Löydetty 1481 Tulokset: Mea
Quoniam lumbi mei impleti sunt illusionibus, et non est sanitas in carne mea. (Liber Psalmorum 37, 8)
Cor meum conturbatum est ; dereliquit me virtus mea, et lumen oculorum meorum, et ipsum non est mecum. (Liber Psalmorum 37, 11)
Amici mei et proximi mei adversum me appropinquaverunt, et steterunt ; et qui juxta me erant, de longe steterunt: et vim faciebant qui quærebant animam meam. (Liber Psalmorum 37, 12)
Quoniam iniquitatem meam annuntiabo, et cogitabo pro peccato meo. (Liber Psalmorum 37, 19)
Dixi: Custodiam vias meas: ut non delinquam in lingua mea. Posui ori meo custodiam, cum consisteret peccator adversum me. (Liber Psalmorum 38, 2)
Concaluit cor meum intra me ; et in meditatione mea exardescet ignis. (Liber Psalmorum 38, 4)
Locutus sum in lingua mea: Notum fac mihi, Domine, finem meum, et numerum dierum meorum quis est, ut sciam quid desit mihi. (Liber Psalmorum 38, 5)
Ecce mensurabiles posuisti dies meos, et substantia mea tamquam nihilum ante te. Verumtamen universa vanitas, omnis homo vivens. (Liber Psalmorum 38, 6)
Et nunc quæ est exspectatio mea: nonne Dominus? et substantia mea apud te est. (Liber Psalmorum 38, 8)
Exaudi orationem meam, Domine, et deprecationem meam ; auribus percipe lacrimas meas. Ne sileas, quoniam advena ego sum apud te, et peregrinus sicut omnes patres mei. (Liber Psalmorum 38, 13)
Et exaudivit preces meas, et eduxit me de lacu miseriæ et de luto fæcis. Et statuit super petram pedes meos, et direxit gressus meos. (Liber Psalmorum 39, 3)
Annuntiavi justitiam tuam in ecclesia magna ; ecce labia mea non prohibebo: Domine, tu scisti. (Liber Psalmorum 39, 10)
