Löydetty 2699 Tulokset: Zło

• Dla każdego też człowieka, któremu Bóg daje bogactwo i skarby i któremu pozwala z nich korzystać, wziąć swoją część i cieszyć się przy swoim trudzie - to Bożym jest darem. (Księga Koheleta 5, 18)

• Istnieje niedola, którą widziałem pod słońcem, a która bardzo ciąży człowiekowi: (Księga Koheleta 6, 1)

• Użyczył Bóg komuś bogactwa i skarbów, i sławy - tak że nie zbraknie mu niczego, czego tylko zapragnie - a tego używać Bóg mu nie pozwala, lecz człowiek obcy tego używa, to marność i przykre cierpienie. (Księga Koheleta 6, 2)

• Wszelka praca człowieka - dla jego ust, a jednak żądza jego nie zaspokojona. (Księga Koheleta 6, 7)

• To, co jest, zostało już dawno nazwane, i postanowiono, czym ma być człowiek: toteż nie może on z tym się prawować, który mocniejszy jest od niego. (Księga Koheleta 6, 10)

• Bo im więcej przy tym słów, tym większa marność: co człowiekowi z tego przyjdzie? (Księga Koheleta 6, 11)

• A któż to wie, co w życiu dobre dla człowieka, dopóki liczy marne dni swego życia, które jakby cień przepędza? Bo kto oznajmi człowiekowi, co potem będzie pod słońcem? (Księga Koheleta 6, 12)

• Lepiej jest iść do domu żałoby, niż iść do domu wesela, bo w tamtym jest koniec każdego człowieka, i człowiek żyjący bierze to sobie do serca. (Księga Koheleta 7, 2)

• Gdy ci się dobrze wiedzie, ciesz się z tego, a wiedzie ci się źle, wtedy to rozważ: zarówno jedno jak i drugie sprawia Bóg, ponieważ człowiek nie może dociec niczego zgoła, co będzie potem. (Księga Koheleta 7, 14)

• Wszystko widziałem za marnych dni moich: tu sprawiedliwy, który ginie przy swej sprawiedliwości, a tu złoczyńca, który przy złości swej długo żyje. (Księga Koheleta 7, 15)

• Bo nie ma na ziemi człowieka sprawiedliwego, który by zawsze postępował dobrze, a nigdy nie zgrzeszył. (Księga Koheleta 7, 20)

• Nie zwracaj też uwagi na wszystkie rozmowy, jakie się prowadzi, ażebyś czasem nie usłyszał, jak ci złorzeczy twój sługa. (Księga Koheleta 7, 21)