Löydetty 173 Tulokset: Finis Regni Iuda
et regni ejus non erit finis. (Evangelium secundum Lucam 1, 33)
Quibus ipse dixit: Vobis datum est nosse mysterium regni Dei, ceteris autem in parabolis: ut videntes non videant, et audientes non intelligant. (Evangelium secundum Lucam 8, 10)
Cum autem audieritis prælia et seditiones, nolite terreri: oportet primum hæc fieri, sed nondum statim finis. (Evangelium secundum Lucam 21, 9)
Quem ergo fructum habuistis tunc in illis, in quibus nunc erubescitis? nam finis illorum mors est. (Epistula ad Romanos 6, 21)
Finis enim legis, Christus, ad justitiam omni credenti. (Epistula ad Romanos 10, 4)
Deinde finis: cum tradiderit regnum Deo et Patri, cum evacuaverit omnem principatum, et potestatem, et virtutem. (Epistula I ad Corinthios 15, 24)
Non est ergo magnum, si ministri ejus transfigurentur velut ministri justitiæ: quorum finis erit secundum opera ipsorum. (Epistula II ad Corinthios 11, 15)
quorum finis interitus: quorum Deus venter est: et gloria in confusione ipsorum, qui terrena sapiunt. (Epistula ad Philippenses 3, 19)
Finis autem præcepti est caritas de corde puro, et conscientia bona, et fide non ficta. (Epistula I ad Timotheum 1, 5)
Ad Filium autem: Thronus tuus Deus in sæculum sæculi: virga æquitatis, virga regni tui. (Epistula ad Hebraeos 1, 8)
Homines enim per majorem sui jurant: et omnis controversiæ eorum finis, ad confirmationem, est juramentum. (Epistula ad Hebraeos 6, 16)
Audite, fratres mei dilectissimi: nonne Deus elegit pauperes in hoc mundo, divites in fide, et hæredes regni, quod repromisit Deus diligentibus se? (Epistula Iacobi 2, 5)
