Mosaico decorativo

1. «Dios de los Padres, Señor de la misericordia, que hiciste el universo con tu palabra,

1. Deus parentum et Domine misericordiæ tuæ qui fecisti omnia verbo tuo

2. y con tu Sabiduría formaste al hombre para que dominase sobre los seres por ti creados,

2. et sapientia tua constituisti hominem ut dominetur creaturæ quæ a te facta est

3. administrase el mundo con santidad y justicia y juzgase con rectitud de espíritu,

3. ut disponat orbem terrarum in æquitate et justitia et in directione cordis judicium judicet

4. dame la Sabiduría, que se sienta junto a tu trono, y no me excluyas del número de tus hijos.

4. da mihi sedium tuarum adsistricem sapientiam et noli me reprobare a pueris tuis

5. Que soy un siervo tuyo, hijo de tu sierva, un hombre débil y de vida efímera, poco apto para entender la justicia y las leyes.

5. quoniam ego servus tuus et filius ancillæ tuæ sum homo infirmus et exigui temporis et minor ad intellectum judicii et legum

6. Pues, aunque uno sea perfecto entre los hijos de los hombres, si le falta la Sabiduría que de ti procede, en nada será tenido.

6. et si quis erit consummatus inter filios hominum si afuerit ab illo sapientia tua in nihilum conputabitur

7. Tú me elegiste como rey de tu pueblo, como juez de tus hijos y tus hijas;

7. tu me elegisti regem populo tuo et judicem filiorum tuorum et filiarum

8. tú me ordenaste edificar un santuario en tu monte santo y un altar en la ciudad donde habitas, imitación de la Tienda santa que habías preparado desde el principio.

8. dixisti ædificare templum in monte sancto tuo et in civitate habitationis tuæ aram similitudinem tabernaculi sancti tui quod præparasti ab initio

9. Contigo está la Sabiduría que conoce tus obras, que estaba presente cuando hacías el mundo, que sabe lo que es agradable a tus ojos, y lo que es conforme a tus mandamientos.

9. et tecum sapientia quæ novit opera tua quæ et adfuit tunc cum orbem terrarum faceres et sciebat quid placitum esset oculis tuis et quid directum in præceptis tuis

10. Envíala de los cielos santos, mándala de tu trono de gloria para que a mi lado participe en mis trabajos y sepa yo lo que te es agradable,

10. mitte illam de sanctis cælis tuis et mitte illam a sede magnitudinis tuæ ut mecum sit et mecum laboret et sciam quid acceptum sit apud te

11. pues ella todo lo sabe y entiende. Ella me guiará prudentemente en mis empresas y me protegerá con su gloria.

11. scit enim illa omnia et intellegit et deducet me in operibus meis sobrie et custodiet me in sua potentia

12. Entonces mis obras serán aceptables, juzgaré a tu pueblo con justicia y seré digno del trono de mi padre.

12. et erunt accepta opera mea et disponam populum tuum juste et ero dignus sedium patris mei

13. ¿Qué hombre, en efecto, podrá conocer la voluntad de Dios? ¿Quién hacerse idea de lo que el Señor quiere?

13. quis enim hominum poterit scire consilium Dei aut quis poterit cogitare quid velit Dominus

14. Los pensamientos de los mortales son tímidos e inseguras nuestras ideas,

14. cogitationes enim mortalium timidæ et incertæ providentiæ nostræ

15. pues un cuerpo corruptible agobia el alma y esta tienda de tierra abruma el espíritu lleno de preocupaciones.

15. corpus enim quod corrumpitur adgravat animam et deprimit terrena inhabitatio sensum multa cogitantem

16. Trabajosamente conjeturamos lo que hay sobre la tierra y con fatiga hallamos lo que está a nuestro alcance; ¿quién, entonces, ha rastreado lo que está en los cielos?

16. et difficile æstimamus quæ in terra sunt et quæ in prospectu sunt invenimus cum labore quæ in cælis sunt autem quis investigavit

17. Y ¿quién habría conocido tu voluntad, si tú no le hubieses dado la Sabiduría y no le hubieses enviado de lo alto tu espíritu santo?

17. sensum autem tuum quis scivit nisi tu dederis sapientiam et miseris sanctum spiritum tuum de altissimis

18. Sólo así se enderezaron los caminos de los moradores de la tierra, así aprendieron los hombres lo que a ti te agrada y gracias a la Sabiduría se salvaron.»

18. et sic correctæ sunt semitæ eorum qui in terris sunt et quæ tibi placent didicerunt homines

19.

19. et per sapientiam sanati sunt



Lue Raamattu vuodessa

Liity yhteisöömme ja lue koko Raamattu 365 päivässä. Jäsennelty ja inspiroiva polku uskosi ja Raamatun tuntemuksesi syventämiseen.