Vangelo secondo Matteo, 21
1. Quando furono vicini a Gerusalemme e giunsero presso Bètfage, verso il monte degli Ulivi, Gesù mandò due dei suoi discepoli
1. et cum adpropinquassent Hierosolymis et venissent Bethfage ad montem Oliveti tunc Jesus misit duos discipulos
2. dicendo loro: «Andate nel villaggio che vi sta di fronte: subito troverete un'asina legata e con essa un puledro. Scioglieteli e conduceteli a me.
2. dicens eis ite in castellum quod contra vos est et statim invenietis asinam alligatam et pullum cum ea solvite et adducite mihi
3. Se qualcuno poi vi dirà qualche cosa, risponderete: Il Signore ne ha bisogno, ma li rimanderà subito».
3. et si quis vobis aliquid dixerit dicite quia Dominus his opus habet et confestim dimittet eos
4. Ora questo avvenne perché si adempisse ciò che era stato annunziato dal profeta:
4. hoc autem factum est ut impleretur quod dictum est per prophetam dicentem
5. Dite alla figlia di Sion: Ecco, il tuo re viene a te mite, seduto su un'asina, con un puledro figlio di bestia da soma.
5. dicite filiæ Sion ecce rex tuus venit tibi mansuetus et sedens super asinam et pullum filium subiugalis
6. I discepoli andarono e fecero quello che aveva ordinato loro Gesù:
6. euntes autem discipuli fecerunt sicut præcepit illis Jesus
7. condussero l'asina e il puledro, misero su di essi i mantelli ed egli vi si pose a sedere.
7. et adduxerunt asinam et pullum et inposuerunt super eis vestimenta sua et eum desuper sedere fecerunt
8. La folla numerosissima stese i suoi mantelli sulla strada mentre altri tagliavano rami dagli alberi e li stendevano sulla via.
8. plurima autem turba straverunt vestimenta sua in via alii autem cædebant ramos de arboribus et sternebant in via
9. La folla che andava innanzi e quella che veniva dietro, gridava: Benedetto colui che viene nel nome del Signore! Osanna nel più alto dei cieli!
9. turbæ autem quæ præcedebant et quæ sequebantur clamabant dicentes osanna Filio David benedictus qui venturus est in nomine Domini osanna in altissimis
10. Entrato Gesù in Gerusalemme, tutta la città fu in agitazione e la gente si chiedeva: «Chi è costui?».
10. et cum intrasset Hierosolymam commota est universa civitas dicens quis est hic
11. E la folla rispondeva: «Questi è il profeta Gesù, da Nazaret di Galilea».
11. populi autem dicebant hic est Jesus propheta a Nazareth Galilææ
12. Gesù entrò poi nel tempio e scacciò tutti quelli che vi trovò a comprare e a vendere; rovesciò i tavoli dei cambiavalute e le sedie dei venditori di colombe
12. et intravit Jesus in templum Dei et eiciebat omnes vendentes et ementes in templo et mensas nummulariorum et cathedras vendentium columbas evertit
13. e disse loro: «La Scrittura dice: ma voi ne fate una spelonca di ladri».
13. et dicit eis scriptum est domus mea domus orationis vocabitur vos autem fecistis eam speluncam latronum
14. Gli si avvicinarono ciechi e storpi nel tempio ed egli li guarì.
14. et accesserunt ad eum cæci et claudi in templo et sanavit eos
15. Ma i sommi sacerdoti e gli scribi, vedendo le meraviglie che faceva e i fanciulli che acclamavano nel tempio: «Osanna al figlio di Davide», si sdegnarono
15. videntes autem principes sacerdotum et scribæ mirabilia quæ fecit et pueros clamantes in templo et dicentes osanna Filio David indignati sunt
16. e gli dissero: «Non senti quello che dicono?». Gesù rispose loro: «Sì, non avete mai letto: ti sei procurata una lode?».
16. et dixerunt ei audis quid isti dicant Jesus autem dicit eis utique numquam legistis quia ex ore infantium et lactantium perfecisti laudem
17. E, lasciatili, uscì fuori dalla città, verso Betània, e là trascorse la notte.
17. et relictis illis abiit foras extra civitatem in Bethaniam ibique mansit
18. La mattina dopo, mentre rientrava in città, ebbe fame.
18. mane autem revertens in civitatem esuriit
19. Vedendo un fico sulla strada, gli si avvicinò, ma non vi trovò altro che foglie, e gli disse: «Non nasca mai più frutto da te». E subito quel fico si seccò.
19. et videns fici arborem unam secus viam venit ad eam et nihil invenit in ea nisi folia tantum et ait illi numquam ex te fructus nascatur in sempiternum et arefacta est continuo ficulnea
20. Vedendo ciò i discepoli rimasero stupiti e dissero: «Come mai il fico si è seccato immediatamente?».
20. et videntes discipuli mirati sunt dicentes quomodo continuo aruit
21. Rispose Gesù: «In verità vi dico: Se avrete fede e non dubiterete, non solo potrete fare ciò che è accaduto a questo fico, ma anche se direte a questo monte: Levati di lì e gettati nel mare, ciò avverrà.
21. respondens autem Jesus ait eis amen dico vobis si habueritis fidem et non hæsitaveritis non solum de ficulnea facietis sed et si monti huic dixeritis tolle et jacta te in mare fiet
22. E tutto quello che chiederete con fede nella preghiera, lo otterrete».
22. et omnia quæcumque petieritis in oratione credentes accipietis
23. Entrato nel tempio, mentre insegnava gli si avvicinarono i sommi sacerdoti e gli anziani del popolo e gli dissero: «Con quale autorità fai questo? Chi ti ha dato questa autorità?».
23. et cum venisset in templum accesserunt ad eum docentem principes sacerdotum et seniores populi dicentes in qua potestate hæc facis et quis tibi dedit hanc potestatem
24. Gesù rispose: «Vi farò anch'io una domanda e se voi mi rispondete, vi dirò anche con quale autorità faccio questo.
24. respondens Jesus dixit illis interrogabo vos et ego unum sermonem quem si dixeritis mihi et ego vobis dicam in qua potestate hæc facio
25. Il battesimo di Giovanni da dove veniva? Dal cielo o dagli uomini?». Ed essi riflettevano tra sé dicendo: «Se diciamo: "dal Cielo", ci risponderà: "perché dunque non gli avete creduto?'';
25. baptismum Johannis unde erat e cælo an ex hominibus at illi cogitabant inter se dicentes si dixerimus e cælo dicet nobis quare ergo non credidistis illi
26. se diciamo "dagli uomini", abbiamo timore della folla, perché tutti considerano Giovanni un profeta».
26. si autem dixerimus ex hominibus timemus turbam omnes enim habent Johannem sicut prophetam
27. Rispondendo perciò a Gesù, dissero: «Non lo sappiamo». Allora anch'egli disse loro: «Neanch'io vi dico con quale autorità faccio queste cose».
27. et respondentes Jesu dixerunt nescimus ait illis et ipse nec ego dico vobis in qua potestate hæc facio
28. «Che ve ne pare? Un uomo aveva due figli; rivoltosi al primo disse: Figlio, và oggi a lavorare nella vigna.
28. quid autem vobis videtur homo habebat duos filios et accedens ad primum dixit fili vade hodie operare in vinea mea
29. Ed egli rispose: Sì, signore; ma non andò.
29. ille autem respondens ait nolo postea autem pænitentia motus abiit
30. Rivoltosi al secondo, gli disse lo stesso. Ed egli rispose: Non ne ho voglia; ma poi, pentitosi, ci andò.
30. accedens autem ad alterum dixit similiter at ille respondens ait eo domine et non ivit
31. Chi dei due ha compiuto la volontà del padre?». Dicono: «L'ultimo». E Gesù disse loro: «In verità vi dico: I pubblicani e le prostitute vi passano avanti nel regno di Dio.
31. quis ex duobus fecit voluntatem patris dicunt novissimus dicit illis Jesus amen dico vobis quia publicani et meretrices præcedunt vos in regno Dei
32. E' venuto a voi Giovanni nella via della giustizia e non gli avete creduto; i pubblicani e le prostitute invece gli hanno creduto. Voi, al contrario, pur avendo visto queste cose, non vi siete nemmeno pentiti per credergli.
32. venit enim ad vos Johannes in via justitiæ et non credidistis ei publicani autem et meretrices crediderunt ei vos autem videntes nec pænitentiam habuistis postea ut crederetis ei
33. Ascoltate un'altra parabola: C'era un padrone che piantò una vigna e la circondò con una siepe, vi scavò un frantoio, vi costruì una torre, poi l'affidò a dei vignaioli e se ne andò.
33. aliam parabolam audite homo erat pater familias qui plantavit vineam et sepem circumdedit ei et fodit in ea torcular et ædificavit turrem et locavit eam agricolis et peregre profectus est
34. Quando fu il tempo dei frutti, mandò i suoi servi da quei vignaioli a ritirare il raccolto.
34. cum autem tempus fructuum adpropinquasset misit servos suos ad agricolas ut acciperent fructus ejus
35. Ma quei vignaioli presero i servi e uno lo bastonarono, l'altro lo uccisero, l'altro lo lapidarono.
35. et agricolæ adprehensis servis ejus alium ceciderunt alium occiderunt alium vero lapidaverunt
36. Di nuovo mandò altri servi più numerosi dei primi, ma quelli si comportarono nello stesso modo.
36. iterum misit alios servos plures prioribus et fecerunt illis similiter
37. Da ultimo mandò loro il proprio figlio dicendo: Avranno rispetto di mio figlio!
37. novissime autem misit ad eos filium suum dicens verebuntur filium meum
38. Ma quei vignaioli, visto il figlio, dissero tra sé: Costui è l'erede; venite, uccidiamolo, e avremo noi l'eredità.
38. agricolæ autem videntes filium dixerunt intra se hic est heres venite occidamus eum et habebimus hereditatem ejus
39. E, presolo, lo cacciarono fuori della vigna e l'uccisero.
39. et adprehensum eum ejecerunt extra vineam et occiderunt
40. Quando dunque verrà il padrone della vigna che farà a quei vignaioli?».
40. cum ergo venerit dominus vineæ quid faciet agricolis illis
41. Gli rispondono: «Farà morire miseramente quei malvagi e darà la vigna ad altri vignaioli che gli consegneranno i frutti a suo tempo».
41. ajunt illi malos male perdet et vineam locabit aliis agricolis qui reddant ei fructum temporibus suis
42. E Gesù disse loro: «Non avete mai letto nelle Scritture: è diventata testata d'angolo; dal Signore è stato fatto questo ed è mirabile agli occhi nostri?
42. dicit illis Jesus numquam legistis in scripturis lapidem quem reprobaverunt ædificantes hic factus est in caput anguli a Domino factum est istud et est mirabile in oculis nostris
43. Perciò io vi dico: vi sarà tolto il regno di Dio e sarà dato a un popolo che lo farà fruttificare.
43. ideo dico vobis quia auferetur a vobis regnum Dei et dabitur genti facienti fructus ejus
44. Chi cadrà sopra questa pietra sarà sfracellato; e qualora essa cada su qualcuno, lo stritolerà».
44. et qui ceciderit super lapidem istum confringetur super quem vero ceciderit conteret eum
45. Udite queste parabole, i sommi sacerdoti e i farisei capirono che parlava di loro e cercavano di catturarlo; ma avevano paura della folla che lo considerava un profeta.
45. et cum audissent principes sacerdotum et Pharisæi parabolas ejus cognoverunt quod de ipsis diceret
46.
46. et quærentes eum tenere timuerunt turbas quoniam sicut prophetam eum habebant
