Löydetty 13039 Tulokset: No
Qui ait: Viri fratres et patres, audite: Deus gloriæ apparuit patri nostro Abrahæ cum esset in Mesopotamia, priusquam moraretur in Charan, (Actus Apostolorum 7, 2)
Et non dedit illi hæreditatem in ea, nec passum pedis: sed repromisit dare illi eam in possessionem, et semini ejus post ipsum, cum non haberet filium. (Actus Apostolorum 7, 5)
Venit autem fames in universam Ægyptum et Chanaan, et tribulatio magna: et non inveniebant cibos patres nostri. (Actus Apostolorum 7, 11)
Cum audisset autem Jacob esse frumentum in Ægypto, misit patres nostros primum: (Actus Apostolorum 7, 12)
Et descendit Jacob in Ægyptum: et defunctus est ipse, et patres nostri. (Actus Apostolorum 7, 15)
quoadusque surrexit alius rex in Ægypto, qui non sciebat Joseph. (Actus Apostolorum 7, 18)
Hic circumveniens genus nostrum, afflixit patres nostros ut exponerent infantes suos, ne vivificarentur. (Actus Apostolorum 7, 19)
Cum autem impleretur ei quadraginta annorum tempus, ascendit in cor ejus ut visitaret fratres suos filios Israël. (Actus Apostolorum 7, 23)
Existimabat autem intelligere fratres, quoniam Deus per manum ipsius daret salutem illis: at illi non intellexerunt. (Actus Apostolorum 7, 25)
Sequenti vero die apparuit illis litigantibus: et reconciliabat eos in pace, dicens: Viri, fratres estis: ut quid nocetis alterutrum? (Actus Apostolorum 7, 26)
Qui autem injuriam faciebat proximo, repulit eum, dicens: Quis te constituit principem et judicem super nos? (Actus Apostolorum 7, 27)
Ego sum Deus patrum tuorum, Deus Abraham, Deus Isaac, et Deus Jacob. Tremefactus autem Moyses, non audebat considerare. (Actus Apostolorum 7, 32)
