Löydetty 1373 Tulokset: Szaleństwo Boga
W tym czasie Jezus wyszedł na górę, aby się modlić, i całą noc spędził na modlitwie do Boga. (Ewangelia Łukasza 6, 12)
A wszystkich ogarnął strach; wielbili Boga i mówili: Wielki prorok powstał wśród nas, i Bóg łaskawie nawiedził lud swój. (Ewangelia Łukasza 7, 16)
Gdy ujrzał Jezusa, z krzykiem upadł przed Nim i zawołał: Czego chcesz ode mnie, Jezusie, Synu Boga Najwyższego? Błagam Cię, nie dręcz mnie! (Ewangelia Łukasza 8, 28)
A wszyscy osłupieli ze zdumienia nad wielkością Boga. Gdy tak wszyscy pełni byli podziwu dla wszystkich Jego czynów, Jezus powiedział do swoich uczniów: (Ewangelia Łukasza 9, 43)
On rzekł: Będziesz miłował Pana, Boga swego, całym swoim sercem, całą swoją duszą, całą swoją mocą i całym swoim umysłem; a swego bliźniego jak siebie samego. (Ewangelia Łukasza 10, 27)
Włożył na nią ręce, a natychmiast wyprostowała się i chwaliła Boga. (Ewangelia Łukasza 13, 13)
Wtedy jeden z nich widząc, że jest uzdrowiony, wrócił chwaląc Boga donośnym głosem, (Ewangelia Łukasza 17, 15)
W pewnym mieście żył sędzia, który Boga się nie bał i nie liczył się z ludźmi. (Ewangelia Łukasza 18, 2)
Przez pewien czas nie chciał; lecz potem rzekł do siebie: Chociaż Boga się nie boję ani z ludźmi się nie liczę, (Ewangelia Łukasza 18, 4)
Jezus odpowiedział: Co niemożliwe jest u ludzi, możliwe jest u Boga. (Ewangelia Łukasza 18, 27)
Natychmiast przejrzał i szedł za Nim, wielbiąc Boga. Także cały lud, który to widział, oddał chwałę Bogu. (Ewangelia Łukasza 18, 43)
Zbliżał się już do zboczy Góry Oliwnej, kiedy całe mnóstwo uczniów poczęło wielbić radośnie Boga za wszystkie cuda, które widzieli. (Ewangelia Łukasza 19, 37)
