Löydetty 6596 Tulokset: Eum
Qui sponte obtulistis de Israël animas vestras ad periculum, benedicite Domino. (Liber Iudicum 5, 2)
Audite, reges ; auribus percipite, principes: ego sum, ego sum, quæ Domino canam, psallam Domino Deo Israël. (Liber Iudicum 5, 3)
Montes fluxerunt a facie Domini, et Sinai a facie Domini Dei Israël. (Liber Iudicum 5, 5)
Cessaverunt fortes in Israël, et quieverunt: donec surgeret Debbora, surgeret mater in Israël. (Liber Iudicum 5, 7)
Nova bella elegit Dominus, et portas hostium ipse subvertit: clypeus et hasta si apparuerint in quadraginta millibus Israël. (Liber Iudicum 5, 8)
Cor meum diligit principes Israël: qui propria voluntate obtulistis vos discrimini, benedicite Domino. (Liber Iudicum 5, 9)
Ubi collisi sunt currus, et hostium suffocatus est exercitus, ibi narrentur justitiæ Domini, et clementia in fortes Israël: tunc descendit populus Domini ad portas, et obtinuit principatum. (Liber Iudicum 5, 11)
Surge, surge Debbora ; surge, surge, et loquere canticum: surge Barac, et apprehende captivos tuos, fili Abinoëm. (Liber Iudicum 5, 12)
Ex Ephraim delevit eos in Amalec, et post eum ex Benjamin in populos tuos, o Amalec: de Machir principes descenderunt, et de Zabulon qui exercitum ducerent ad bellandum. (Liber Iudicum 5, 14)
Fecerunt autem filii Israël malum in conspectu Domini: qui tradidit illos in manu Madian septem annis, (Liber Iudicum 6, 1)
Cumque sevisset Israël, ascendebat Madian et Amalec, ceterique orientalium nationum: (Liber Iudicum 6, 3)
et apud eos figentes tentoria, sicut erant in herbis cuncta vastabant usque ad introitum Gazæ: nihilque omnino ad vitam pertinens relinquebant in Israël, non oves, non boves, non asinos. (Liber Iudicum 6, 4)
