Löydetty 1046 Tulokset: Lista Sług Król
Król zaś mu powiedział: Ile razy ja cię mam zaklinać, żebyś mi mówił tylko prawdę w imieniu Pana? (2 Księga Kronik 18, 15)
Wtedy król izraelski zwrócił się do Jozafata: Czyż ci nie powiedziałem? Nie prorokuje mi pomyślności, tylko nieszczęścia! (2 Księga Kronik 18, 17)
Król izraelski zaś rozkazał: Weźcie Micheasza i zaprowadźcie go z powrotem do Amona, dowódcy miasta, i do syna królewskiego, Joasza, (2 Księga Kronik 18, 25)
i powiedzcie: Tak rzekł król: Wtrąćcie go do więzienia i żywcie chlebem i wodą jak najskąpiej, aż do mego powrotu w pokoju. (2 Księga Kronik 18, 26)
Jednak król izraelski i Jozafat, król judzki, wyruszyli na Ramot w Gileadzie. (2 Księga Kronik 18, 28)
[Tam] król izraelski powiedział Jozafatowi: Zanim pójdę w bój, przebiorę się. Ty zaś wdziej swoje szaty. Następnie król izraelski przebrał się i dopiero wtedy przystąpili do walki. (2 Księga Kronik 18, 29)
A król Aramu wydał taki rozkaz dowódcom swoich rydwanów: Nie walczcie ani z małym, ani z wielkim, lecz tylko z samym królem izraelskim! (2 Księga Kronik 18, 30)
A pewien człowiek naciągnął łuk i przypadkiem ugodził króla izraelskiego między spojenia pancerza. Powiedział więc [król] woźnicy: Zawróć i ratuj mię z tej walki, bo zostałem zraniony. (2 Księga Kronik 18, 33)
Tego dnia rozgorzała walka, a król izraelski utrzymał się, stojąc na rydwanie naprzeciw Aramejczyków aż do wieczora, a zmarł o zachodzie słońca. (2 Księga Kronik 18, 34)
Król judzki, Jozafat, zdrów i cały wracał do Jerozolimy, do domu. (2 Księga Kronik 19, 1)
Król judzki, Jozafat, sprzymierzył się potem z królem izraelskim, Ochozjaszem, który źle postępował. (2 Księga Kronik 20, 35)
Wówczas wyprowadzono syna króla i włożono na niego diadem i Świadectwo, i ogłoszono go królem. Namaścili go: Jojada i jego synowie. Wołano też: Niech żyje król! (2 Księga Kronik 23, 11)
