Löydetty 13039 Tulokset: No
Scio enim promptum animum vestrum: pro quo de vobis glorior apud Macedones. Quoniam et Achaia parata est ab anno præterito, et vestra æmulatio provocavit plurimos. (Epistula II ad Corinthios 9, 2)
ne cum venerint Macedones mecum, et invenerint vos imparatos, erubescamus nos (ut non dicamus vos) in hac substantia. (Epistula II ad Corinthios 9, 4)
Necessarium ergo existimavi rogare fratres, ut præveniant ad vos, et præparent repromissam benedictionem hanc paratam esse sic, quasi benedictionem, non tamquam avaritiam. (Epistula II ad Corinthios 9, 5)
Unusquisque, prout destinavit in corde suo, non ex tristitia, aut ex necessitate: hilarem enim datorem diligit Deus. (Epistula II ad Corinthios 9, 7)
ut in omnibus locupletati abundetis in omnem simplicitatem, quæ operatur per nos gratiarum actionem Deo. (Epistula II ad Corinthios 9, 11)
Quoniam ministerium hujus officii non solum supplet ea quæ desunt sanctis, sed etiam abundat per multas gratiarum actiones in Domino, (Epistula II ad Corinthios 9, 12)
Gratias Deo super inenarrabili dono ejus. (Epistula II ad Corinthios 9, 15)
Rogo autem vos ne præsens audeam per eam confidentiam, qua existimor audere in quosdam, qui arbitrantur nos tamquam secundum carnem ambulemus. (Epistula II ad Corinthios 10, 2)
In carne enim ambulantes, non secundum carnem militamus. (Epistula II ad Corinthios 10, 3)
Nam arma militiæ nostræ non carnalia sunt, sed potentia Deo ad destructionem munitionum, consilia destruentes, (Epistula II ad Corinthios 10, 4)
et in promptu habentes ulcisci omnem inobedientiam, cum impleta fuerit vestra obedientia. (Epistula II ad Corinthios 10, 6)
Quæ secundum faciem sunt, videte. Si quis confidit sibi Christi se esse, hoc cogitet iterum apud se: quia sicut ipse Christi est, ita et nos. (Epistula II ad Corinthios 10, 7)
