Löydetty 269 Tulokset: Swą
niech ujrzy oczami swą klęskę, niech gniew Wszechmocnego wypije! (Księga Hioba 21, 20)
I dziś ma skarga jest gorzka, bo ręką swą ból mi zadaje. (Księga Hioba 23, 2)
Wszcząłbym przed Nim swą sprawę i pełne dowodów miał usta. (Księga Hioba 23, 4)
Potęgą wzburzył pramorze, roztrzaskał Rahaba swą mocą, (Księga Hioba 26, 12)
wichurą oczyszcza strop nieba i Węża Zbiega niszczy swą ręką. (Księga Hioba 26, 13)
on lekki na wodnej powierzchni. Przeklęte dziedzictwo na ziemi: nie zwraca się on w stronę winnic. (4a) Susza, spiekota, śnieg niszczy, a Szeol wymiata grzesznika. (4b) Wymaże go łono z pamięci, robak go połknie jak słodycz, nikt go już nawet nie wspomni. Nieprawość wycięta jak drzewo. (4c) Gnębił niepłodną, bezdzietną, niedobrze się z wdową obchodził, (4d) swą siłą wspomagał mocarzy; stoi, lecz życia niepewien. (4e) Oparcie mu dano, bezpieczny, pilnie naśladuje ich drogi. (4f) Pysznił się krótko i odszedł, poniżony, wycięty jak malwa, jak wierzchołek kłosa zabrany. (4g) Czy nie tak? Któż kłamstwo wykaże? Któż mowę moją zniweczy? (Księga Hioba 27, 24)
Hiob tak dalej prowadził swą mowę i rzekł: (Księga Hioba 29, 1)
książęta kończyli swą mowę i ręce kładli na ustach. (Księga Hioba 29, 9)
Odwlekał jednak Elihu rozmowę swą z Hiobem, ponieważ tamci wiekiem byli od niego starsi. (Księga Hioba 32, 4)
Stąd mówię: Mnie posłuchajcie; niechaj przedstawię swą wiedzę! (Księga Hioba 32, 10)
Niech ja z kolei coś powiem, niech ja wyjawię swą wiedzę! (Księga Hioba 32, 17)
Jeśli zdołasz, odpowiedz! Sprzeciw się, przedstaw swą sprawę! (Księga Hioba 33, 5)
