Provérbios, 2
1. Meu filho, se receberes as minhas palavras, e tiveres os meus mandamentos dentro do teu coração,
1. υἱέ ἐὰν δεξάμενος ῥῆσιν ἐμῆς ἐντολῆς κρύψῃς παρὰ σεαυτῷ
2. de sorte que o teu ouvido esteja atento à voz da sabedoria, e o teu coração inclinado à prudência;
2. ὑπακούσεται σοφίας τὸ οὖς σου καὶ παραβαλεῖς καρδίαν σου εἰς σύνεσιν παραβαλεῖς δὲ αὐτὴν ἐπὶ νουθέτησιν τῷ υἱῷ σου
3. se tu invocares a sabedoria, se inclinares o teu coração para a prudência;
3. ἐὰν γὰρ τὴν σοφίαν ἐπικαλέσῃ καὶ τῇ συνέσει δῷς φωνήν σου τὴν δὲ αἴσθησιν ζητήσῃς μεγάλῃ τῇ φωνῇ
4. se a buscares como o dinheiro, e procurares desenterrá-la como se faz com os tesouros, então compreenderás o temor do Senhor, e chegarás ao conhecimento de Deus.
4. καὶ ἐὰν ζητήσῃς αὐτὴν ὡς ἀργύριον καὶ ὡς θησαυροὺς ἐξερευνήσῃς αὐτήν
5.
5. τότε συνήσεις φόβον κυρίου καὶ ἐπίγνωσιν θεοῦ εὑρήσεις
6. Com efeito o Senhor é quem dá a sabedoria, e da sua boca procedem a prudência e a ciência. Ele reserva a salvação para os justos, protege os que caminham rectamente, (ver nota)
6. ὅτι κύριος δίδωσιν σοφίαν καὶ ἀπὸ προσώπου αὐτοῦ γνῶσις καὶ σύνεσις
7.
7. καὶ θησαυρίζει τοῖς κατορθοῦσι σωτηρίαν ὑπερασπιεῖ τὴν πορείαν αὐτῶν
8. sendo ele mesmo que defende o caminho da justiça e dirige os passos dos santos (durante esta vida).
8. τοῦ φυλάξαι ὁδοὺς δικαιωμάτων καὶ ὁδὸν εὐλαβουμένων αὐτὸν διαφυλάξει
9. Então conhecerás a justiça, a rectidão, a equidade, todos os bons caminhos.
9. τότε συνήσεις δικαιοσύνην καὶ κρίμα καὶ κατορθώσεις πάντας ἄξονας ἀγαθούς
10. Se a sabedoria entrar no teu coração, e a ciência agradar à tua alma,
10. ἐὰν γὰρ ἔλθῃ ἡ σοφία εἰς σὴν διάνοιαν ἡ δὲ αἴσθησις τῇ σῇ ψυχῇ καλὴ εἶναι δόξῃ
11. a reflexão te guardará, e a prudência te conservará,
11. βουλὴ καλὴ φυλάξει σε ἔννοια δὲ ὁσία τηρήσει σε
12. a fim de seres livre do caminho mau e do homem que fala coisas perversas,
12. ἵνα ῥύσηταί σε ἀπὸ ὁδοῦ κακῆς καὶ ἀπὸ ἀνδρὸς λαλοῦντος μηδὲν πιστόν
13. dos que abandonam o caminho recto, e andam por caminhos tenebrosos,
13. ὦ οἱ ἐγκαταλείποντες ὁδοὺς εὐθείας τοῦ πορεύεσθαι ἐν ὁδοῖς σκότους
14. que se alegram por terem feito o mal e se regozijam na perversidade,
14. οἱ εὐφραινόμενοι ἐπὶ κακοῖς καὶ χαίροντες ἐπὶ διαστροφῇ κακῇ
15. cujos caminhos são tortuosos cujas vias são oblíquas.
15. ὧν αἱ τρίβοι σκολιαὶ καὶ καμπύλαι αἱ τροχιαὶ αὐτῶν
16. Preservar-te-á da mulher alheia (ou dissoluta) da estranha que usa de palavras lúbricas,
16. τοῦ μακράν σε ποιῆσαι ἀπὸ ὁδοῦ εὐθείας καὶ ἀλλότριον τῆς δικαίας γνώμης
17. que abandona o companheiro da sua juventude,
17. υἱέ μή σε καταλάβῃ κακὴ βουλὴ ἡ ἀπολείπουσα διδασκαλίαν νεότητος καὶ διαθήκην θείαν ἐπιλελησμένη
18. e esquece a aliança do seu Deus. A sua casa declina para a morte, as suas veredas para a morada dos mortos. (ver nota)
18. ἔθετο γὰρ παρὰ τῷ θανάτῳ τὸν οἶκον αὐτῆς καὶ παρὰ τῷ ᾅδῃ μετὰ τῶν γηγενῶν τοὺς ἄξονας αὐτῆς
19. Todos os que têm trato com ela, não voltarão atrás, nem retomarão as veredas da vida. (ver nota)
19. πάντες οἱ πορευόμενοι ἐν αὐτῇ οὐκ ἀναστρέψουσιν οὐδὲ μὴ καταλάβωσιν τρίβους εὐθείας οὐ γὰρ καταλαμβάνονται ὑπὸ ἐνιαυτῶν ζωῆς
20. Segue (meu filho) o bom caminho, anda nas vias dos justos
20. εἰ γὰρ ἐπορεύοντο τρίβους ἀγαθάς εὕροσαν ἂν τρίβους δικαιοσύνης λείους
21. Porque os que são rectos, habitarão na terra, nela permanecerão os íntegros.
21. χρηστοὶ ἔσονται οἰκήτορες γῆς ἄκακοι δὲ ὑπολειφθήσονται ἐν αὐτῇ ὅτι εὐθεῖς κατασκηνώσουσι γῆν καὶ ὅσιοι ὑπολειφθήσονται ἐν αὐτῇ
22. Porém os ímpios serão exterminados da terra, os que procedem iniquamente serão arrancados dela.
22. ὁδοὶ ἀσεβῶν ἐκ γῆς ὀλοῦνται οἱ δὲ παράνομοι ἐξωσθήσονται ἀπ’ αὐτῆς