Löydetty 166 Tulokset: Duodecim
Et confestim surrexit puella, et ambulabat: erat autem annorum duodecim: et obstupuerunt stupore magno. (Evangelium secundum Marcum 5, 42)
Et vocavit duodecim: et cœpit eos mittere binos, et dabat illis potestatem spirituum immundorum. (Evangelium secundum Marcum 6, 7)
Et sustulerunt reliquias, fragmentorum duodecim cophinos plenos, et de piscibus. (Evangelium secundum Marcum 6, 43)
quando quinque panes fregi in quinque millia: quot cophinos fragmentorum plenos sustulistis? Dicunt ei: Duodecim. (Evangelium secundum Marcum 8, 19)
Et residens vocavit duodecim, et ait illis: Si quis vult primus esse, erit omnium novissimus, et omnium minister. (Evangelium secundum Marcum 9, 34)
Erant autem in via ascendentes Jerosolymam: et præcedebat illos Jesus, et stupebant: et sequentes timebant. Et assumens iterum duodecim, cœpit illis dicere quæ essent ei eventura. (Evangelium secundum Marcum 10, 32)
Et introivit Jerosolymam in templum: et circumspectis omnibus, cum jam vespera esset hora, exiit in Bethaniam cum duodecim. (Evangelium secundum Marcum 11, 11)
Et Judas Iscariotes, unus de duodecim, abiit ad summos sacerdotes, ut proderet eum illis. (Evangelium secundum Marcum 14, 10)
Vespere autem facto, venit cum duodecim. (Evangelium secundum Marcum 14, 17)
Qui ait illis: Unus ex duodecim, qui intingit mecum manum in catino. (Evangelium secundum Marcum 14, 20)
Et, adhuc eo loquente, venit Judas Iscariotes unus de duodecim, et cum eo turba multa cum gladiis et lignis, a summis sacerdotibus, et scribis, et senioribus. (Evangelium secundum Marcum 14, 43)
Et cum factus esset annorum duodecim, ascendentibus illis Jerosolymam secundum consuetudinem diei festi, (Evangelium secundum Lucam 2, 42)
