀνὴρ δίγλωσσος ἀποκαλύπτει βουλὰς ἐν συνεδρίῳ πιστὸς δὲ πνοῇ κρύπτει πράγματα
14. Ubi non adsunt dispositiones, populus corruet; salus autem, ubi multa consilia.
14. οἷς μὴ ὑπάρχει κυβέρνησις πίπτουσιν ὥσπερ φύλλα σωτηρία δὲ ὑπάρχει ἐν πολλῇ βουλῇ
15. Affligetur malo, qui fidem facit pro extraneo; qui autem odit sponsores, securus erit.
15. πονηρὸς κακοποιεῖ ὅταν συμμείξῃ δικαίῳ μισεῖ δὲ ἦχον ἀσφαλείας
16. Mulier gratiosa inveniet gloriam, et robusti habebunt divitias.
16. γυνὴ εὐχάριστος ἐγείρει ἀνδρὶ δόξαν θρόνος δὲ ἀτιμίας γυνὴ μισοῦσα δίκαια πλούτου ὀκνηροὶ ἐνδεεῖς γίνονται οἱ δὲ ἀνδρεῖοι ἐρείδονται πλούτῳ
17. Benefacit animae suae vir misericors; qui autem crudelis est, carnem suam affligit.
17. τῇ ψυχῇ αὐτοῦ ἀγαθὸν ποιεῖ ἀνὴρ ἐλεήμων ἐξολλύει δὲ αὐτοῦ σῶμα ὁ ἀνελεήμων
18. Impius facit opus fallax, seminanti autem iustitiam merces fidelis.
18. ἀσεβὴς ποιεῖ ἔργα ἄδικα σπέρμα δὲ δικαίων μισθὸς ἀληθείας
19. Firmus in iustitia praeparat vitam, et sectator malorum mortem.
19. υἱὸς δίκαιος γεννᾶται εἰς ζωήν διωγμὸς δὲ ἀσεβοῦς εἰς θάνατον
20. Abominabile Domino cor pravum, et voluntas eius in iis, qui simpliciter ambulant.
20. βδέλυγμα κυρίῳ διεστραμμέναι ὁδοί προσδεκτοὶ δὲ αὐτῷ πάντες ἄμωμοι ἐν ταῖς ὁδοῖς αὐτῶν
21. Manus in manu, non erit impunitus malus, semen autem iustorum salvabitur.
21. χειρὶ χεῖρας ἐμβαλὼν ἀδίκως οὐκ ἀτιμώρητος ἔσται ὁ δὲ σπείρων δικαιοσύνην λήμψεται μισθὸν πιστόν
22. Circulus aureus in naribus suis mulier pulchra et fatua.
22. ὥσπερ ἐνώτιον ἐν ῥινὶ ὑός οὕτως γυναικὶ κακόφρονι κάλλος
23. Desiderium iustorum omne bonum est, praestolatio impiorum furor.
23. ἐπιθυμία δικαίων πᾶσα ἀγαθή ἐλπὶς δὲ ἀσεβῶν ἀπολεῖται
24. Alii dividunt propria et ditiores fiunt, alii parciores iusto semper in egestate sunt.
24. εἰσὶν οἳ τὰ ἴδια σπείροντες πλείονα ποιοῦσιν εἰσὶν καὶ οἳ συνάγοντες ἐλαττονοῦνται
25. Anima, quae benedicit, impinguabitur; et, qui inebriat, ipse quoque inebriatur.
25. ψυχὴ εὐλογουμένη πᾶσα ἁπλῆ ἀνὴρ δὲ θυμώδης οὐκ εὐσχήμων
26. Qui abscondit frumenta, maledicetur in populis, benedictio autem super caput vendentium.
26. ὁ συνέχων σῖτον ὑπολίποιτο αὐτὸν τοῖς ἔθνεσιν εὐλογία δὲ εἰς κεφαλὴν τοῦ μεταδιδόντος
27. Qui instanter quaerit bonum, quaerit beneplacitum; qui autem investigator malorum est, haec advenient ei.
27. τεκταινόμενος ἀγαθὰ ζητεῖ χάριν ἀγαθήν ἐκζητοῦντα δὲ κακά καταλήμψεται αὐτόν
28. Qui confidit in divitiis suis, corruet, iusti autem quasi virens folium germinabunt.
28. ὁ πεποιθὼς ἐπὶ πλούτῳ οὗτος πεσεῖται ὁ δὲ ἀντιλαμβανόμενος δικαίων οὗτος ἀνατελεῖ
29. Qui conturbat domum suam, possidebit ventos; et, qui stultus est, serviet sapienti.
29. ὁ μὴ συμπεριφερόμενος τῷ ἑαυτοῦ οἴκῳ κληρονομήσει ἄνεμον δουλεύσει δὲ ἄφρων φρονίμῳ
30. Fructus iusti lignum vitae; et suscipit animas, qui sapiens est.
30. ἐκ καρποῦ δικαιοσύνης φύεται δένδρον ζωῆς ἀφαιροῦνται δὲ ἄωροι ψυχαὶ παρανόμων
31. Si iustus in terra rependitur, quanto magis impius et peccator.
31. εἰ ὁ μὲν δίκαιος μόλις σῴζεται ὁ ἀσεβὴς καὶ ἁμαρτωλὸς ποῦ φανεῖται
