Löydetty 1480 Tulokset: Twarz Boga
I natychmiast wstał wobec nich, wziął łoże, na którym leżał, i poszedł do domu, wielbiąc Boga. (Ewangelia Łukasza 5, 25)
Wtedy zdumienie ogarnęło wszystkich; wielbili Boga i pełni bojaźni mówili: przedziwne rzeczy widzieliśmy dzisiaj. (Ewangelia Łukasza 5, 26)
W tym czasie Jezus wyszedł na górę, aby się modlić, i całą noc spędził na modlitwie do Boga. (Ewangelia Łukasza 6, 12)
A wszystkich ogarnął strach; wielbili Boga i mówili: Wielki prorok powstał wśród nas, i Bóg łaskawie nawiedził lud swój. (Ewangelia Łukasza 7, 16)
Gdy ujrzał Jezusa, z krzykiem upadł przed Nim i zawołał: Czego chcesz ode mnie, Jezusie, Synu Boga Najwyższego? Błagam Cię, nie dręcz mnie! (Ewangelia Łukasza 8, 28)
A wszyscy osłupieli ze zdumienia nad wielkością Boga. Gdy tak wszyscy pełni byli podziwu dla wszystkich Jego czynów, Jezus powiedział do swoich uczniów: (Ewangelia Łukasza 9, 43)
On rzekł: Będziesz miłował Pana, Boga swego, całym swoim sercem, całą swoją duszą, całą swoją mocą i całym swoim umysłem; a swego bliźniego jak siebie samego. (Ewangelia Łukasza 10, 27)
Włożył na nią ręce, a natychmiast wyprostowała się i chwaliła Boga. (Ewangelia Łukasza 13, 13)
Wtedy jeden z nich widząc, że jest uzdrowiony, wrócił chwaląc Boga donośnym głosem, (Ewangelia Łukasza 17, 15)
upadł na twarz do nóg Jego i dziękował Mu. A był to Samarytanin. (Ewangelia Łukasza 17, 16)
W pewnym mieście żył sędzia, który Boga się nie bał i nie liczył się z ludźmi. (Ewangelia Łukasza 18, 2)
Przez pewien czas nie chciał; lecz potem rzekł do siebie: Chociaż Boga się nie boję ani z ludźmi się nie liczę, (Ewangelia Łukasza 18, 4)
