Löydetty 605 Tulokset: Rat

• Umiłowany mój podobny do gazeli, do młodego jelenia. Oto stoi za naszym murem, patrzy przez okno, zagląda przez kraty. (Pieśń nad pieśniami 2, 9)

• O gdybyś był moim bratem, który ssał pierś mojej matki, spotkawszy na ulicy, ucałowałabym cię, i nikt by mną nie mógł pogardzić. (Pieśń nad pieśniami 8, 1)

• A gdy od niej odpadł Niegodziwiec w swym gniewie, w bratobójczym szale zgubił sam siebie. (Księga Mądrości 10, 3)

• Gdy przyszła zatrata na bezbożnych, ona wybawiła Sprawiedliwego, gdy zbiegł przed ogniem na Pięć Miast spadającym. (Księga Mądrości 10, 6)

• Ona Sprawiedliwego, co zbiegł przed gniewem brata, po drogach prostych powiodła; ukazała mu Boże królestwo i dała znajomość rzeczy świętych. W mozołach mu poszczęściła i pomnożyła owoc jego trudów. (Księga Mądrości 10, 10)

• Chcesz, by dzieła Twej mądrości nie leżały odłogiem, więc i najlichszemu drewnu ludzie zawierzają życie, i przebywszy burzliwe fale, ratują się na tratwie. (Księga Mądrości 14, 5)

• Wymyślenie bożków to źródło wiarołomstwa, wynalezienie ich to zatrata życia. (Księga Mądrości 14, 12)

• Zabijały ich ukąszenia szarańczy i much, i nie znaleźli lekarstwa, by ratować życie, bo zasłużyli, żeby zostali przez nie ukarani. (Księga Mądrości 16, 9)

• Dla przypomnienia bowiem mów Twoich byli kąsani, i zaraz mieli ratunek, by nie popadli w głębokie zapomnienie i nie stali się niegodni Twojej dobroci. (Księga Mądrości 16, 11)

• I tak padał każdy, gdzie się kto znajdował, i był więziony, zamknięty w więzieniu bez krat. (Księga Mądrości 17, 15)

• Za to, że zamyślili wymordować dzieci świętych - kiedy to jedno Dziecię porzucone zostało i uratowane - za karę zabrałeś im mnóstwo ich dzieci i wygubiłeś ich razem w burzliwej topieli. (Księga Mądrości 18, 5)

• I lud Twój wyczekiwał ocalenia sprawiedliwych, a zatraty wrogów. (Księga Mądrości 18, 7)