Löydetty 3231 Tulokset: Ram
sed loquimur Dei sapientiam in mysterio, quæ abscondita est, quam prædestinavit Deus ante sæcula in gloriam nostram, (Epistula I ad Corinthios 2, 7)
Usque in hanc horam et esurimus, et sitimus, et nudi sumus, et colaphis cædimur, et instabiles sumus, (Epistula I ad Corinthios 4, 11)
et laboramus operantes manibus nostris: maledicimur, et benedicimus: persecutionem patimur, et sustinemus: (Epistula I ad Corinthios 4, 12)
blasphemamur, et obsecramus: tamquam purgamenta hujus mundi facti sumus, omnium peripsema usque adhuc. (Epistula I ad Corinthios 4, 13)
Ad verecundiam vestram dico. Sic non est inter vos sapiens quisquam, qui possit judicare inter fratrem suum? (Epistula I ad Corinthios 6, 5)
Nolite fraudare invicem, nisi forte ex consensu ad tempus, ut vacetis orationi: et iterum revertimini in idipsum, ne tentet vos Satanas propter incontinentiam vestram. (Epistula I ad Corinthios 7, 5)
Porro hoc ad utilitatem vestram dico: non ut laqueum vobis injiciam, sed ad id, quod honestum est, et quod facultatem præbeat sine impedimento Dominum obsecrandi. (Epistula I ad Corinthios 7, 35)
Hæc autem omnia in figura contingebant illis: scripta sunt autem ad correptionem nostram, in quos fines sæculorum devenerunt. (Epistula I ad Corinthios 10, 11)
Et si habuero prophetiam, et noverim mysteria omnia, et omnem scientiam: et si habuero omnem fidem ita ut montes transferam, caritatem autem non habuero, nihil sum. (Epistula I ad Corinthios 13, 2)
Caritas patiens est, benigna est. Caritas non æmulatur, non agit perperam, non inflatur, (Epistula I ad Corinthios 13, 4)
Quotidie morior per vestram gloriam, fratres, quam habeo in Christo Jesu Domino nostro. (Epistula I ad Corinthios 15, 31)
Cum autem præsens fuero, quos probaveritis per epistolas, hos mittam perferre gratiam vestram in Jerusalem. (Epistula I ad Corinthios 16, 3)
