Mosaico decorativo

1. Tendo, pois. Cristo sofrido (por nós) na carne, armai-vos também vós do mesmo pensamento: aquele que sofreu na carne, deixou de pecar, (ver nota)

1. χριστοῦ οὗν παθόντος σαρκὶ καὶ ὑμεῖς τὴν αὐτὴν ἔννοιαν ὁπλίσασθε, ὅτι ὁ παθὼν σαρκὶ πέπαυται ἁμαρτίας,

2. para viver durante o tempo que lhe resta (passar) na carne, não segundo as paixões humanas, mas segundo a vontade de Deus.

2. εἰς τὸ μηκέτι ἀνθρώπων ἐπιθυμίαις ἀλλὰ θελήματι θεοῦ τὸν ἐπίλοιπον ἐν σαρκὶ βιῶσαι χρόνον.

3. Pois basta no tempo passado ter feito a vontade dos gentios, entregando-se aos desregramentos, às paixões, à embriaguez, aos excessos do comer e do beber, e ao ilícito culto dos ídolos.

3. ἀρκετὸς γὰρ ὁ παρεληλυθὼς χρόνος τὸ βούλημα τῶν ἐθνῶν κατειργάσθαι, πεπορευμένους ἐν ἀσελγείαις, ἐπιθυμίαις, οἰνοφλυγίαις, κώμοις, πότοις, καὶ ἀθεμίτοις εἰδωλολατρίαις.

4. Por isso é que (os infiéis) estranham agora que não concorrais ao mesmo transbordar de devassidões, e enchem-vos de vitupérios.

4. ἐν ᾧ ξενίζονται μὴ συντρεχόντων ὑμῶν εἰς τὴν αὐτὴν τῆς ἀσωτίας ἀνάχυσιν, βλασφημοῦντες·

5. Mas eles darão conta àquele que está pronto para julgar os vivos e os mortos.

5. οἳ ἀποδώσουσιν λόγον τῶ ἑτοίμως ἔχοντι κρῖναι ζῶντας καὶ νεκρούς.

6. Por isso foi o Evangelho também pregado aos mortos, para que, julgados (ou castigados) diante dos homens na carne, vivam segundo Deus no espírito.

6. εἰς τοῦτο γὰρ καὶ νεκροῖς εὐηγγελίσθη ἵνα κριθῶσι μὲν κατὰ ἀνθρώπους σαρκὶ ζῶσι δὲ κατὰ θεὸν πνεύματι.

7. Ora o fim de todas as coisas está próximo. Portanto sede prudentes e sóbrios para vos entregardes à oração.

7. πάντων δὲ τὸ τέλος ἤγγικεν. σωφρονήσατε οὗν καὶ νήψατε εἰς προσευχάς·

8. Sobretudo tende uns para com os outros uma caridade ardente, porque a caridade cobre uma multidão de pecados (Prov. 10.12) (levando Deus a perdoá-los).

8. πρὸ πάντων τὴν εἰς ἑαυτοὺς ἀγάπην ἐκτενῆ ἔχοντες, ὅτι ἀγάπη καλύπτει πλῆθος ἁμαρτιῶν·

9. Exercei a hospitalidade uns com os outros, sem murmuração.

9. φιλόξενοι εἰς ἀλλήλους ἄνευ γογγυσμοῦ·

10. Cada um ponha ao serviço dos outros o dom que recebeu, como bons despenseiros da multiforme graça de Deus.

10. ἕκαστος καθὼς ἔλαβεν χάρισμα, εἰς ἑαυτοὺς αὐτὸ διακονοῦντες ὡς καλοὶ οἰκονόμοι ποικίλης χάριτος θεοῦ.

11. Se alguém fala, fale com palavras de Deus; se alguém exerce um ministério, exerça-o como por uma virtude que Deus dá, para que em todas as coisas seja Deus honrado por Jesus Cristo, a quem pertence a glória e o império pelos séculos dos séculos. Amen.

11. εἴ τις λαλεῖ, ὡς λόγια θεοῦ· εἴ τις διακονεῖ, ὡς ἐξ ἰσχύος ἧς χορηγεῖ ὁ θεός· ἵνα ἐν πᾶσιν δοξάζηται ὁ θεὸς διὰ ἰησοῦ χριστοῦ, ᾧ ἐστιν ἡ δόξα καὶ τὸ κράτος εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων· ἀμήν.

12. Caríssimos, não estranheis o fogo (da tribulação), que se acendeu no meio de vós para vos provar, como se vos acontecesse alguma coisa de extraordinário ;

12. ἀγαπητοί, μὴ ξενίζεσθε τῇ ἐν ὑμῖν πυρώσει πρὸς πειρασμὸν ὑμῖν γινομένῃ ὡς ξένου ὑμῖν συμβαίνοντος,

13. mas alegrai-vos de serdes participantes dos sofrimentos de Cristo, para que vos alegreis também e exulteis, quando se manifestar a sua glória.

13. ἀλλὰ καθὸ κοινωνεῖτε τοῖς τοῦ χριστοῦ παθήμασιν χαίρετε, ἵνα καὶ ἐν τῇ ἀποκαλύψει τῆς δόξης αὐτοῦ χαρῆτε ἀγαλλιώμενοι.

14. Se sois ultrajados por causa do nome de Cristo, bem-aventurados sois, porque o Espírito de glória, o Espírito de Deus repousa sobre vós.

14. εἰ ὀνειδίζεσθε ἐν ὀνόματι χριστοῦ, μακάριοι, ὅτι τὸ τῆς δόξης καὶ τὸ τοῦ θεοῦ πνεῦμα ἐφ᾽ ὑμᾶς ἀναπαύεται.

15. Nenhum de vós sofra como homicida, ladrão, malfeitor ou delator.

15. μὴ γάρ τις ὑμῶν πασχέτω ὡς φονεὺς ἢ κλέπτης ἢ κακοποιὸς ἢ ὡς ἀλλοτριεπίσκοπος·

16. Mas, se (sofre) como cristão, não se envergonhe, antes glorifique a Deus por tal nome.

16. εἰ δὲ ὡς χριστιανός, μὴ αἰσχυνέσθω, δοξαζέτω δὲ τὸν θεὸν ἐν τῶ ὀνόματι τούτῳ.

17. Porque chegou o tempo de começar o juízo pela casa de Deus. Ora, se começa por nós, qual será o fim daqueles que não obedecem ao Evangelho de Deus ? (ver nota)

17. ὅτι [ὁ] καιρὸς τοῦ ἄρξασθαι τὸ κρίμα ἀπὸ τοῦ οἴκου τοῦ θεοῦ· εἰ δὲ πρῶτον ἀφ᾽ ἡμῶν, τί τὸ τέλος τῶν ἀπειθούντων τῶ τοῦ θεοῦ εὐαγγελίῳ;

18. Se o justo a custo será salvo, o que acontecerá ao impio e ao pecador? (Prov. XI,31).

18. καὶ εἰ ὁ δίκαιος μόλις σῴζεται, ὁ ἀσεβὴς καὶ ἁμαρτωλὸς ποῦ φανεῖται;

19. Por isso também aqueles que sofrem segundo a vontade de Deus, encomendam as suas almas ao Criador fiel, praticando o bem.

19. ὥστε καὶ οἱ πάσχοντες κατὰ τὸ θέλημα τοῦ θεοῦ πιστῶ κτίστῃ παρατιθέσθωσαν τὰς ψυχὰς αὐτῶν ἐν ἀγαθοποιΐᾳ.



Lisez la Bible en un an

Rejoignez notre communauté et lisez la Bible en entier en 365 jours. Un parcours structuré et inspirant pour approfondir votre foi et votre connaissance des Écritures.