Löydetty 15 Tulokset: Ruf
Qui prior egressus est, rufus erat, et totus in morem pellis hispidus: vocatumque est nomen ejus Esau. Protinus alter egrediens, plantam fratris tenebat manu: et idcirco appellavit eum Jacob. (Liber Genesis 25, 25)
ait: Da mihi de coctione hac rufa, quia oppido lassus sum. Quam ob causam vocatum est nomen ejus Edom. (Liber Genesis 25, 30)
et in loco ulceris cicatrix alba apparuerit, sive subrufa, adducetur homo ad sacerdotem. (Liber Leviticus 13, 19)
Caro autem et cutis, quam ignis exusserit, et sanata albam sive rufam habuerit cicatricem, (Liber Leviticus 13, 24)
Sin autem in calvitio sive in recalvatione albus vel rufus color fuerit exortus, (Liber Leviticus 13, 42)
si alba vel rufa macula fuerit infecta, lepra reputabitur, ostendeturque sacerdoti: (Liber Leviticus 13, 49)
Ista est religio victimæ, quam constituit Dominus. Præcipe filiis Israël, ut adducant ad te vaccam rufam ætatis integræ, in qua nulla sit macula, nec portaverit jugum: (Liber Numeri 19, 2)
Misit ergo, et adduxit eum. Erat autem rufus, et pulcher aspectu, decoraque facie: et ait Dominus: Surge, unge eum: ipse est enim. (Liber I Samuelis 16, 12)
Cumque inspexisset Philisthæus, et vidisset David, despexit eum. Erat enim adolescens, rufus, et pulcher aspectu. (Liber I Samuelis 17, 42)
Vidi per noctem, et ecce vir ascendens super equum rufum, et ipse stabat inter myrteta, quæ erant in profundo, et post eum equi rufi, varii, et albi. (Prophetia Zachariae 1, 8)
In quadriga prima equi rufi, et in quadriga secunda equi nigri, (Prophetia Zachariae 6, 2)
Et angariaverunt prætereuntem quempiam, Simonem Cyrenæum venientem de villa, patrem Alexandri et Rufi, ut tolleret crucem ejus. (Evangelium secundum Marcum 15, 21)