Löydetty 1046 Tulokset: Lista Sług Król

• Następnie król rzekł: Przynieście mi miecz! Niebawem przyniesiono miecz królowi. (1 Księga Królewska 3, 24)

• A wtedy król rozkazał: Rozetnijcie to żywe dziecko na dwoje i dajcie połowę jednej i połowę drugiej! (1 Księga Królewska 3, 25)

• Na to król zabrał głos i powiedział: Dajcie tamtej to żywe dziecko i nie zabijajcie go! Ona jest jego matką. (1 Księga Królewska 3, 27)

• Król Salomon był królem nad całym Izraelem. (1 Księga Królewska 4, 1)

• Hiram, król Tyru, posłał do Salomona swoje sługi, bo dowiedział się, że namaszczono go na króla w miejsce jego ojca, a Hiram był stale w przyjaźni z Dawidem. (1 Księga Królewska 5, 15)

• Teraz więc każ naścinać mi cedrów z Libanu. A moi słudzy niech będą razem z twoimi sługami. Dam ci zapłatę dla twoich sług, jakiej tylko zażądasz, bo wiesz, że nie mamy ludzi tak umiejących ciąć drzewa jak Sydończycy. (1 Księga Królewska 5, 20)

• Król Salomon powołał robotników, pracujących przymusowo, z całego Izraela. Było takich robotników trzydzieści tysięcy. (1 Księga Królewska 5, 27)

• Król polecił im, aby kazali wyłamywać kamienie wielkie, wyborowe i ciosane na założenie fundamentów budowli. (1 Księga Królewska 5, 31)

• Król Salomon polecił sprowadzić z Tyru Hirama. (1 Księga Królewska 7, 13)

• Tak ukończono całą robotę, której król Salomon dokonał w świątyni Pana. Salomon wniósł i umieścił w skarbcu świątyni Pańskiej święte dary ofiarowane przez swego ojca, Dawida: srebro, złoto i sprzęty. (1 Księga Królewska 7, 51)

• A król Salomon i cała społeczność Izraela, zgromadzona przy nim, przed Arką składali wraz z nim na ofiarę owce i woły, których nie rachowano i nie obliczano z powodu wielkiej ich liczby. (1 Księga Królewska 8, 5)

• Potem król się odwrócił i pobłogosławił całe zgromadzenie Izraela. Całe zaś zgromadzenie Izraela stało. (1 Księga Królewska 8, 14)