Löydetty 456 Tulokset: Ehe

• Ad Cain vero, et ad munera illius non respexit: iratusque est Cain vehementer, et concidit vultus ejus. (Liber Genesis 4, 5)

• Vehementer enim inundaverunt, et omnia repleverunt in superficie terræ: porro arca ferebatur super aquas. (Liber Genesis 7, 18)

• Quæ cum non invenisset ubi requiesceret pes ejus, reversa est ad eum in arcam: aquæ enim erant super universam terram: extenditque manum, et apprehensam intulit in arcam. (Liber Genesis 8, 9)

• Ponamque fœdus meum inter me et te, et multiplicabo te vehementer nimis. (Liber Genesis 17, 2)

• Faciamque te crescere vehementissime, et ponam te in gentibus, regesque ex te egredientur. (Liber Genesis 17, 6)

• At illi dixerunt: Recede illuc. Et rursus: Ingressus es, inquiunt, ut advena ; numquid ut judices? te ergo ipsum magis quam hos affligemus. Vimque faciebant Lot vehementissime: jamque prope erat ut effringerent fores. (Liber Genesis 19, 9)

• Dissimulante illo, apprehenderunt manum ejus, et manum uxoris, ac duarum filiarum ejus, eo quod parceret Dominus illi. (Liber Genesis 19, 16)

• quia invenit servus tuus gratiam coram te, et magnificasti misericordiam tuam quam fecisti mecum, ut salvares animam meam, nec possum in monte salvari, ne forte apprehendat me malum, et moriar: (Liber Genesis 19, 19)

• Saræ autem dixit: Ecce mille argenteos dedi fratri tuo, hoc erit tibi in velamen oculorum ad omnes qui tecum sunt, et quocumque perrexeris: mementoque te deprehensam. (Liber Genesis 20, 16)

• Et locupletatus est homo, et ibat proficiens atque succrescens, donec magnus vehementer effectus est: (Liber Genesis 26, 13)

• Sume arma tua, pharetram, et arcum, et egredere foras: cumque venatu aliquid apprehenderis, (Liber Genesis 27, 3)

• Expavit Isaac stupore vehementi: et ultra quam credi potest admirans, ait: Quis igitur ille est qui dudum captam venationem attulit mihi, et comedi ex omnibus priusquam tu venires ; benedixique ei, et erit benedictus? (Liber Genesis 27, 33)