Mosaico decorativo

1. Et factus est sermo Domini ad me dicens:

1. Mi giunse la parola del Signore:

2. “Fili hominis, pone faciem tuam adversum montem Seir et propheta de eo et dices illi:

2. "Figlio dell'uomo, rivolgi la faccia contro il monte di Seir e profetizza contro di esso.

3. Haec dicit Dominus Deus: Ecce ego ad te, mons Seir; et extendam manum meam super te et dabo te desolatum atque desertum.

3. Digli: Così dice Dio, mio Signore: Eccomi contro di te, monte di Seir, stenderò contro di te il mio braccio e ti renderò devastato e desolato.

4. Urbes tuas demoliar, et tu desertus eris et scies quia ego Dominus.

4. Farò delle tue città una devastazione, tu sarai una desolazione e riconoscerai che io sono il Signore.

5. Eo quod fueris inimicus sempiternus et concluseris filios Israel in manus gladii in tempore afflictionis eorum, in tempore poenae extremae;

5. Poiché c'è stato in te un odio eterno e hai gettato i figli d'Israele in preda alla spada al tempo della catastrofe, quando la colpa giunse alla fine,

6. propterea, vivo ego, dicit Dominus Deus, sanguini tradam te, et sanguis te persequetur et, cum sanguinem non oderis, sanguis persequetur te.

6. perciò, per la mia vita, oracolo di Dio, mio Signore, ti riserbo per il sangue e il sangue ti perseguiterà. Certamente: ti sei messo addosso sangue e il sangue ti perseguiterà.

7. Et dabo montem Seir desolatum atque desertum et auferam de eo euntem et redeuntem

7. Renderò il monte di Seir una desolazione e un deserto e ne reciderò chi va e chi viene.

8. et implebo montes eius occisorum suorum, in collibus tuis et in vallibus tuis, atque in omnibus torrentibus tuis interfecti gladio cadent.

8. Riempirò i suoi monti di uccisi; sui tuoi colli, nelle tue gole e in tutte le valli cadranno trafitti dalla spada.

9. In solitudines sempiternas tradam te, et civitates tuae non habitabuntur, et scietis quoniam ego Dominus.

9. Ti ridurrò a una desolazione eterna; e le tue città non saranno più abitate. Così conoscerete che io sono il Signore.

10. Eo quod dixeris: “Duae gentes et duae terrae meae erunt, et hereditate possidebo eas!”, cum Dominus esset ibi;

10. Poiché hai detto: "Le due nazioni e i due paesi sono miei, noi li possederemo", nonostante che là ci fosse il Signore,

11. propterea, vivo ego, dicit Dominus Deus, faciam iuxta iram tuam et secundum zelum tuum, quem fecisti odio habens eos, et notus efficiar in eis, cum te iudicavero.

11. perciò, per la mia vita, oracolo di Dio, mio Signore, ti tratterò secondo l'ira e l'invidia che hai mostrato nel tuo odio contro di essi. Sarò riconosciuto da loro da come ti giudicherò

12. Et scies quia ego Dominus audivi universa opprobria tua, quae locutus es de montibus Israel dicens: “Deserti nobis ad devorandum dati sunt!”.

12. e tu riconoscerai che io, il Signore, ho udito tutte le tue ingiurie; infatti hai detto così contro i monti d'Israele: "Sono devastati, sono dati a noi perché ce li mangiamo".

13. Et insurrexistis super me ore vestro et vociferati estis vobis adversum me verba vestra; ego audivi.

13. Vi siete gonfiati contro di me, con la vostra bocca mi avete subissato di parole. Ho sentito, sì!

14. Haec dicit Dominus Deus: Laetante universa terra, in solitudinem te redigam;

14. Così dice Dio, mio Signore: Con la gioia di tutto il paese farò in te una desolazione.

15. sicuti gavisus es super hereditatem domus Israel, eo quod fuerit dissipata, sic faciam tibi: dissipatus eris, mons Seir, et Idumaea omnis, et scient quia ego Dominus.

15. Siccome tu hai goduto per l'eredità della casa d'Israele, perché è desolata, così tratterò te: diverrai una desolazione tu, monte di Seir e tutto Edom; si saprà che io sono il Signore".



Lisez la Bible en un an

Rejoignez notre communauté et lisez la Bible en entier en 365 jours. Un parcours structuré et inspirant pour approfondir votre foi et votre connaissance des Écritures.