Löydetty 755 Tulokset: Sił
A oto jakby postać ludzka dotknęła moich warg. Otworzyłem więc usta i mówiłem do tego, który stał przede mną: Panie mój, od tego widzenia ogarnęły mnie boleści i opadłem z sił. (Księga Daniela 10, 16)
Jakże więc może taki sługa mojego pana mówić tu z panem moim, skoro nie ma teraz siły i oddech we mnie ustaje? (Księga Daniela 10, 17)
Potem powiedział: Nie lękaj się, mężu umiłowany! Pokój tobie! Bądź pełen mocy! Gdy on jeszcze rozmawiał ze mną, nabrałem sił, mówiąc: Niech mój pan mówi, bo mnie wzmocniłeś. (Księga Daniela 10, 19)
A król z południa wzrośnie w potęgę, lecz jeden z jego książąt przewyższy go siłą i zapanuje nad państwem większym niż jego własne. (Księga Daniela 11, 5)
Jego synowie uzbroją się i zgromadzą wielkie mnóstwo wojska. On zaś nadejdzie z siłą, zaleje i poczyni postępy; powstanie i dotrze aż do jego twierdzy. (Księga Daniela 11, 10)
A król północy nadciągnie i usypie wał, i zdobędzie warowne miasto. Siły zaś południa nie wytrzymają, a naród jego wybrany nie będzie miał siły, by stawić opór. (Księga Daniela 11, 15)
Będzie pobudzał swą siłę i serce przeciw królowi południa z wielką mocą. Król zaś południa będzie się zbroił na wojnę, zbierając wielkie i potężne wojsko, ale nie zazna powodzenia, ponieważ będą knuć złe zamysły przeciw niemu. (Księga Daniela 11, 25)
Anioł Pański odezwał się do Habakuka: Zanieś posiłek, jaki masz, Danielowi do Babilonu, do jamy lwów. (Księga Daniela 14, 34)
Zawołał Habakuk: Danielu, Danielu! Weź posiłek, który ci Bóg przysyła. (Księga Daniela 14, 37)
Siłę jego pochłaniają obcy, a on nic o tym nie wie; przyprószyła mu włosy siwizna, a on nic o tym nie wie. (Księga Ozeasza 7, 9)
Już w łonie matki oszukał on brata, w pełni sił będąc, walczył nawet z Bogiem. (Księga Ozeasza 12, 4)
Mówiłem do proroków, mnożyłem widzenia i przez proroków głosiłem przypowieści. (Księga Ozeasza 12, 11)