Löydetty 1434 Tulokset: Ewa
Ponieważ prosiłam, lecz wyście nie dbali, rękę podałam, a nikt nie zważał, (Księga Przysłów 1, 24)
nie poszli za mymi radami, zlekceważyli moje napomnienie; (Księga Przysłów 1, 30)
On się naśmiewa z szyderców, a pokornym udziela swej łaski. (Księga Przysłów 3, 34)
Kto drwi z ubogiego, znieważa jego Stwórcę, kto cieszy się z klęski, nie ujdzie karania. (Księga Przysłów 17, 5)
Głupota człowieka niszczy mu drogę, a serce na Pana się gniewa. (Księga Przysłów 19, 3)
Jak ryk lwa, tak zagniewanie króla, jego życzliwość jak rosa na trawie. (Księga Przysłów 19, 12)
Kto ojca znieważa, a matkę wypędza, jest synem bezecnym, zhańbionym. (Księga Przysłów 19, 26)
Jak ryk lwa - tak zapalczywość króla, kto go rozgniewa, życie naraża. (Księga Przysłów 20, 2)
Usta żon cudzych są dołem głębokim: na kogo Pan się gniewa, ten tam wpadnie. (Księga Przysłów 22, 14)
Nie okradaj nędzarza, ponieważ jest nędzarzem, nie uciskaj w bramie biednego, (Księga Przysłów 22, 22)
Jak płaszcz zdejmować w dzień mroźny lub ocet wylewać na ług, tak pieśni śpiewać znękanym. (Księga Przysłów 25, 20)
Czym na garnku glinianym srebrna polewa, tym wargi palące, a w sercu zło. (Księga Przysłów 26, 23)
