Löydetty 946 Tulokset: Król Ahaz
Następnie król rzekł Szimejemu: Ty wiesz o wszystkim złu, którego świadome jest serce twoje, a które wyrządziłeś mojemu ojcu, Dawidowi. Za to Pan obróci twoją złość na twoją głowę. (1 Księga Królewska 2, 44)
A król Salomon będzie błogosławiony i tron Dawida będzie wobec Pana utwierdzony na wieki. (1 Księga Królewska 2, 45)
Potem król wydał rozkaz Benajaszowi, synowi Jojady; ten wyszedł i zadał tamtemu cios tak, że umarł. Wzmocniła się więc władza królewska w ręku Salomona. (1 Księga Królewska 2, 46)
Król udał się do Gibeonu, aby tam złożyć ofiarę, bo tam była wielka wyżyna. Salomon złożył na owym ołtarzu tysiąc ofiar całopalnych. (1 Księga Królewska 3, 4)
Wówczas król powiedział: Ta mówi: To mój syn żyje, a twój syn zmarł; tamta zaś mówi: Nie, bo twój syn zmarł, a mój syn żyje. (1 Księga Królewska 3, 23)
Następnie król rzekł: Przynieście mi miecz! Niebawem przyniesiono miecz królowi. (1 Księga Królewska 3, 24)
A wtedy król rozkazał: Rozetnijcie to żywe dziecko na dwoje i dajcie połowę jednej i połowę drugiej! (1 Księga Królewska 3, 25)
Na to król zabrał głos i powiedział: Dajcie tamtej to żywe dziecko i nie zabijajcie go! Ona jest jego matką. (1 Księga Królewska 3, 27)
Król Salomon był królem nad całym Izraelem. (1 Księga Królewska 4, 1)
Hiram, król Tyru, posłał do Salomona swoje sługi, bo dowiedział się, że namaszczono go na króla w miejsce jego ojca, a Hiram był stale w przyjaźni z Dawidem. (1 Księga Królewska 5, 15)
Król Salomon powołał robotników, pracujących przymusowo, z całego Izraela. Było takich robotników trzydzieści tysięcy. (1 Księga Królewska 5, 27)
Król polecił im, aby kazali wyłamywać kamienie wielkie, wyborowe i ciosane na założenie fundamentów budowli. (1 Księga Królewska 5, 31)
