Löydetty 214 Tulokset: Woń

• Kto mądrość kocha - ten ojca raduje, kto z nierządnicami przestaje, dobra roztrwoni. (Księga Przysłów 29, 3)

• Lepsze jest dobre imię niż wonne olejki, a dzień śmierci niż dzień urodzenia. (Księga Koheleta 7, 1)

• Nieżywa mucha zepsuje naczynie wonnego olejku. Bardziej niż mądrość, niż sława zaważy trochę głupoty. (Księga Koheleta 10, 1)

• Woń twych pachnideł słodka, olejek rozlany - imię twe, dlatego miłują cię dziewczęta. (Pieśń nad pieśniami 1, 3)

• Gdy król wśród biesiadników przebywa, nard mój rozsiewa woń swoją. (Pieśń nad pieśniami 1, 12)

• Kim jest ta, co się wyłania z pustyni wśród słupów dymu, owiana wonią mirry i kadzidła, i wszelkich wonności kupców? (Pieśń nad pieśniami 3, 6)

• Miodem najświeższym ociekają wargi twe, oblubienico, miód i mleko pod twoim językiem, a zapach twoich szat jak woń Libanu. (Pieśń nad pieśniami 4, 11)

• nard i szafran, wonna trzcina i cynamon, i wszelkie drzewa żywiczne, mirra i aloes, i wszystkie najprzedniejsze balsamy. (Pieśń nad pieśniami 4, 14)

• Powstań, wietrze północny, nadleć, wietrze z południa, wiej poprzez ogród mój, niech popłyną jego wonności! Niech wejdzie miły mój do swego ogrodu i spożywa jego najlepsze owoce! (Pieśń nad pieśniami 4, 16)

• Jego policzki jak balsamiczne grzędy, dające wzrost wonnym ziołom. Jak lilie wargi jego, kapiące mirrą najprzedniejszą. (Pieśń nad pieśniami 5, 13)

• Mandragory sieją woń, nad drzwiami naszymi wszelki owoc wyborny, świeży i zeszłoroczny dla ciebie, miły mój, chowałam. (Pieśń nad pieśniami 7, 14)

• Upijmy się winem wybornym i wonnościami i niech nam nie ujdą wiosenne kwiaty: (Księga Mądrości 2, 7)