2º Carta a los Corintios, 2
1. Preferí no volver a visitarlos, si iba a causar otra vez tristezas.
1. Statui autem hoc ipse apud me, ne iterum in tristitia venirem ad vos;
2. Pues si yo los aflijo, ¿quién me devolverá la alegría, sino aquel a quien he afligido?
2. si enim ego contristo vos, et quis est qui me laetificet, nisi qui contristatur ex me?
3. Por eso les escribí: «Ojalá que cuando vaya no tenga que entristecerme a causa de los mismos que deberían ser mi alegría. Confío y estoy seguro de que todos podrán compartir mi alegría.»
3. Et hoc ipsum scripsi, ut non, cum venero, tristitiam habeam de quibus oportebat me gaudere, confidens in omnibus vobis, quia meum gaudium omnium vestrum est.
4. En efecto, les escribí profundamente preocupado y afligido, y hasta con lágrimas; no quería causarles tristeza, sino que se dieran cuenta del amor inmenso que les tengo.
4. Nam ex multa tribulatione et angustia cordis scripsi vobis per multas lacrimas, non ut contristemini, sed ut sciatis quam carita tem habeo abundantius in vos.
5. Si alguno ha causado molestia, no es a mí a quien ha molestado, sino a todos ustedes; y tampoco quisiera exagerar.
5. Si quis autem contristavit, non me contristavit, sed ex parte, ut non onerem, omnes vos.
6. Ya le basta la reprensión que recibió de la comunidad.
6. Sufficit illi, qui eiusmodi est, obiurgatio haec, quae fit a pluribus,
7. Ahora es mejor que lo perdonen y le den ánimo, no sea que la pena sea más grande de lo que puede soportar.
7. ita ut e contra magis donetis et consolemini, ne forte abundantiore tristitia absorbeatur, qui eiusmodi est.
8. Les ruego, pues, que le demuestren cariño.
8. Propter quod obsecro vos, ut confirmetis in illum caritatem;
9. En realidad les escribí para comprobar si podía contar con ustedes y con su total obediencia.
9. ideo enim et scripsi, ut cognoscam probationem vestram, an in omnibus oboedientes sitis.
10. A quien ustedes perdonen, también yo le perdono, y lo que he perdonado, si realmente tenía algo que perdonar, lo perdoné en atención a ustedes, en presencia de Cristo.
10. Cui autem aliquid donatis, et ego; nam et ego, quod donavi, si quid donavi, propter vos in persona Christi,
11. Así no se aprovechará Satanás de nosotros, pues conocemos muy bien sus propósitos.
11. ut non circumveniamur a Satana; non enim ignoramus cogitationes eius.
12. Así, pues, llegué a Tróade para predicar el Evangelio de Cristo, y gracias al Señor se me abrió una puerta.
12. Cum venissem autem Troadem ob evangelium Christi, et ostium mihi apertum esset in Domino,
13. Mi espíritu, sin embargo, quedaba inquieto porque no había encontrado a mi hermano Tito, por lo que me despedí de ellos y salí para Macedonia.
13. non habui requiem spiritui meo, eo quod non invenerim Titum fratrem meum, sed valefaciens eis profectus sum in Macedoniam.
14. Gracias sean dadas a Dios, que siempre nos lleva en el desfile victorioso de Cristo y que por nuestro ministerio difunde por todas partes su conocimiento cual fragancia de incienso.
14. Deo autem gratias, qui semper triumphat nos in Christo et odorem notitiae suae manifestat per nos in omni loco.
15. Si Cristo es la víctima, nosotros somos la fragancia que sube del sacrificio hacia Dios, y la perciben tanto los que se salvan como los que se pierden.
15. Quia Christi bonus odor sumus Deo in his, qui salvi fiunt, et in his, qui pereunt:
16. Para los que se pierden es olor de muerte que lleva a la muerte; para los que se salvan, fragancia de vida que conduce a la vida. Pero ¿quién está a la altura de esta misión?
16. aliis quidem odor ex morte in mortem, aliis autem odor ex vita in vitam. Et ad haec quis idoneus?
17. Se encuentran con facilidad vendedores de la palabra de Dios, pero nosotros actuamos por convicción; todo procede de Dios y lo decimos en su presencia, en Cristo.
17. Non enim sumus sicut plurimi adulterantes verbum Dei, sed sicut ex sinceritate, sed sicut ex Deo coram Deo in Christo loquimur.
